Bouts rimées op Adriaan van Dams sonnet “Pasvorm” Zijn bril tot op de neuspunt afgezakt schrijft hij zijn verzen, glanzend als een spiegel. Hij levert steeds door kunstig rijm-gepriegel sonnetten af, elk geestig en intact. Hij zeeft zijn metrum in een voet-vergiet. Ook al vertoont het schema soms wat gaten, zijn humor dekt de plekjes waar…

Steeds beter ga ik het beseffen Het maakt me warm Het maakt me blij O liefje, wat heb jij het toch geweldig Geweldig getroffen met MIJ!…

Geluk zit in kleine dingen De geur van versgebakken brood Geluk zit in kleine dingen Het zonlicht op de sloot Geluk zit in kleine dingen Je kippen in de zonneschijn Geluk zit in heel kleine dingen Je schoonmoeder in het ravijn.…

Een lijkkist van IKEA Is mild voor jouw budget Omdat jij jouw laatste droomhuis Zelf in elkander zet.…

Mijn vrouw had gisteren hoofdpijn Voor mij geen liefde dus Ze zei: Stop jij dat ding van jou Maar in een brievenbus Daar was ik druk mee bezig De bus van buurvrouw Bos Achter de deur stond Kazan En Kazan liet niet los!…

Jouw feromonen zijn zo zoet Ze moesten 't verbieden Wat zou het leven treurig zijn Zonder jouw lipiden Ik zit vol met endorfine Het is maar dat je 't weet Ik hou zelfs van jouw globuline Ik hou van jou compleet.…

Als ik maar even aan jou denk Begint mijn libido te zingen En wandel jij door Rotterdam Begint de Euromast te springen Geen siliconen in je lijf Geen botox En jij doet geen hongerkuren Ach, je hebt 't Of je hebt 't niet Volgens mij heb jij 't Van nature.…

Ik lag op de deurmat De hele morgen Ik lag op de deurmat Onder de brievenbus Ik ben geestelijk gebroken Mijn leven is stuk Hij is niet gekomen De nieuwe Donald Duck.…

Ik heb het licht gezien Vroeger had ik duistere wensen Thans eer ik al wat leeft Ik rem nu ook voor mensen.…

Mijn vriendin is koud als ijs Nooit wil zij erotisch knallen Morgen ga ik naar de dokter Ik heb last van bitterballen.…

Het was nadat Laurens Janszoon Coster Een rotte vis verslond Dat hij- historisch ogenblik - De broekdrukkunst uitvond.…

Shoppen in de winkelstraat Van het nieuwe kalifaat Is niet zo hemels als beloofd Zonder handen Zonder hoofd.…

Hij was niet van het juiste merk Die nieuwe broek van mij Want toen IK van het podium dook Sprong iedereen opzij.…

Er liep een keer een ooievaar de trap af naar benee Hij had een kindje in zijn bek, dat bracht hij met zich mee De ouders vond hij boven niet, dus moest hij naar beneden Maar halverwege op de trap, toen is hij uitgegleden Het kindje kwam nog goed terecht, het landde op zijn veren Zo zie je maar, een ooievaar kan ook nog steeds wat leren…

Mijn lieve zoon dacht ons laatst met een airco te verblijden maar bij de eerste windstoot uit dat krachtig apparaat verdwenen onze boedel en wijzelf bijkans op straat ikzelf wist nog maar net een vrije zweefvlucht te vermijden Wel waren we verrukt om zulk een krachtige propeller al blies ons nieuwe bankstel dan ook hulploos door de ruit maar…

Een mug zat al een poos of wat om de vrouw heen te zeuren 'Waarom', dacht zij al half in slaap, 'moet mij dit weer gebeuren' Ze deed verwoede pogingen het beestje snel te pakken Maar steeds als ze hem bijna had, liet hij zich pijlsnel zakken Hij beet haar in haar blote kont, dat kwam hem duur te staan Met een klap op haar billen was zijn…

Maar mij maakt het wel als een kind zo blij, (daartoe voel ik de drang bij tijd en wijle) doormiddel van een krans dan wel een rei me rijmend aan mijn tuintje op te geilen. En met mijn schrijven doe ik niemand kwaad, in tegendeel, ik blijf aan huis gebonden: Het houdt me uit de kroeg en van de straat en weg van buitenechtelijke zonden.…

Het is je reinste zelfverlakkerij: Slechts door een rietkraag en een plasje water en hier en daar wat pollen paarse hei, met in de ochtend vrolijk eend gesnater en in de lucht wat zilvergrijze meeuwen die door thermiek gedragen, rondjes draaien en soms de lucht verscheuren met hun schreeuwen, omdat ze schrikken van een koppel kraaien en…

Een woelmuis vult haar buik met plantenloten of met de wortels van een gele lis, mij kan het voor geen ene fluit begroten, het lijkt me stug dat ik er eentje mis. En vist de reiger met gerichte stoten de halve populatie windes weg, dan wordt hij heus niet met een buks beschoten; zo’n bagatel krijgt mij niet van de leg. Ik zit nu wel van…

De reiger heeft gegeten als een vorst, de merel wist een wormpje te verschalken, een zwarte kraai die plukt wat aan een korst en eenden zijn de steiger wit aan ’t kalken. Wat je ze voert is zo weer uitgescheten (ik kan ze wel aan ’t voedsel geven blijven) en na een poosje stinkt het als de neten; al geeft het werk, ik zal ze nooit verdrijven…