Knip mijn dode nagels scheer mijn dode baard ik mijmer wel als laatste over wat ik achterlaat…

Hoe zou het zijn met mijn vlinder? Mijn vlinder uit de nacht Hoe zou ze zich nu voelen Zonder dat ik nog wacht? Hoe ver zouden haar vleugels reiken? Zou zonlicht haar zachtjes strelen? Hoe zou ze zich vermaken? Zou zij zich ook vervelen? Zou ze alleen zijn soms En zou ze vrienden maken? Met wie zou ze spelen? Wie zal haar hersens…

lieve vriend ik hoop dat je boven gelukkig bent strijden voor een langer bestaan heeft geen zin gehad het hart stopte ermee en je glimlach automatisch slaap maar door rust maar uit je hebt het verdiend lieve vriend ook al was je nog maar éénenzestig reis maar naar een eeuwig bestaan waar benauwdheid geen rol meer speelt…

iemand verliezen doet vreselijk veel pijn je hebt het gevoel helemaal alleen te zijn en ook al ben je dat natuurlijk niet toch voel je je heel alleen met je eigen verdriet want niemand weet precies hoe jij je voelt ook al is het allemaal nog zo goed bedoeld je beleeft je verdriet op je eigen manier niets om je heen geeft je nog plezier je…

lieve luca de dood houdt je in zijn greep het maakt niet uit hoe oud je bent of hoe je heet de dood heeft je altijd in zijn macht hij staat te wachten op je dag en nacht de dood zo koud en kil hij pakt je zo ook als je niet wil de dood pakt je altijd onverwachts of het nu vroeg in de morgen is of in de nacht en als de dood zich over je…

Ik luister naar jou, heel stil en onbewogen. Als jij bent uitgepraat.. zie ik de harde waarheid onder ogen. Je praat niet meer.. Zwijgend zitten wij bij het vuur, in doods-afwachting... van jouw stervens-uur. Ik huil om de harde waarheid. Je troost mij, en zegt: de laatste minuten ben ik blij dat ik leef, en dat ik niet alleen leef.…

Je zweeft rond in mijn hart Je zweeft rond in gedachten Je zweeft rond in dromen.... Je zweeft rond elke nieuwe dag Je zweeft rond in herinneringen Je zweeft rond stil onzichtbaar Je zweeft rond om mijn aura Je zweeft rond steeds weer.... Je zweeft rond onuitwisbaar Je zweeft rond dicht bij mij....…

Ik was in je huis vandaag, voor de laatste keer. Ik keek er nog eens rond, er was niets te vinden geen warmte, geen kou maar ik miste de sfeer. Ik was in je huis vandaag Ik miste je warmte. Mijn liefste, wat mis ik jou!…

Als ik dood ben, breng een roos mee Een roos staat voor liefde, kleur en vreugde Dus als je van me hield, breng een roos mee Ken je me goed, dan weet je dat hij rood moet zijn Heb ik ooit maar iets betekend, breng een roos mee Kun je om me lachen...dan heb ik het goed gedaan Dus...als ik dood ben, breng een roos mee…

God waar bent u nou? Dit is toch teveel. Is dit wat u wou? Ik begrijp het niet God, u bent toch goed? Waarom dit verdriet? Tranen van verdriet langzaam stromen ze Zij begrijpt het niet De verslagenheid, Niet voor te stellen 'Raak het nooit meer kwijt' Vertel mij toch, God! Wat voor zin dit heeft, Dit ondraaglijk lot? Dit maakt…

even deed je je ogen open, verwilderd keek je me aan. grote heldere ogen van een man, die vroeger tot de laatste uurtjes swingde. je lag daar als een gevelde magere reus snakkend naar adem. je was altijd welbespraakt en ging een discussie niet uit de weg. je praatte graag over het universum, maar nu schijnt een ster voor je in de hemel,…

Alles mag niks moet, Denk dan ook na bij wat je doet, Want morgen komt altijd terug, Gisteren nooit. Oma bedankt voor alle mooie tijden die ik met jou heb gehad, deze zin heb ik aan jou te danken, ik heb er ook al heel veel aan gehad, altijd als ik iets doe en het gaat niet lekker, denk ik weer aan deze zin, denk ik terug aan de mooie tijd…

En toch zullen wij elkaar telkens ontmoeten in onze dromen. Welterusten…

Ik heb me stilletjes terug getrokken Naar een plek waar niemand is Niemand weet dat het bestaat Dit is mijn Niemandsland Ik heb mijn masker opgezet En ben langzaam weggegaan Zachtjes en onopgemerkt Niemand zag me gaan In mijn land is het rustig en rumoerig Ik voel de pijn en het gemis De chaos in mijn hoofd En de leegte in mijn hart…

Bijna 18, bijna klaar om te vliegen. En dan "Hakken in het zand" zei de dokter. Radeloos waren we, meegesleurd in de maalstroom van de gebeurtenissen. 9 weken, een mensenleven. 's Nachts geen telefoon, 's morgens "Hij is er nog" Niet hardop zeggen, zelfs niet denken. En dan toch moeten kiezen voor bevrijding. Op zondag…

Als ik weet dat mensen, mensen met me willen praten weet ik dat ik er vandoor moet, van iedereen maar weg ik wil niet praten en ik denk: "laat me toch, grote mensen"…

Uw moeder is nu de zon, zij zal altijd voor u schijnen. Ze is niet weg, ze is altijd bij u, diep in uw hart. En ooit zult u naar haar toe komen zodat jullie samen heel de wereld kunnen laten stralen.…

Ik moest je laten gaan, sterker nog, ik bracht je. Daar waar niemand hoort te zijn, maar toch. Ragfijne herinneringen, nu al, spoken, malen onophoudelijk. Wanneer houdt dit op? Onze stemmen, een traan, lachen, ja, dat vooral. Nu, met het gezicht naar even geen toekomst. Tsja, wat dacht je.…

en opeens zijn daar de herinneringen wat was je toch een mooie man alle leuke en minder leuke dingen; dat een mensenleven zo veranderen kan... Ik hou me vast aan hoe het 2 jaar geleden was je op en neer gependel en je charlie chaplin pas je mooie lach en je vrolijkheid altijd wel in voor wat gekkigheid het leven was mooi en had jou…

Pieeeep zoemmmm Pieeeep De machine naast je bed stelt gerust Je wit gezicht met die blauwe ader Alles is er nog, maar oud en onbewust Pieeeep zoemmmm Pieeeep Je borst gaat op en neer Even een trilling door het zakje water Ik weet dat je vecht, alsmaar weer Pieeeep zoemmmm Pieeeep Maar ook dat het stopt… eens… ooit Je broosheid, je dunne vel…