droom de witte duif in je landschap beweeg langs vijvers die stilte bewaren raak me herken de liefde in de schittering tussen takken reflecteer mij duizend lelies zullen drijven in de meren van tijd beleef me in jouw diepten ik ben er voor jou…

Liefde, niet alleen als in geliefden Maar in die andere dingen juist Als in vriendschap, als in leven Een arm, een kaartje of een kus Het ongewone zichtbaar En voor ieder binnen handbereik Betaalbaar zonder muntjes En genoeg van op de markt Het ongewone lijkt gewoon Wanneer de ogen niet goed zien En we ook niet kunnen voelen Dat er…

Ik wil nog een keer je hand vasthouden. Met je over de boulevard lopen, kijken naar het maanlicht en staren naar de sterren. Ik wil je nog een keer zien lachen, horen lachen. Ik wil je nog een keer zien wakker worden en in slaap vallen. Ik wil nog een keer voelen hoe mijn mond open valt als je me je jurkje laat zien. Ik wil nog een keer je…

Als een vrouw of een man niet goed voor je is Waarom zul je dan samen blijven? Als een man of een vrouw je lichamelijk of verbaal mishandelt Waarom zou je dan samen zijn? Een relatie bestaat uit liefde, vertrouwen en respect Valt één van die drie dingen weg dan is de relatie voorbij het is over Blijf niet te lang bij iemand hangen leef niet in…

Als een metafoor, een beschrijving van mijn hand een illusie vanuit de kosmos schijnend op mij. Zo ben je er altijd, een teken van de connectie mijn toegang tot jouw eeuwige bereikbaarheid. Als één beeld in de nacht verlicht door de Melkweg schitter jij in het ruim tussen onbereikbare kleuren. Met mijn uitgestrekte hand zijn woorden te…

Eén vonk ontsprong vurig in een vuurzee de wereld stond stil verrast door de snelheid. Ons spraakwater was te weinig om te blussen want twee blikken stookten voor een eeuwigheid. De stilte verenigde de hartstocht in vuur en vlam met een wrijving waarmee de ontsteking begon. De oerknal explodeerde na een zacht gesis door het aanstippen…

Ik kan een wens doen Maar deze wordt al snel ingehaald door nuchter besef dat vertrouwdheid en het langzaam steeds meer onder bekoring raken van het timbre van je stem niet genoeg is... Maar dan zegt al 't gevoel in me vanuit mijn ziel dat het wel zo is, zó klopt Ik kan die rilling niet veinzen de brok in mijn keel en opwellende…

Zoals de onweersbui boven mij hoofd kon jij ook altijd stormachtig exploderen terwijl de bui overtrekt als een flits geeft dat jouw wispelturigheid weer. Het is jouw ware stemming die ontpopt en als een souvenir zich kleurrijk uit zo glijdt iedere druppel vertrouwd als een omhulsel om mijn lichaam. Het wegdrijvend gedonder oostwaarts…

Achter de schaduw van de zon verlicht door het maanlicht staan de sterren voor ons te stralen. Achter de schaduw van de zon glanst het duister gepolijst daar beluister ik weer jouw verhalen. Hoe jij je dag hebt doorgebracht wat jouw idealen zijn in de toekomst van mijn utopie. De dauw maakt het beeld onscherp aan de horizon…

Reden genoeg om voor jou in slaap te vallen de toekomst koos voor ons een andere weg jouw lach laat voor mij de nacht snel vallen dat jij ons universum in perspectief blootlegt. De volle ruimte in één bed maar innerlijk leeg de illusies van onze dromen dansen langzaam ze bewegen sierlijk op het podium van het heelal draaiend en slingerend…

Met een zachte bries langs mijn oor verheldert de duiding van de dag met het perspectief van de buitenlucht vergezeld van jouw zuurstofrijke adem. Het ochtendgloren bereikt mijn gezicht ons ideaal smelt onbegrensd samen met een frisse wind door mijn haar en de condens tegen de ramen. Het zijn jouw zachte handen in mijn zij die accentueren…

Lang zijn de dagen nog langer de nachten voor het eenzame hart Dan komt het ogenblik dat ogen stralen lippen fluisteren: Kom nu lief, mijn lief... Wees blij en dans... Je wordt gedragen over heuvels van stilte over de wilde rivieren van je pijn... Je wordt gedragen door sterke armen armen vol vrede en rust... vol tederheid, zekerheid…

De liefde is op vreugde gebaseerd Gevleugeld gelanceerd Onbeteugeld en soms onbeheerst De liefde is: een geel met groen gebiesde vis, in water zo helder en fris, als de gedachten van een pas verworven nog onbedorven jonge pater op weg naar de mis. De liefde is een beste borrel, puur en onverdund, een gerstekorrel of een blaadje…

Zonder je te kennen masseer ik je nek, je schouders, leg ik mijn wang tegen de jouwe Gevoelens van tederheid wellen in me op En ik zeg, ik heb je lief…

Vanaf de zijlijn bekeek ik jouw passie de wijzers tikten door het hele uur ik voelde de hartstocht door mijn bot maar het bleek jouw schaduw op de muur. De intense beleving die jij deelde door golvende bewegingen van je haar jouw betoverende silhouet verlichtte mijn balans met een vertragend gebaar. De horizon verduisterde jouw gezelschap…

Terwijl nevel de zon verleidt, de vorst met de voeten vrijt en de wind de losse bladeren, ooit groen als gras, ontheemd over de grond verspreidt en de nacht, veel donkerder nog dan gisteren, opnieuw een dag in glijdt, verstrijken de jaren. Die Grijze haren, ach, wat maakt het allemaal uit Met een hart zo warm aan mijn zij en er…

M'n hart heeft nu 'n moeilijke tijd te gaan de onrust 't verlangen, dat jij helaas niet zag er biggelde over mijn wang een traan het is moeilijk om te moeten kiezen iemand van ons zou immers kunnen verliezen? M'n hart, heeft een vriend maar dan als 'n pen die pompt in plaats van bloed de inkt vooruit zodat het op papier weergeeft wie ik…

ik was verloren in de ogen die mij aankeken als ik gek word, Word dan net zo gek als ik die naar jou verlangde die nacht dansen en zoenen dat we deden het was de hemel en de aarde ineen een explosie van prikkelingen die mijn hart sneller liet gaan vertel me waarom het zo snel ging de nacht waarin we dansten het was kort maar krachtig…

Ik wil liefde met een verhaal Iets om later, tegen mijn kleinkinderen, over op te scheppen. Niet de oppervlakkige “ik-loop-mijn-lul-maar-achterna”-liefde Niet de “Hallo-ik-ben-frans-47-jaar-woon-in-wevelgem-en-ben-op-zoek-naar-…”-liefde Niet de “tja-ik-vond-u-wel-knap-dus-swipete-ik-naar-rechts-en-zit-er-nu-maar-mee”-liefde Nee, ik wil spontaniteit…

Hou de deur tegen als die op een kiertje staat de wind is de herinnering van het verleden dat was een storm in een glas water zo klein, ik weet niet eens meer de reden. Het piepende geluid van de scharnieren laat de deur klapperen in het heden problematiek waar wij nooit omheen draaiden te groot, voor herinneringen van het verleden.…