Mannen, 198 in getal bedrijven pure sport een paar weken lang tot Parijs bereikt wordt Dagelijks genieten van deze prachtige strijd Af en toe een rustdag weer terug naar de realiteit Bergetappes die het oergevoel wel héél erg benadrukken Tijdritten en sprintetappes en heel veel vlakke stukken Truien, wit, geel en groen Ook het bergklassement…

Een onverwachte achterstand, in de 84e minuut, een extra spits wordt ingebracht, voor hem een officieel debuut. De aanvoerder kopt op de lat, de spanning is te snijden, de thuisploeg wil kost wat kost, een nederlaag vermijden. Het is al in blessuretijd, de verse spits ontvangt de bal, hij passeert de nummer vier, geeft dan een droge knal…

Sport is en blijft emotie John van Lottum wilde scoren Weer tot de wereldtop behoren Blessure geregistreerd door televisie Afhaken in de eerste ronde Sport blijft emotie, hoezo zonde?…

Het stadion schreeuwt om zijn helden. Winnen willen wij, daarvoor betalen wij dure entreegelden. De beuk erin, doelpunten willen wij zien. Geen 1, 2 of 3, nee jammer voor de tegenstander als het kan, wel 10! Ajax is voor mij nummer 1 Kijk, die spits weer eens goochelen met de bal zoals hij is er geen. Hij flitst als een trein langs de lijn…

In mijn tijd was alles beter In deze tijd ben ik een beterweter…

Een tanige trainer in Willemstad Trad op als tiran in het binnenbad Geen getalenteerd kind Had hem ooit bemind Hij haalde eruit wat erin zat…

Vandaag de herfst bezocht, niet moeilijk om te vinden. De zon hielp een handje en maakte er een mooie dag van. Veel kleine paadjes gevonden en uitgeprobeerd. Paddestoelen gezien, de echte, rood met witte stippen. Eén keer stonden er zelfs drie bij elkaar. De benen waren ook al in de herfst. Ze hielpen met verkennen tot ze er genoeg…

ik draai in die ochtend achtervolgd door dubbelbock en medefietsers de eerste hellingen weer op bossen vol met bomen beloven me hun goede wil wolken mist en dunne druppels, flarden roes versterkend, vleugels en ik dans omhoog met volgezogen benen bovenop ben ik verloren vast gegrepen glijd ik door tussen resten sneeuw de muren…

Als gekken rennen ze achter een bal, en lopen in de media-val. Want hoe je het ook benadert of ziet, het is geen sport maar commercie. Ze gaan er zelfs voor over lijken, als je slaagt behoor je tot de voetbalrijken. Je ruikt niet meer je eigen stank, miljoenen staan immers op de bank. Je mentaliteit die was niet pluis, menig tegenstander gaat…