Breng dichterbij, o Orion, de maan,
Als tepelhoven die mijn lippen kusten,
In haar omhelzing blijf dan even rusten,
Om daarna bij haar achterlangs te gaan.…

Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.…

Ochtendschemering
roze licht boven velden
bomen zwijgen stil
Als schemer oplicht,…

een vonk valt in het donker
niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt…

Op de Voys: Ick bender een arme Pellegrim siet.
De Minne die in mijn hertje leyt,
Die sal niet eynden noch sterven,
Al schijntet dat ick door teghenheyt…