Ieder mens heeft zijn kwaliteiten. Benut die naar het talent dat aan deze gegeven is. Dus als het leven vol loopt met verwijten is het tijd voor die proeve van die exceptionele verheugenis. Het verheugen om die bekwame zielen. Die iets kunnen toevoegen als de omgeving erom vraagt. Is het geluk dat een ieder uniek maakt. Is die glimlach die…

Aan jezelf genoeg hebben stelt vele vragen. Waarom kan de ziel niet meer aandacht voor andere wezens uitdragen. De zelfgenoegzame lijkt slechts in de innerlijke wereld geïnteresseerd. Het leven lijkt van buiten soms meer naar binnen toe gekeerd. Van hoogmoedigheid tot autisme lijken buitenstaanders te beweren. Doch het leven kan een mens…

Hij was niet goed genoeg voor het echte werk, dus nu speelt hij enthousiast in de kerk. Met skinny jeans, lang haar en semi-akoestisch gitaar.…

Later komt het ooit zover Geniet ik meer vertrouwen Komt het allemaal toch weer goed Zal ik bruggen bouwen Neem ik mij oprecht eens voor Om nu iets af te maken Zal ik er voor iedereen zijn Niet langer meer verzaken Mensen redden in hoge nood In vlammen en gevaar Met doodsverachting treed ik dan op Ik sta voor iedereen klaar Een brandend…

Met een kaaskop, gelige haren, een centenbak en bonkig postuur. Reist hij door heel nederland om zijn kennis te delen over de Japanse cultuur.…

Stoer, agressief, vechtersbaas, groot en sterk! Ik keek tegen hem op, wat een vlerk! Tien jaar later kwam ik hem weer tegen, nu is hij heel vriendelijk, zacht en belegen.…

Tijdens een wandeling kom je haar tegen "de mens" de een kijkt somber de ander blij en verzonken in eigen wereld meestal gehaast of starend op een scherm zoekend naar het leven dat voorbij raast…

Als taal open gaat, dan pas zie je-, je bent te lang rechtdoor gegaan met wind en zonlicht in de rug zag niet eens, de lange schaduw voor je. De weg terug, je moest er niet aandenken juist ontsnapt aan tegenwind en ook nog, lage zonnestanden je fietst dan als een kind, die nog moet leren. Als je thuis komt wacht je kopje thee ook twee koekjes…

Iedere levensgang kent zijn beperking. De stappen die wij mogen zetten zijn nimmer ideaal. Waar een hart klopt voor het leven; is wat wij willen zien nimmer optimaal. We spreken de taal zoals we die geleerd hebben. Onze woorden krijgen expressie stemhebbend en non-verbaal. Wie wij zijn wordt spoedig duidelijk als wij spreken; in combinatie…

wandelen en zwerven in bossen en parken gewoontes gaan sterven gezond voor dit varken mijn zinnen verzetten in de pure natuur jij zult niet beletten mijn eigen dressuur het gif moet verdwijnen uit botten en vlees de zon moet weer schijnen voor Jan Zonder Vrees ik zoek bloemen en kruiden vermengd met wat water het goud van deze tuinen…

Lieve Droom, Ik kom eraan. Ik weet nu hoe ik door moet gaan. Mijn verlangens en wensen waren nog nooit zo helder. Ik kan nu eindelijk uit die koude enge kelder. Lieve Droom, ik sta achter mijn besluit. Ik wil eindelijk weg uit deze oude huid. Het belemmerde me, gaf me pijn en onrust. Eindelijk wordt nu mijn verdriet gesust. Lieve Droom…

werd jouw hoofd aangeraakt vandaag of was het gisteren ook niet lang geleden misschien een keer per ongeluk…

Soms, als je iemand belt, of je wordt gebeld zeg je aan 't eind van het gesprek: groetjes hoor. Toch is het iets wat niet hoort, omdat: ik soms mensen aan de lijn heb, die alleen zijn. Aan wie zij dan de groeten moeten doen 'k heb werkelijk geen idee, dus zeg voortaan maar: Tot de volgende keer!…

Hij: Wat een achterbakse kerel is dat. Zij: Ik vind hem best wel aantrekkelijk. Hij: Precies!…

Zij: Jij bent zo heel anders. Hij: Anders dan wie? Zij: Anders dan ik natuurlijk. Hij: Gelukkig wel.…

Hij: Daar vliegt een hele mooie vogel. Zij: Hoe heet hij? Hij: Dat weet ik niet! Zij: Laten we hem dan opzoeken! Hij: De vogel is zojuist gevlogen.…

Wat haat ik roepende tierende lui Dik vet adoratie voor het fluisteren, pakt steeds verf. Tja, wat leeftijdsgebonden zeker, slecht gehoor Pech onderweg ergens, zintuigen werken te goed. Toch gewoon delicatesse ten voeten uit, prevelen fluisteren Werkt helend, moedgevend en verzachtend, vet bewezen. Liefste vriendin - toeverlaat - mijn alles…

Hoe goed was het om zelf de vleugels uit te slaan de eerste vluchten wat onhandig maar gaandeweg groeide 't zelfvertrouwen, ik kan op eigen benen staan. De vele hindernissen dienden mij het leerde, taal herkennend spreken de ogen wijder open-, en de blik verdiepte de wereld werd tot grote school, vandaag doe je het goed en morgen wellicht…

Zeg nacht, is er iets misgegaan want vele jaren heb ik diepe rust bij jou gevonden je bed gevuld met wol en donzen veren, warmte wiegde mij in slaap. Ik droomde vele dromen daar die ik mij graag liet overkomen het was je toegift om de dag weer aan te gaan en 's avonds weer te komen. Vannacht geschrokken opgestaan een klamme onrust had…

Van wat ik zag vandaag niet alles was een streling voor mijn ogen. En ik, onmachtig iets te doen. Van wat ik hoorde, ook vandaag het wel gestemde schoot te kort. En ik, gebrekkig in mijn woorden. Van al waarover men niet sprak, te veel waarover werd gezwegen. En ik, geen moed, dit zwijgen te doorbreken. Vandaag zag ik mijn zwakke kant…