Schat, vergeet mij niet Noem enkel mijn naam Denk me maar gelukkig Laat me niet zomaar gaan Geef je diepste gedachten Een kleine zweem van mij Herinner je dan mijn liefde Voor even weer heel dichtbij Houd mij voor altijd levend Van binnen in jou verborgen Gewoon een heel klein plekje Voor vandaag en morgen………

kortstondig vervuld verlangen ademloos op elkaar geworpen na de verhalen in elkanders armen liggend, stilgevallen…

Zing ogen; Je verlicht Wat onbevangen Wordt gegeven. De Liefde Bezingt ’t licht, Wat overspringt tot mijn boezem. Nu zomaar Simpel wicht.. Bij de beeltenis van jouw ogen. Dient de glans Als bericht, Voor de dwarreling voor elkander.…

Kom maar bij mij Ik zal je omarmen Met liefde verrassen Je hart weer warmen Kom maar bij mij Ik zal je beminnen Strelen door je haar En liefde zal winnen Kom maar bij mij En wees niet bang Ik zal je koesteren Zacht kus ik je wang Kom maar bij mij Zet al je angst opzij Kijk diep in je hart En kom terug bij mij…

Dromen draaien rond mij in een wereld van zachte poëzie als de letters mijn pen vinden; mijn woorden zullen ge- en herschreven worden Maar enkel door mij De wind zweeft mee met mij langs de laatste zee van talloze emoties - waarin wij duizend dromen zullen beleven- en neemt mij naar de mooiste zonsondergang van mijn leven Maar toch…

Zelfs als je niets zegt ben je al prachtig. Eén zucht van jou is voor mij al snel genoeg. Ben je alleen maar in mijn buurt word ik al zenuwachtig. Zou ik God vragen om liefde.... Dan was het die voor jou waarom ik vroeg. Ik kan er niets aan doen, jij zit héél diep van binnen. Een obsessie ja, dat geef ik eerlijk toe maar.... God streek zijn…

Verlangen naar Je stem Je ogen Je lach Verlangen naar Naar de warmte Van je huid Je hand op mijn knie Verlangen naar De ogenblikken Waarin hemel en aarde Elkaar kusten Verlangen naar De zee en duinen Vallend zonlicht Brand verlangen Avondrood…

luister, mijn handen omvatten het begrip Waarnaar mijn woorden zoeken Zie, mijn ogen spreken Tussen de regels door Voel, Zingend zijn woorden zachter Nog liever neurie ik mijn melodie Proef, mijn zilte tranen vloeien weg door jouw nabije ogen ruik de geuren van geborgenheid door stil en warm begrip weet je mijn liefste spreken…

Je ziet niet vaak de combinatie van "Beauty" en van "Brains" Maar dat het wel degelijk bestaat ontdek ik bij jou nu ineens Schoonheid ontmoet intellect zo mooi, puur en intelligent Nooit eerder heb ik iemand zo compleet als jij gekend Alles wil ik met je delen en alles wil ik met je doen Jij bezit de ultieme combinatie van hartstocht…

Ik hoor de nacht vallen samen met de deur in het slot het is een gevoel, onbeschijfbaar en toch, het voelt zo goed. Weg uit alle haast die ons roept overal zijn wij nodig, en zien ze ons graag het is ondenkbaar geschenk de nacht, het samen slapen gaan. Er is geen sprankje licht te vinden in de ruimte die wij 's nachts delen toch is er…

Mijn leven is veranderd ineens een andere draai het komt écht door jou dat ik naar liefde zwaai Een prachtige rode draad van liefde zo heerlijk zoet wandelt nu door mijn leven het voelt puur en erg goed De wolken kleuren helder de lucht klaart hemelsblauw het is niet te verwoorden hoe zielsveel ik van je hou…

De geur van liefde Onberispelijk zoet Als een suikerspin Prachtige roze gloed Een strelend gevoel Zacht en vederlicht Wonderschone lach Versiert mijn gezicht Vlinders van fluweel Kleuren mijn droom Zo teder en kwetsbaar Als duizendschoon… Lopend op wolken Begin ik te zweven Stralend nieuw begin Doet liefde herleven…

alle donk're dagen gedweept haar foto was op 't internet oh lieverd 'k werd retteketet m'n hartslag reddeloos opgezweept toen kwam die foto in 't lover jij keek ineens zo vrij en losjes staande - roekeloos in bosjes ja ha ik zag ze wil 'n jonge lover er kwam opstand van achter de begonia's de heren van stand pikten het niet meer…

Uit niets zoals het lijkt uit liefde een gevoel van kind gevoel van vreugde wordt bemind is welkom is een som is twee plus één is drie uit liefde blijkt het stille glanzen van jouw ogen…

Jij wist mijn tranen liefdevol te drogen ze braken van pijn je streelde mijn ogen Jij liet mijn hoge muur vallen in bergen rozen omdat je onvoorwaardelijk voor mij hebt gekozen Jij geeft mij vertrouwen mijn hart wordt verwend dit moet échte liefde zijn waarin jij mijn ware bent…

Mijn diepste wezen steunt op jou jij brengt het licht in mijn ogen maar zonder kijken kan ik volgen want, jij hebt mijn stilte bewogen Eenzaamheid is een volle zaal verborgen in miljoenen mensen doch deze ziel kent het geheim en weet zich niets te wensen Zoals eb en vloed samensmelten tot de maan hen koesteren zal weet ik, wat in vervulling…

Je ogen laten sterren vallen zo waar dat ik wensen mag toch kan ik niets meer wensen dan nog maar zo een mooie dag. Intens leef ik met de gedachte om voor altijd maar samen te zijn want hoe dicht we ook aan elkaar plakken ons wereldje wordt niet te klein. Weg vallen alle angsten en het verdriet die uit eenzaamheid waren geboren ik uit…

In jouw armen gevleid vergeet ik alle tijd. De geur van je borsthaar ruikt naar Thuis Het bonzen van je hart klinkt als een spreekwoord, maar ik verander het: Zoals je hart voor mij bonst, bonst het nergens……

Voor alles is een eerste keer, ik zal het nooit vergeten, toen jij en ik wij waren, dat mag je best wel weten. Van eenzaam tot één zijn -wij beiden weten het nog wel- was toch niet zo'n grote stap, het ging eigenlijk best wel snel. Ik koesterde je in mijn armen als een kostbare diamant, helder en loepzuiver geslepen, de mooiste van het…

Met vreemd bevreesde tederheid. Zo zeldzaam zacht en broos. Als ik jouw naam noem is het voor de eeuwigheid zoals dat is, nog mooier dan de mooiste bloem.…