Z…

Academische zinnen zonder enige literaire waarde worden doelgericht afgeschoten op de deelnemers van het overleg. Het is allemaal ingewikkeld, of toch ook niet? maar zijn losse flodders, treffen hun doel, doen de vergadering alweer verzanden, in de patronen die er, in de jaren, zo storend zijn ingeslopen. Geraakt door moedeloosheid…

Ze zeggen dat werken een straf is ik zeg je, straf me dan en hard!!…

wie niet meer hoeft, kan, mag werken moet doorgaans hard werken aan het verwerken niet meer te hoeven, kunnen, mogen werken gevecht tegen de afbraak blijkt een hele dagtaak…

Gedachtenloos slof ik steeds verder ga mee met wind en geuren opeens sta ik voor een paleis waarin heel druk wordt gewerkt ontelbare bedienden snellen door de gangen en zalen willen hun onzichtbare vorstin verwennen en vreugde geven O, om zelf naar binnen te gaan en meedoen aan die daagse bezigheid vol zegen en goede eenvoud... heel gewoon…

Deadline hier, deadline daar alles ’t liefst stante pede klaar e-mails, telefoontjes, overleggen, kan ik al iets over de begroting zeggen? De druk van een volgepropte baan kan ik meestal uitstekend aan al wordt er nog zo aan me gesjord, stoïcijns werk ik door aan een volgend rapport ofschoon ik nu wel denk met een troostende lach: Gelukkig…

grustbak vol met vruig langtandschoppen nodig om de bleuk te opsperen bladgries tegen onktruip maaitang vol met graaps vlak voor de maandmaan is mijn tuin weer winterklaar kan ik vanachter mijn vraam het gevleugel van het pikvee en gestruipel van broermoppen bekijken met een bak zoete brek op de driehoeks koppietafel staand en op mijn schoot…

Elke dag weer doet dat meer zeer, groet me nou eens en lach eens een keer! Hoe gaat het met jou? hoe gaat het met mij? Veel meer dan dat verlang ik niet van je. Gun me die eer.…

Donder en bliksem Krassende kraaien Hier heerst heer haan een hooghartig bestaan! Hij pikt hier, wat hij pikken wil, En kraait zijn kraai wanneer hij kraaien wil! Donder en bliksem Krassende kraaien De arbeidsvreugde gaat naar de haaien!…

hard werken hallo in dit leven krijgt niemand wat kado…

Ze zouden me moeten betalen Voor mijn zomerse humeur Die op zijn werk de zon laat stralen Altijd lachen, nooit gezeur Ik zou een premie moeten krijgen Als bindmiddel, sociale man Lekker monter, die nooit baalt En ook nogeens vaak koffie haalt Daar hoor ik trouwens nooit iets van Dat wordt niet betaald Stel dat ik een keer zou overslaan Als…

Een onderschat beroep, te halen zonder diploma: de wasmand zit zo weer vol de maag is zo weer leeg en moet weer worden gevuld de kast is zo weer leeg en je raadt het al, moet ook weer worden aangevuld de mailbox is weer leeg en jawel, is zó weer vol de hond wás uitgelaten maarre: moet er zo weer uit. de koelkast wás leeg en is nu vol…

Als jij jezelf afvraagt, wat is mijn doel, krijg jij dan spontaan een gevoel? Een gevoel naar het Streven, naar mogelijk hogere doelen in het leven? Of sta jij stil en wacht jij af, tot iemand je komt zeggen, kom op, niet zo laf! Zo laf, om jouw leven niet te durfen leven, uit gemakkelijkheid jezelf niet op het pad van jouw wensen en dromen…

Zonder angst Kreeg ik een hartelijke ontvangst De handdruk kwam ergens en nergens De zoveelste sollicitant kreeg een plek Eindelijk een persoonlijk gesprek Met een sollicitatiegebrek Alle vragen kwamen voor Ik was een en al oor Het was een sollicitatie als een kruisverhoor Je eigen binnenstebuiten Alles moest ik spuien Elk detail werd…

Ik zit weer achter mijn bureau Nog 6 uren te gaan Hoe kom ik de dag door Was ik maar meteen gegaan Ik zit nog steeds achter mijn bureau Nog 4 uren te gaan Het is een langzame flow Het lijkt wel of de uren stil staan Ik zit vast geroest achter mijn bureau Nog 2 uren te gaan Het duurt nu niet lang meer hoor Dan kan ik lekker opstaan…

Hoopvol zit ik te wachten in stilte voor een antwoord ongeacht het uur van de dag zenuwen komen en gaan Gerinkel van mijn gsm stijlvol kijkend en wachtend tot het verlossend gesprek Minuten op de klok lijken wel uren te zijn toch spreekt ze de waarheid Stil komt de dag waarop de beslissing bekend zal worden Tot dan is het wachten…

Niks zeggen, een tandje harder werken moet zij beloven. Niks aan het handje, een standje van zelflerend vermogen. Tut, tutde, tut de mier Ik ben weer hier. Alle dagen poets ik de wc Zonder klagen en zeg geen nee. Ik ben niet erg snel Maar over de hele dag wel. Zonder de tussenposen Laat ik mijn lichaam slopen. Arm....armen en rug Ik schrob…

Gecreëerde kansen Vanuit doorploeging Van opgebouwde kennis Bevlogen en gepassioneerd Maar ook Bescheiden en gereserveerd Lange adem Overvloedig zitvlees Doch niet op lauweren gerust Een silhouet Op het netvlies van de beweging Materialen tot elkaar gebracht Als overspanningen Mooie verhalen bij mooie beelden Een weinig goed was niet goed…

Een morgen in mei getik van metseltroffels én koekoeksgezang…

Is er nog ruimte om te werken in de zorg met hoofd, hart en handen, met al die overeenkomsten, protocollen en behandelplannen Is er nog tijd om te luisteren, een babbeltje te maken, belangstelling te tonen voor uw verhaal tussen al het geschrijf en andere verplichte handelingen Is er nog ruimte om vraaggericht te werken, zoals de…