ik wou dat het over was dat ik kon zeggen: "het is voorbij, alle liefde, alle pijn, tussen jou en mij" maar het is de pijn die mij nog steeds bindt die pijn waarin ik zoek en liefde vind morgen wellicht misschien wist de nacht al mijn verlangens maar is dat het wat ik wil ?…

Ik teken met mijn potlood Een vrouwenlijf zo mooi Soepel teder lichaam Schaduw in elke plooi Mijn gevoel stuurt mijn handen En vervuld mijn papier vol fantasie Met pastelkrijt kleur ik de randen Ik ben het zelf die ik daar zie Een vrouw oprecht zo kwetsbaar en sexy Apart en met een blik vol liefde in haar ogen Weerbarstige krullen smalle…

Jij trut jij bent een dief Jij steelt harten en doet maar lief Hoe kan dat gebeuren en zo zijn dat mijn hart nu gebroken is, het doet zo pijn Jij was mijn alles, mijn schat mijn ziel Jij was mijn eerste waar ik voor viel Maar nu, is alles afgelopen Jij dief, ik kan nu alleen maar hopen…

Ik wil graag fluisteren want leef niet zoals het hoort dat is nu maar voor even omdat nu wegen kruisen Ik wil graag fluisteren overdenkend welke zonden gevoelig en met pijn er in keuzes kunnen huizen Ik wil graag fluisteren want niets is wat het lijkt de regen overtreft de zon in een doolhof vol met buizen Ik wil graag fluisteren…

Slank gespierd lijf met al je mooie plekjes slaap stuipen en trekjes Liefje, hou me vast en blijf Blijf nog even tot het zonlicht ons opnieuw weer wakker maakt Ga nog niet en blijf nog even deel van dit verstrengeld naakt…

Als kleine dingen, me zo kunnen raken, wat doen dan grote dingen met me Als weinig woorden, me zoveel zeggen, waar brengt een heel verhaal me dan Als de minste emotie, me zo aan kan grijpen, wat doet dit gevoel dan met me Als een moment, mijn leven kan beheersen, wat kan een dag dan met me doen Als een onbrekend stukje, me het gevoel…

Dromen en wensen langzaam weer vervlogen zuchtend met de tijd meegegaan maandenlang mezelf bedrogen zie me zelf met lege handen staan Weggedrukte gevoelens, waar zijn ze gebleven! in een bewaakt hoekje van mijn hart komen ze ooit weer tot leven? of word ik bitter, door het leven verhard…

door muren vol weemoed barst ooit het geluk verscheurt jouw angst zichzelf aan flarden tot aan de grens van verdriet en vreugd waar tranen vloeien door elkaar heen zichzelf verweven in armen van troost mijn liefde gegeven die muren sloopt…

Ik loop langs de zee, voetstappen in het zand, net zoals jij voetstappen, in mijn hart achter laat.. Ik zie de golven, woest en onstuimig, net zo onstuimig , als mijn gevoel voor jou Ik zie een meeuw, gedragen door de wind, net zoals ik jou, altijd met me mee zal dragen Op mijn lippen, proef ik, het zout van de zee, of zullen het…

Er word wel eens gezegd, maar eenmaal in je leven, nu weet ik pas hoe waar dat is, je een keer helemaal geven. Hoe groot is dan de pijn, hoe groot is het verdriet, als blijkt dat niet mag zijn zoals je het graag ziet. Hoe groot de pijn ook is, hoe diep die zit van binnen, de kern is niet te raken, het gevoel zal overwinnen. Dat maakt…

Hang mijn hart maar in de wilgen Dan heeft het even tijd Om eens lekker uit te hangen tot fris van wild verlangen ik het in mijn borstkas splijt Mijn hersenen, wat rafelig uitgestreken en gevouwen zitten weer netjes in de plooi zodat ik geen verwarring strooi en ik mijn hoofd weer kan vertrouwen Eens krijg jij de mooie kans om mijn hart…

Schokgolven door mijn lijf emoties houden niet op Jij ging terug naar hem jij blijft maar in mijn kop Samentrekkingen van middenrif gezicht vertrekt van pijn Mezelf afvragend waarom we hadden het zo fijn. Rollercoaster van emotie de ene val na de andere Terwijl ik geen knop voor nood zie zal dat nog veranderen Helaas het is geen pretpark…

het verhaal van mooie dromen wordt geschreven in jouw hart elke dag opnieuw gelezen laat het mij in liefde leven waar stille angst verdwijnt in de gloed van zachte ogen samen met jou lach de wereld ontwaakt zal dit hartsverlangen ontstaan, in liefdesdromen elke dag worden herschreven tot een eindeloos verhaal…

Laat me maar met rust zoek me maar even niet Laat me nu maar alleen met mijn pijn en verdriet Jullie willen slechts helpen dat weet ik, goed bedoeld Maar snappen kun je het pas als je het zelf hebt gevoeld Dus laat me maar met rust het komt vast wel weer goed Ik weet heus zelf ook wel dat ik straks verder moet Maar nu wil ik even…

Je dendert weer over mijn gevoel heen ik lijk dan soms ook sterk Maar dat is slechts de buitenkant want ik wil niet dat jij het merkt Ik gun jou jouw geluk heel erg maar ík voel alleen maar pijn Maar om jou niet te kwetsen probeer ik sterk te zijn Die ander heeft je voorkeur zo denk je nú zelf althans Maar stiekem in mijn hartje hoop…

Heb je het gevoel dat je iets kwijt bent voel je je niet compleet Laat ik je dan vertellen dat ik de reden weet Je hart is maar voor de helft bij jou de andere helft is bij mij Je ziet het nu zelf ook wel terwijl ik het je al eerder zei Verwoed deed je een poging jezelf te overtuigen Dat je het met hem moest proberen je droomt viel snel…

Steevast antwoord op jouw vraag: Wat moet ik nou toch met jou? Was: Trouw met me en baar mijn kinderen het grapje werd zelfs flauw Nu weet je dat ik het meende en het slechts bracht naar jou als grap Jij vond het iets te snel gaan toen maar we doen het nu stap voor stap Het tempo is niet bepalend voor ons wat telt is de intensiteit Want…

Ik vraag me nu al af of je me wel eens mist. Je ging pas net terug nar hem je had eindelijk beslist. De passie die wij deelden vind je zeker niet bij hem Maar het vertrouwde vond je fijn maar straks hoor je mijn stem Bij alles wat je doet met hem zul je denken aan hoe het was En er zal zeker twijfel komen maar dat merk je later pas…

Kijkend uit mijn raam bedacht ik me voor even hoeveel ik al voor je voel me aan jou wil overgeven “Gelukkig” was ik ook alleen maar het lijkt allang geleden zomaar was je om mij heen zoveel voller nu mijn heden Ook al is alles nog zo pril en laat twijfel mij soms nog rillen je liefde maakt me rustig en stil ik zou niets anders meer willen…

Verdrongen door tijd, door wanhoop beschaamd. Een liefde geleid, door wegen gebaand. Na eeuwen volbracht, tot treurnis' zijn spijt. Gemoedeloos verwacht, maar omarmend bevrijd.…