Hartenkreten

hartenkreet (nr. 4.090):

De dageraad,

Ik slaap en slaap niet, 'k lig hier te wachten
op 't bleken van de dageraad.
Dit is een nacht als alle nachten.
Vergetelheid, droom die vergaat.

Daar heeft een haan gekraaid, 't is de eerste
die het einde aankondigt van mijn zorgen
en mij herinnert aan de teerste
zoenen eertijds bij de lichte morgen.

De klaarte groeit, de wanden worden grijs,
Mijn kamer leeft weer in de tijd.
Mijn droom is uit, ik word weer wijs,
O leven, lieve ellendigheid.