Ik heb van de wereld afscheid genomen Het licht zal mijn lichaam meenemen De strijd tussen pijn en verdriet is gestreden Ik ga mijn leven aan de aarde terug geven Ik heb van de wereld afscheid genomen Zacht geniet ik van heerlijke muziek De pijn is overgegaan in het sterven Ik ga de doodsrivier spoedig oversteken Ik heb van de wereld afscheid…

Ik heb mijn moeder niet verloren. Daarvoor gaf zij mij teveel. Wat zij mij zei dat blijf ik horen. Van wat ik ben is zij een deel. Ik kom haar overal nog tegen. In wat ik doe in wat ik laat. Zij was en blijft voor mij een zegen waarvan het spoor steeds verder gaat.…

het is de laatste regel waarop ik loop aan het einde wacht ik even dan stap ik op naar het andere blad met onbeschreven regels onzichtbaar in donker licht…

Strijden heeft geen zin meer Je gevecht eindigt vandaag Als vrienden nemen we afscheid Leeggestreden lig je nu in afwachting Van het moment van verlichting Strijden heeft geen zin meer Je leven is bijna gesmolten Totdat de dood het overneemt Langzaam versluieren je ogen Je gaat naar de oevers van rust Strijden hoeft niet meer Je lichaam…

Ik heb vannacht een ster uitgezocht voor mijn opa die moest gaan Een ster voor iemand zó bijzonder dat hij eigenlijk alleen moest staan Nu kijk ik naar de sterren en huil ik naar de maan Dan straalt daar weer die éne ster dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan Hoog in de hemel straalt die éne ster het lijkt dichtbij maar toch te ver…

Onder die vreselijke ziekte ging je gebukt je wilde nog zoveel maar wist niet meer hoe plots werd je uit dit leven weg gerukt een kind vraagt: waar is mamma nu naar toe? Krampachtig trillend houdt hij zijn zoontje vast de wereld verdwijnt onder hun voeten de dood als een onverwachte nare gast die komt en neemt zonder te groeten Zoveel prachtige…

Ze slaat haar ogen neer overspoeld met verdriet ze twijfelt nu niet meer leven en dood staan quitte Ze gaat zich overgeven aan de hemelse pracht naar het oneindige zweven waar ze wordt verwacht Ze kijkt niet meer om niemand die om haar treurt straks slaat de grote trom en is het pijnloos gebeurd...…

Geluidloos glijd je de kamer door Geluidloos als de dood Je weet waarvoor je daar bent… Je stapt langzaam verder Je bent één met die schaduw Maar nooit met het licht Je ziet geen hand voor je ogen Toch weet je waar je moet geraken Je kan alles zien Terwijl een kil gevoel in je binnen sluipt Je weet dat de dood zelf achter de muur loert…

Ze lag daar stil Gezicht geslagen op de grond Om haar hoofd een plas van bloed Gestorven in eenzaamheid Mijn geest herinnert mij zo goed Ze was net jarig In de tachtig Een feest waar niemand nog naar kwam Alleen de Dood die onbarmhartig Haar het leven daar ontnam Om zo te sterven Zonder naasten Zonder liefde om je heen Toont hoe grillig…

plots volgt zij de wereld in een blik van vrede ogen draaiend totdat ze troebel zag een kloppend hart voelbaar in haar stem trok het lichaam wit -hemeltje lief-…

Een leven zo kort, maar zoveel liefde gekend. Ik heb een engeltje ontmoet, want ik heb jou gekend. Je kwam in het leven, je bracht veel liefde en geluk. Het mocht niet lang duren, het leven was je te druk. Nu ben je een engeltje, bij de sterretjes in de lucht. Vandaar zul jij waken, over liefde en geluk.…

Ze was een engeltje, zo vredig en stil. Ze voelde koud maar heel zacht aan, Het was Gods wil. Ik zie haar oogjes nog stralen, het was een wonderkind. Ze had een glimlach op haar gezicht, ze werd gedragen door de wind. Jou zal ik nooit vergeten, in mijn hart blijf je bestaan, en als ik engelen hoor zingen, hoor ik fluisterend jouw naam…

Een kistje op maat gemaakt voor een lief klein kind keihard door de wereld geraakt en nu meegenomen door de wind Jij mocht hier niet langer zijn de rede blijft onzichtbaar jij voelt gelukkig geen pijn die ligt nu voor ons klaar Rest ons nu niets anders dan rouwen kleine bloemetjes bij de poort we zullen altijd van je houden in dromenland…

Het was helemaal zwart, Vlak voor mijn ogen Ik wist niet meer waar ik was Mijn hersens waren leeggezogen. Ik voelde me duizelig Akelig en raar Ik zag dingen die niet bestonden Help!!Een duivel daar! Maar opeens besefte ik het Ik voelde de laatste stoot Ik schreeuwde van angst: Help!Ik ben…..dood!…

Doordringende oogjes die je aankijken bijna smekend om het stukje aandacht klamme handjes die je willen bereiken een hopeloze schreeuw in een kille nacht Tranen van een kind continu in aantocht vreselijke pijn laat zich meedogenloos lezen terwijl het altijd tegen de pijn vocht wordt het nu door het leven afgewezen Absoluut het ergste…

Voor vrijdag zijn de plannen, relax met een alcoholische tint. Op de bank, lekker ontspannen. Omdat het weekend dan begint. Zaterdagochtend, even bewegen, In het bos of langs het strand. Zaterdagavond, kwart voor negen. Schud ik vrienden van mij de hand. Zondag laat ik niets van me horen. Tot de klok het middaguur slaat. Daarvoor mag…

Wat zijn de juiste woorden wie reikt ze mij zo aan wat zeg je tegen iemand die een geliefde af moest staan Wat zijn de juiste woorden jou zo te zien doet mij zo`n pijn dan moet het toch voor jou bijna niet te dragen zijn Ik zeg maar beter niets en zit hier nu naast jou want luisteren is volgens mij de enige échte vorm van rouw…

Ik wil je dragen tot het einde daar is Je mag nu rusten in mijn armen Deze weg zal moeilijk zijn in het gemis Je mag je nog een laatste keer verwarmen Ik wil van je genieten nu het nog kan Het afscheid komt steeds dichterbij Je mag je woorden laten strelen dan Drink ik ze in tot het einde nabij is Ik wil je dragen tot het einde daar is…

Dit gevoel is niet te beschrijven Hoeveel ik haar mis... Ze is niet meer bij me Iets wat moeilijk te begrijpen is... Ze is weg, naar een andere wereld heen Waar wij niet bij kunnen Moederziel alleen. Waarom is zij het De persoon waar ik het meest van hou Waarom treft haar dit lot Mijn hart is gebroken, totaal kapot... Dit gevoel is…

Herinner een herinnering als toekomstdroom van perspectief en heb intens bezielend het meer dan heden eeuwig lief Zolang de zon weer volgt de nacht gelijk het duister op het licht begroet elkaar in gaan en komen omarm, bemin het evenwicht Jouw zijn in zijn was zo vervlogen zo dageraad omarmt de nacht dagend licht dat strijkt…