Het leefde in mij. Het leefde voort in gedachte en gevoel, al zo ontzettend lang. Lange tijden passeerden, gleden voort, voorbij. Maar ik bleef zij aan zij: van de mensen, die trokken over de aardbol. De mensen die vochten en hun lot bevechten, telkenmale. Met veel pijn en verdriet. Doch altijd met het hart in de ziel. Hoe elk mensenleven ook…

Ik droeg mijn innerlijk licht ver voor mij uit. Ik nam het vuur; bracht haar van binnen naar buiten, door donkere ruiten scheen een pril, steeds sterker, stiller wordend ideaal licht. De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling veel verder dan enkel haar baarmoeder: zij bleek een al gehele, grote zorgende, verzorgende moeder! Mijn toorts…

Het was, in het holst in het midden van de nacht. Mijn hart dat vocht, blijft vechten totdat de laatste trein wegrijdt... . Het zal zijn in die stilte, waarin niets, en niks, te winnen noch verliezen was. Het lag in de immense grote kracht der kwetsbaarheid dat mijn leven uiteindelijk oploste in tijdloosheid. In die verte in de vaart der…

Je zult me herinneren, in jouw moeilijkste dagen, als degene die volhield die het leven niet voor bekeken hield.…

Ik schreed voort in mijn veiligheid, in de stilte. Ik schrijd alsmaar voort en verder, als een pril, jonge schaapherderin... . Ik teken op, bedenk en sta in verbinding met een hoger bewustzijn, dan de mijne. Mocht ik slechts dáár gaan staan, wat ik beoogde: bogen zullen staan en vallen over mij, voor mij. Er zal een punt komen, waarin stroomversnelling…

Jij zal daar staan met jouw haren in de wind ik herken je aan jouw gestalte ik weet dat ik op jou vertrouwen kan want jij bent de enige van wie ik weet dat jij deze rol voor me innemen zal.…

Vroeg in de middag, stilte om het huis, in het huis. Geritsel van bladeren hoorbaar door het open raam. En bij tijd en wijle een verdwaalde stem. Alles lijkt doordrenkt met leegte. De dingen hebben geen naam en het is alsof ik er zelf niet ben.…

Alles wat ik schreef, zal schrijven om te blijven. Alles waarvoor ik leef, vanuit het diepste uit mijn buik, dieper dan diepst boorde ik aan; borrelden naar boven: alles, de ervaring uit mijn levens... al mijn streven, over al de levens heen, ik legde het vast, zo een dichteres betaamt. Mijn vele gezichten in velerlei gedichten!…

De pen, die ik oppak, opnieuw en nieuw... die pen vlekt haar inkt niet. Ze strijkt heel duidelijk strepen, die niet liegen, niet zomaar over levens rondvliegen. Mijn blauwe inkt, -geen zwart-, maakt dat donkere wolken, in het hoofd, verdwijnen, overtrekken. Mijn inkt, zo giftig als kan zijn, is niet te drinken, maar slechts, juist: tot…

Heel hard lach ik om de mensen op deze wereld. Heel hard lach ik om hun liefde, hartstocht en haat. Heel hard lachen, om wat ze niet kunnen laten... Heel hard lachen om hun gebruiken, gewoonten, feesten. Heel hard lachen om verslavingsgedrag... om 'fouten', om menselijk onvermogen. Heel hard lachen om de dood, die overgaat in het leven.…

Zij wist het. Zij wist het. Haar hoge waarden in haar geest, en haar ziel; ongekend op aarde.…

(voor: A.D.) Als een gebroken Diamant waarvan de aardse waarde er niet toe doet schitter ik! Het ging, gaat niet over wat schuilgaat, achter de realiteit. De werkelijkheid is, ligt daar bloot: dat de goedheid van mijn hoofdelijke intelligentie zich uit van klein tot groot! Het doet niet alsof; speelt dat spel zelden tot nooit, immer verbonden…

Wees niet bang voor mijn krachten; het zijn slechts sterke, liefdevolle gedachten.…

Hartstikke gek. Hartstikke gaaf en vreselijk braaf! Hartstikke abnormaal, vooral heel normaal. Hartstikke raar, ook, maar hartstikke waar! Hartstikke grenzeloos, hartstikke dodelijk... Je moet maar eens een pil, een flinke dosis van Petra innemen... hartstikke fataal, hartstikke door dat: veels te groot hart!…

Ik heb veel geduld ik kan wachten ik ben er altijd goed in geweest in het wachten totdat de omstandigheden verzachten en ik laten blijken kan dat het van mijn kant altijd was 'houden van'.…

Als er dan toch aan mij werd gevraagd: "Mevrouw Hermans, wie bent u, in Godsnaam?" Ach, wat zal ik dan zwijgen, allereerst, en dan iets zomaar zeggen... Ach, wat deed het er toe, dat wat ik doe mensen, vol ego mensen, leeg van hart, mensen, zoekend naar eigen geest, vele mensen, zoekende, naar een geest als ik. Ach, wat is belangrijk…

Op je tenen lopen wil niet zeggen nieuwe schoenen kopen, met hakken als stiletto's, maar met beide benen op de grond proberen te blijven, je best doen om je houvast te bewaren, je evenwicht zien te vinden en onder controle te houden. Naar boven blijven kijken, en denken eens zal het me lukken! Alleen niet weten... dat die grond het randje…

En dan ff niks, dan Jij, je eigen boek, je eigen gedachten, je eigen wereld En je eigen regie En dan kom je uit je droom Je opent je ogen, doet het boek dicht En zie Als je echt wil, dan kan het worden zoals het in je gedachten speelde Jij hebt de regie, jij bepaalt je eigen beelden,…

Het vuur in de ziel, het flikkerend vuur in het hart: ze wekten mij in de nacht. Mijn vuur, gekregen voor mijn leven te vervaardigen; het leek een gegeven... waarmee ik moest zien te leven. Vuur van woede, vuur door haat... ze werden geblust met begrafenis van oud zeer. Ik leerde ze veel meer. Maar het grote vuur der liefde deed hartstocht…

Volledig naakt zal ik welbespraakt mijn gedichten tonen om de dagelijkse goden te onttronen. Naakt en bloot haal ik mensen uit de goot. Elk gedicht draagt een licht dat mensen in nood hoop biedt... als élk lied. Ontbloot van eigen gêne, schaamte of schande geef ik mezelf bloot: dat is al wat ik wilde dat, wat mijn levensvragen…