zoon, je lacht herkenning je doet me denken aan mezelf, toen maar ik ben slimmer verder ontwikkeld of ben ik eigenlijk vooral jouw onschuld kwijt? je maakt zoveel in me los je maakt me los van alles wat vast ook belangrijk is, maar pas na jou ik ben ook geboren toen jij hier kwam, Bram, heb je de vader in mij verwekt…

Die ene dag is nu al meer dan 60 jaar geleden: wij plukten bloemen in de berm van de Kerkhofslaan. Wij hebben, leek het, uren voor het hek gestaan en 'k voel nog wat onze vingers met elkander deden. Wij waren veel te laat weer thuis. Je ouders ongerust en mopperig. Het eten koud; het vet stond stijf in 't bord. Vanmiddag blijf je maar in huis…

de regels van het harde oorlogsspel staan keurig in erkende UN-documenten arbitrage kost helaas nogal wat centen en meestal weet je het dan wel….. nu zijn kinderen al te vaak de klos ondanks onze zo moderne beschaving is het verantwoordelijkheid die teloor ging of laten we cultgod Onmacht er op los we leveren doekjes voor het bloeden schreeuwen…

Je kind ongelukkig te zien dat doet enorm veel pijn. Te lijden onder geestelijke druk, dat voelt bepaald niet fijn. Je wilt haar zo graag helpen maar weet niet altijd hoe. Luisteren is een goed begin, dit leven maakt haar zo moe. Van kind zijn naar volwassenheid dat valt bepaald niet mee. Ouders die plots gaan scheiden, eenzaamheid in…

wolken langs de hemel zwevend lijkend op datgene wat ik in mijn verbeelding levend voorbij zag komen. Hopend op datgene Wat niet voorbij kwam. Starend over de daken Bang voor enge beesten Kroop ik onder het laken Al die sterren, Wonen daar mensen? Dromend over m’n toekomst Zag ik de sterren Vervagen voor m’n ogen Zonder dat ik het…

ze trekt de dekens tot aan haar gezichtje, legt haar hoofdje rustig neer. weet al wat hier vandaag nog speelde, dat is er morgen ook wel weer. ze blijft nu maar stilletjes liggen, duikt zo diep in de onbezorgde nacht. beleeft dan zoete dromen, wetend dat de ochtend wacht. ze sluit haar bruine oogjes geeft me nog een laatste gaap.…

kleine kinderwantjes zomaar op straat voel ze nog warme kinderhandjes maar het is zo laat nu louter telegraafgepraat uit monden met ooit kindertandjes…

mocht mee op je bezemsteel in een luchtzak ging het mis molenwiekte met arm en been door woeste wolken heen voor mijn inslaan kwam jij net je had de tijd even teruggezet en je vroeg: wil je nu alleen? ik zei witjes: liever niet, neen!…

Laatst las ik een boek waar zo’n bijtje op staat. Mijn zoontje kwam nieuwsgierig bij me staan: ‘Is dat een boek met een mooie kleurplaat?’ ‘Of een leuk verhaal voor het slapengaan?’ ‘Kan ik er misschien in knippen of scheuren?’ ‘Staan er dan raadsels in en rebusjes?’ ‘Of van die stickers met die felle kleuren?’ ‘Is het dan een boek met liedjes…

Met blauwe veren Als een stralende zee Met glimmende veren Als de twinkelende blijde lichtjes in jouw ogen Met gekleurde veren Als een rijke moeder Op jou Je hebt een talent En ik ben er supertrots op dat je mijn dochter bent!…

dartelheid in speelse ogen intens verdriet keert langzaam om even die lach op tranen veroverd duister gevoel dat wijken wil vraagt een kind niet langer dromen in momenten vrij van pijn fluistert stil wat het zelf wil horen vandaag eens vrij te zijn…

een lief logeetje heel jong van jaren komt in het grijze bestaan kleurrijke vreugde baren het huis kijkt opgeruimd de planten zijn opgetogen jong leven in de buurt grijze triestheid vervlogen de gulle lach en blije ogen blijken van harte welkom speelgoed van de vliering oude tijden keren weerom verruimd het leefgebied fietsend naar…

Ik kon als kleuter Kees geen korstjes kauwen en kreeg de krengen zelden door mijn keel Mijn moeder was zo'n vrouw als vele vrouwen, raapte ze van de grond en zei in vredesnaam nooit veel. De dokter vond amandelen wel lekker pellen Ik was een jaar of vier, en onschuld was zo groot En voor mijn slokdarm zwollen de gezwellen Als dat zo doorging…

"Hé, kom eens kijken!" roept Laura. "Ik heb een hut gebouwd." "Een hut?" vraag ik. "En waar mag dat wel zijn?" Ze wijst wat vaag naar achteren En troont mij mee de boomgaard in. "Kijk, hier," zegt ze, "Hier in de wipselboom." "De mis-pel-boom zul je bedoelen," Wijs ik haar snel terecht. "Ja, ja," zegt ze, "dat weet…

dit groeiend groen vijvertje heeft armen die de zon omhelzen ogen die verblindend schijnen en de rondingen van een gulle moederborst het is gevuld met fris, blij, kindergelach met de vrijheid van ongedwongen samenzijn…

Pappa wat ben je aan het doen Lieverd pappa is aan het behangen Oh wat is behangen pappa wat ben je aan het doen Pappa geeft de muren een nieuw kleurtje Waarom pappa Mamma vond de oude niet mooi meer lieverd O jij nog wel toch pappa Laat pappa nu maar fijn werken hè Pappa mag ik helpen Lieverd dat kan jij toch helemaal niet Wel hoor Laat…

Wonderkind met je bruine ogen Je zwarte haren gebruinde snoet Voetbal is je grootste passie En het zit gewoon in je bloed Met je voetbal doe je trucjes Geeft elke bal precies op maat Schiet hem recht in de kruising Bent de topscoorder uit de straat Soms komen er mensen kijken Uit een land hier ver vandaan Die van alles in een boekje schrijven…

Als ik de kinderen zie spelen dan wordt het warm in mijn hart dan ruik ik weer de bloemen en zie de kleuren niet meer zwart. Als ik de kinderen zie spelen dan is de hele wereld mooi en heeft de herfst de kleuren van een prachtige lentetooi. Als ik de kinderen zie spelen en hun klaterlach heb gehoord dan ben ik alle ellende vergeten…

mijn kind je hebt zo weinig nodig om gelukkig te zijn een takje een blaadje een veertje je huppelt je rent en boem daar val je je lacht en huilt je rent naar me toe met je armpjes net lang genoeg om me te omhelzen een kusje een lach en daar ga je weer een steentje een schelpje je huppelt en rent en... nee, net niet gevallen…

soms droom ik dat ik wakker word en jij er niet meer bent maar dat is niet zo je bent er ik draag je mee als een zware kast onhandig in mijn buik gedragen eens, wil ik ook zo'n schepseltje het strelen en baden er voor zorgen en voor zijn toekomst vechten maar nu nog niet nee, nu is het nog te vroeg denk ik...…