Slingerend zoals klimop Verstrengeld om een boom Zo is mijn hart omwonden Met draden van liefde Stevig doch zacht Kleurrijk en bloeiend Glanzend in het licht…

Mijn hart is als een oventje Vol met gebakken dromen Zoet warm en lekker geurend Waar liefdes dampen uit stromen Mijn hart is als een oventje Gevuld met liefde tot aan de rand Gevoelens die geen ruimte maken Voor baksels van gezond verstand Mijn hart is als een oventje Welke maar blijft smeulen voor jou Met geuren van hoop en liefde Gewoon…

Houd niet alles voor je toon jouw gevoel aan mij Anders streef je weer zomaar je doel voorbij Pak mijn hand ook vast zoals ik zo vaak bij jou Zeg ook gerust eens vaker` dat mooie van "jou en hou" Ik kan geen gedachten lezen ook al weet ik dat je het doet Zeg het omdat je het wilt zeggen niet omdat je denkt dat het moet…

Alleen op weg naar huis met onze avond in mijn hart buiten brandt de straatverlichting in mijn auto is alles zwart Had ik teveel gesproken meer dan ik in mijn hoofd had waardoor ik tussen mijn zinnnen door het belangrijkste vergat? Was ik vergeten om te zwijgen met mijn lippen op elkaar? Ja, ik was vergeten te zwijgen want wat ik zwijg…

Op een nooit geschilderd schilderij staat ze met een lach. Wanneer je stil bent, hoor je haar denken: ‘Schilder mij, maak mij tot iemand!’ Achter de ezel zit een man. Hij maakt een zelfportret van een vrouw, moet soms lachen om de werkelijkheid. De vrouw doet iemand na, niemand die ooit heeft bestaan. De schilder imiteert de illusie zo…

Haar hoofd, hou ik tussen mijn handen geklemd. Haar kijk ik diep in de ogen, en ik vraag me af… Zal zij ooit de mijne zijn? Die vraag, kan enkel zij of ik beantwoorden Ik smijt de foto weg, een beeld is rap vergaan Ja, de laatste loodjes wegen het zwaarst…

De liefde laat ons zweven Op wolken rond dolen Samen laten wij de liefde beleven Ver van het rumoer verscholen... Steeds verder laten we ons gaan In een oase van passievuur De liefde vult ons vurig bestaan Onze lichamen laten smelten dit uur... De liefde laat ons de passie beleven Twee lichamen die hunkerend voelen Afdalend in een voortdurend…

Als een oranje bal gaat zij onder ze kleurt de wolken roze een feest in de hemel in de laatste dagen van het jaar mijn hart springt op bij de aanblik en ik mijmer ga nooit... weg ga nooit weg uit mijn hart het zou koud worden ga nooit weg uit mijn gedachten ze zouden worden afgesneden ga nooit weg uit mijn dromen ze zouden kleurloos…

Zoekend naar jou Maar kan je niet vinden Je ogen zo blauw Dat ze me bijna verblinden Je geur warm en zoet Je zoenen intens Vertrouwen en moed Een bijzonder mooi mens Je liefde zo puur Je emoties vol kracht Verlangens van vuur Sterk en toch zacht Grensverleggend Een toekomst, een doel Zwijgend veelzeggend Je volgt je…

Ik zoek doeken om mijn bloed te stelpen Iemand om mij er bovenop te helpen Medicijnen om mijn pijn te stillen Maar niets veranderd zoals ik het zou willen Alle klanken zijn veranderd in een stilte De warmte is vervangen door de kilte Niet wetend wie ik ben en waar we zijn Ik voel alleen het bloeden van mijn pijn Heb mij niet lief…

Jouw ogen lachen licht in verloren gevoel op weg naar morgen…

zielsverwant herkenning gevonden in alle mogelijke facetten een zielsverwant mijn zinnen onvoltooid worden moeiteloos afgemaakt zonder dat er woorden nodig zijn touwen omhelzen onze levens verleden is het wat ons verbind een hechte vriendschapsband grote monden en kleine hartjes een blik of een gebaar zegt genoeg met jou deel…

tussen de regels waar woorden elkaar vinden en zinnen eindigen met een punt onderbroken door leestekens het gevoel dat zij verwoorden is niet te bevatten in het echt de huid lijkt niet te winnen van de regels op papier woorden worden gezocht om samen een geheel te vormen om samen een gevoel te verwoorden en om samen te zijn…

Kijkend naar de sterrenhemel, in gedachten verdwaald, zie ik helder jouw gedaante, met een glimlach die straalt. Je hebt me betoverd, je schittert door de nacht, geen ster die aan jou gewaagd is, je bezit zo intens veel kracht. Overdonderd als ik ben, heb ik enkel nog oog voor één vrouw, met jou wil ik het leven delen, mijn hart behoort…

ineens voelde ik het het was er al heel lang het was alleen niet bevatbaar geweest of ik was niet bevattelijk haar vorm zwevend boven het licht was ik tienduizend ezels die zich aan dezelfde steen stootten zij was een gewoonte geworden ik en mijn verborgen zadelpijn niemand op een roestende fiets kan uit twee verschillende werelden komen…

Je behekst me met je magische krachten, als ik in je ogen kijk verdrink ik in jouw gedachten. Jouw sprookjeswereld is waarin ik me dan waan, elven en feeën dansen om me heen in het zuivere licht van de maan. Van de prachtige vlaktes breng je me tot in de wolken zo hoog, uit jouw wereld wil ik niet ontsnappen, jij bent, wie ik beoog.…

Lief heb ik Jou zoveel Je bent Mijn lichaam En gedachte Mijn twijfel In de nachten Zonder jou Aan wie Wie ik ben Wat ik zou willen Anders dan jou…

Ze zou gister komen koken, de vrouw van m'n dromen. Maar zonder te kijken is ze overgestoken en onder een auto gekomen. Haar vader heeft me 's avonds opgebeld, ik heb toen maar Chinees besteld.…

Je blik, die is zo zuiver, geen kwaad schijnt er in door. Zelfs als ik lichtjes huiver, blijf je me een stapje voor. Je handen, die zijn heilig, streel m'n wang, zo fijn. Dan voel ik me weer veilig, afgeschermd van alle pijn. Je buik, dat wordt m'n kussen, niks anders ligt zo zacht. Om heerlijk op te sussen, beschermt me…

Als een engeltje Zorgeloos op mijn schouder Geen witte vleugeltjes En misschien ook wel wat ouder Maar wat geeft het Zolang ze mij maar kust In alle stille klanken van mijn rust Als een engeltje Of ze speciaal zo is gemaakt Niet meer maagdelijk Niet puur en niet volmaakt Maar wat geeft het Zolang ze naar mij kijkt Terwijl…