Wandelend in het Amsterdamse Bos met man en hond, labrador Mika lonkt het ontluikende groen zoveel vrolijkheid in me op lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid dan val ik plotseling…

Zonder te weten groei je op je doet je best om later als je groot bent iets te kunnen neerzetten waar jij of anderen trots op mogen zijn je denkt aan jezelf aan de weg die je hebt te begaan zittend in je eigen ruimteschip overwin je de moeilijkheden in je bestaan je denkt nauwelijks aan het grote geheel je eigen stuk bewandelen…

mei koningin werpt sierlijk je rijke sluier uit met een waaier van groen en bloesemregen de kleuren en zoete aromen zijn een zegen waarvan mens en dier kunnen genieten voluit hoe pittig heeft de bruid haar kroon gekruid met tijm en meidoorn door elkaar geregen mei koningin werpt sierlijk je rijke sluier uit met een waaier van…

kwieke kwikstaartjes genieten ook van mijn tuin hun lopend buffet…

De zee is grijs en vlak Slechts een streepje stroom glinstert bij het hoofd Dan wordt het licht gedoofd en schuift een witte muur geruisloos en obscuur over strand en stad Ze maakt m’n huid nat strijkt de dag plat gumt lijnen uit maakt beelden buit Ik ga naar huis Sluit de gordijnen om ook te verdwijnen…

Lente in de winter meibloemen in maart hagelstenen in juni herfstblad in de zomer madelieven in oktober alles is mogelijk. de natuur vertoont grillen ze keert de seizoenen binnenste buiten ze verrast ons met hoosbuien naar een strenge winter kunnen we wel fluiten. Ja, de natuur die weet wat ze laat zich niet ringeloren je hoeft haar…

In een vaas stonden vijfentwintig narcis(t)jes Met hun zonnige kleur Glorieus te pronken, om aandacht te lonken Hun glorie was echter vlug vergaan Na een week hadden zij er verslenst bijgestaan Droef gooide ik ze op de afvalhoop Met de belofte dat ik weer zo’n bosje koop.…

Een stralend blauwe lucht, met de glinsterende zon. Lente in geur en kleur. Een mooi adembenemend schouwspel tussen hemel en aarde. Fascinerend, de opleving van de natuur. Mensen, dieren en de natuur in magnifieke sferen. Prachtig is het om dit als mens te ervaren. Opzienbarend, is de natuur.…

Onze Melkweg staat zwaar in het rood en onze wereld is op sterven na dood verantwoordelijk voor deze mismanaging de vernieling van de dampkring ingegeven door jaloezie en hebzucht is de mens, en dat is geen klucht nog eventjes en het is gedaan met onze aarde omdat een denkend wezen hem niet kan schatten op waarde de mens kan geen andere…

zijn wij als het gras gezapig in de weide? nee wij zijn de regen erg geliefd door de een terwijl de ander ze wil vermijden wij zijn de zon die meedogenloos verschroeit en verbrandt en een ander weer geeft waar zo hunkerend naar wordt verlangd wij zijn de wind die af en toe genadeloos hard waait en ons ook teder toefluistert en ons…

door bruine waterlopen drijft plastiek met hopen alles komt terecht in zee blikken, bussen, flessen thee olie, smetten, allerhande vetten spannen synthetische netten vissen sterven onnatuurlijk zeeën voelen onaanvaardbaarheid maar mensen blijven instinctief herhalen stomme dingen positief ik blijf hopen en ga opzij de verloedering...…

Ongerept en wild geschapen waren bossen op zijn mooist maar door tijd en evolutie werden dierendromen stil vermoord wilde dieren moeten wijken want hun habitat werd afgenomen mede door de slimmen en de rijken die hun bossen kolossaal onthoofdden ik kan hier enkel maar wat hopen dat industrie en bondgenoten éérst wat denken alvorens zwaar…

Een waterplas door mist omgeven met ranke bomen zonder schaduw. gevangen, in een web geweven... het lied gezongen door een zwaluw. ja, ochtendstond verlangt een wonder want toch moet eens die gele bol verschijnen. ze priemt en straalt en duwt vanonder laat zo het dikke rookgordijn verdwijnen. zo krijgt het plekje langs de waterkant terug…

Branding De zoute branding komt aan land Met schuimkoppen in het volle licht De golven rollen over het strand Waarbij ze het mulle zand verdicht De waterlijn, ligt bezaait met wier en restanten van wat we hier laten De zee brengt ze met de vloed naar hier tot ze met eb ons weer gaan verlaten Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen enkele…

buiten is bij die bever buiten is voorbij je scherm buiten is ons gegeven door de goede gever buiten is ergens liggen tussen voorjaarsbloemen met je liefje in de berm buiten is waar de vogels fluiten buiten is niet alleen dat fraaie spotje in de reclame dat is slechts aanname buiten is pas als jij er bent en al die tijd al was…

Ik heb mezelf verhuurd aan het raam als een prostitue op de Amsterdamse wallen laat al het buitenlicht op mij vallen ik hou van de oogverblindende zon als het licht me teveel wordt draag ik een donkere zonnebril op sterkte want ik wil vooral werken, doorwerken en lekker naar buiten kijken, staren en doorleven in het levenslicht mij gegund…

ik verlang naar lieve lentekleuren als d’ aarde ligt troosteloos en zwart ik verlang naar zachte en zoete geuren die mij hoop geven en levenskracht ik verlang naar de eerste zonnestraal die de natuur met warmte overspoelt naar een hemel helder en klaar die mij ’s morgens blij begroet waar eens een veld vol maïs stond ligt dor…

ik plant een zaadje in de aarde dat mijn bedoeling verstaat en het schat op waarde zonder ook maar iets te vragen levert die stille zwarte grond z’n waardevolle bijdrage hoe simpel het ook lijkt ‘t is dit zwijgend samenspel dat de wereld verrijkt het zaadje – ik – en de zwarte grond een op stil vertrouwen gebaseerd verbond met als…

een regenzondag. bijna eind januari je kunt zelfs geen hond buiten laten ik kijk zo maar wat door het grote raam zit op de duur tegen mezelf te praten plots lijkt er iets in mij aan het broeden wat me sinds enige tijd geen rust laat hoe moet of wil ik mijn thema voeden als geen merel nog langer zingen gaat... gisteren hoorde ik; vandaag…

De ochtendmist Mistig in de vroege morgen. Op de lange brug zie je dat het langzaam opentrekt. Eindeloos ver is de hevige mist, het maakt je onzeker. Een waas voor je ogen. Een sluier van mist omtrekt de kleine wereld. De route ligt in het verborgen einde van de onbekende brug. In stilte heb je de mist nog nooit zo beleefd…