Je vindt je troost bij wie je dierbaar zijn
als jouw bestaan in duigen is gevallen.
We zijn het eens daarover met z’n allen:
je naasten helpen je bij leed en pijn.…

‘k Was ied’re wedstrijd weer de droefste van het veld
en liep neerslachtig wat van achteren naar voren.
Er was geen grasspriet of ik had hem al geteld,
En ‘k wist bij god niet of we wonnen of verloren.…

De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis…

Een wit spoor op de drempel,
onherroepelijk als een oordeel.
Buiten trilt de leegte van het ongeborene,
binnen telt de klok de polsslag van de vrees.…

Daar stond een late zonnebloem
te sterven in de leste zon,
en niemand in de wereld
die haar nog helpen kon.…