Hij kijkt naar jou maar ziet haar Hij raakt jou aan maar voelt haar Hij kust jou maar proeft haar Hij vrijt met jou maar bevredigt haar Ik koester geen illusies over de prins op het witte paard Ik verlies me niet in een hart waar geen liefde voor mij bestaat Dus begrijp me niet verkeerd als ik zeg dat ik van je hou Ik wil…

Ooit komt er 'n tijd, waarin jij zult huilen, en zult ervaren, wat ik nu voel... zal ik niet meer degene zijn, waar je bij kunt schuilen, en kom je om van spijt, en schuldgevoel... Ooit komt 'n moment, waarin jij zult verlangen, naar mijn momenten van warmte en geborgenheid... je voelt je nu in mijn web gevangen, maar mijn liefde en…

alweer vier jaar geleden jouw laatste woorden aan mij jouw laatste lieve lach die staat mij altijd bij een gevoel van verlangen een gevoel van gemis en maar niet willen geloven dat het verdriet is…

ik was altijd degene die nooit iets goed deed, ik weet dat ik niet perfect was maar het bezorgde mij veel leed. soms wist ik niet eens meer een reden voor mijn bestaan, en moest ik vechten voor de kracht die mij hielp verder te gaan. in het donker voelde alles goed, niemand kon daar zien hoe ik van binnen bloed. en daar stond ik dan zo…

Stille gewapende ogen verklaren je gewetenloosheid. Op je hoede voor alles wat komen gaat, met je handen gevuist, kijk je me aan, bijna stikkend van verdriet in je tranen die vloeiden. Ik doe toch maar een stapje achteruit.…

Spreken is ZILVER Zwijgen is GOUD Blijven zwijgen is Brandbaar HOUT…

Ongelukkig zijn Energie uit je lichaam voelen lopen Warmte liefde uit het hart gedropen De hele dag in pijn Hoelang het kunnen verdragen Het nog kunnen uithouden met haar Terwijl ik peinzend naar buiten staar Steeds jezelf dit af blijven vragen Echte gevoelens niet kunnen delen Blijven proberen óf het nu opgeven Hoelang kun je zo leven…

Verdriet dat je niet ziet Maar voelt Is verborgen verdriet Als een zakelijk kort bericht Zonder enig relaas Zodat je maar niet hoeft te vertellen Hoe het werkelijk met je gaat Verstopt in de drukte van je baan Verstilt het bestaan, Laten wij onze emotie niet gaan Wil de ander niet zeggen hoe het is Maar weet als geen ander wat de werkelijkheid…

het pad dat we volgden leidde ons langzaam, maar zeker omhoog steeds steiler en mooier leek het en ik genoot de berg was hoog ik wist dat we de top konden bereiken met moed en de wil om door te gaan en ik geloofde Je bleef staan en keek omhoog naar de top en ik zag onzekerheid in je houding, in je ogen jij twijfelde en ik hoopte…

Laat niet de moed zakken Het onaanvaardbare te aanvaarden brengt geen rust in 't eeuwig zoekend hart, De tijd was te lang dat wij elkander met verborgen verlangen zochten De weemoed van ’t niet zien gaf geen rust maar onuitspreek'lijke smart; ge kunt niet van 't hart verwachten dat het losliet wat het eerst heeft bevochten;…

ik ga naar school met een glimlach ben vrolijk ben normaal thuis weet niemand dat tranen op m'n huid glimmen dat ik huil totdat ik in slaap val de volgende dag gebeurt het nog één keer niemand weet dat ik me schuil houd bij m'n vrienden kan ik altijd terecht maar durf ik die uitdaging ook aan? ben heel veel vrienden kwijt geraakt…

De zee Is te klein Voor al mijn tranen Mijn hart Is te klein Voor al mijn verdriet Mijn rug Is te smal Om dit alles Te dragen Waarom? Waarom Snapt de wereld Mij niet?…

Lieve schat, vanmorgen gaf je me snel een kus en beloofde een avond samen lekkerknus. Ik kookte je lievelingsgerecht en deed mijn mooiste jurk aan. Daarna kreeg ik bericht dat je heen was gegaan in het verkeer. Het was ongeloofelijk, ik wilde alles kapot slaan. Hoe moet ik nou verder zonder jou? Ik stel nog steeds de vraag "waarom…

In de diepte gekeken, In de diepte gevallen, Er weer uitgekropen, Erdoor heen geslopen, Gevochten, gehuild, Gevlucht, geschuild, Geslagen, vernederd, Ineengekrompen, Nooit vertederd. Alleen...... Met helemaal niemand om me heen.…

Lippen openen Vlijmscherpe woorden spuwen eruit Een fatale minuut Het hooggevoelig antwoord blijft zitten Scherven scheuren zijn ziel Slapeloze nachten Het licht van de dag verkort De hobby verliest zijn plezier Verlangen naar oren die horen Met een pennentrek werd de hoop afgeschreven.…

Je moet jezelf horen praten, anders besta je niet, je eigen stem laten horen, zo voel je de leegte niet, niemand raakt je, niemand kraakt je, zelfs niet op je oude dag, je zet de leugens, het bedrog voort, zet een masker op voor iedereen, alles voor dat greintje aandacht, waar je op teert en van leeft, en je weet niet, dat diegene die…

vertrouwen krijgen, vanzelfsprekend.. eigenlijk je beseft niet met vertrouwen ben je rijk vertrouwen geven de enige manier.. blind is een illusie wanneer je de waarheid vind vertrouwen beschaamd een twijfel.. altijd constant door je hoofd 'ik ben het kwijt' vertrouwen gegeven onterecht.. achteraf alles gebroken het vertrouwen…

Op verzoek geschreven voor de ouders. Een hartekreet van de ouders van een verstandelijk gehandicapte dochter. Misbruikt..... Uitschreeuwen, dat is wat we zouden willen, Gillen, huilen, steeds maar weer. Onmacht brengt ons steeds aan het rillen. Oh mijn God, wat doet dit zeer! Waarom konden we haar niet beschermen tegen dat onmenselijk…

Als ik zou moeten kiezen tussen het niets en het verdriet, dan koos ik het verdriet.…

Hoe gaat het met je? Een vraag die me elke dag wordt gesteld Steeds diezelfde lege vraag En steeds heb ik ze hetzelfde verteld Want niemand zit te wachten Op wat ik echt voel van binnen Op de tranen die ik heb opgespaard Dus laat ik er niet aan beginnen Ik zeg goed hoor, prima En dat nemen ze zonder probleem aan Dan zet ik een valse glimlach…