Alle inzendingen over jaargetijden

In de zon is de dood begonnen. Hij heeft het zoete vreten aangevangen. De warme velden worden donker overronnen. Wij lopen nu met vrome voeten over naakte wegen en zijn van zijne majesteit doorzegen. Ergens is er een onderspit gedolven. En iedere vrouw is ons genegen haar bloed te mengen met de zwarte zonnen, die van de zomen van ons bloed…

Als de lente langs de kruinen glanst en in zonnegloed de sneeuw vervloeit; als het eerste groen de boom bekranst en in 't gras het eerste bloempje bloeit, als op éne keer, er geen regen meer in de dalen heerst, noch winterweer, schalt het van de hoogt' in de dalen wijd: O! hoe wonderschoon…

Er kan er maar één de beste zijn Al zijn er ook nog dichters als Deelder Kopland en Vinkenoog Wie heeft de Literatuur onder de jeugd populair gemaakt Ik ben de Populairste Dichter van Nederland Een Dichtersheld in Spanje Door mensen op handen gedragen als de Dichterskoning van Oranje Er kan er maar één de beste zijn Dichter des Vaderlands…

Ik heb Geleefd als een malle Ondanks al die beschadigingen Zou ik het nooit over willen doen Ik heb Geleefd als een malle Ik hoef niet zo nodig terug naar toen Tuurlijk blijf ik liever eeuwig jong Ik heb maar 1 leven Laat mijn teksten en Single.s dan maar verder zweven Ik heb Geleefd als een malle Doe hoe ik het wil doen En laat het door…

Goud op kale tak tegen strakke blauwe lucht de lente ontwaakt Het jonge groen breekt trillend door de aarde, een explosie van kleur die zachtjes naar me roept. Wat voor een ander slechts het einde van de winter is, is voor mij een stormloop van beloftes en van licht. Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn, hoor hoe de sapstroom…

Het Enfant terrible van de Zuid Hollandse Eilanden Zo word je daar genoemd De Muziek Single is daar bekend Ik heb Geleefd Dan ben je Beroemd Ik heb Europa al gezien Daar moet je op vertrouwen Geef mij de vesting toren Dan mag je de hele wereld van me houden Het Enfant terrible van de Zuid Hollandse Eilanden…

Ik hou van het leven Al kan ik iedereen niet alles geven Toch voel ik me rijk als een koning Al heb ik geen echte woning Ik heb alles wat ik nodig heb om te leven Meer heb ik niet nodig Als ik maar kan overleven Ik hou van het leven…

Maart, Maart, Roer vrij je staart: Nog maar een poos kan je ons kwellen en plagen; Dra zijn je vlagen Weg met het vuur, dat je houdt aan de haard, Lastige Maart! Maart, Maart, Roer vrij je staart: 'k Zie reeds April, die je volgt in je stappen, En komt verklappen, Dat men u moe wordt in velden en gaard, Lelijke Maart!…

Op Stap Drink wijn en bier Geniet ervan en maak plezier Op Stap vier je altijd feest Zoals het nooit is geweest Op Stap Met een vriendin of vriend Maak je alles op wat je verdiend Op Stap Elke Kroeg heb ik bijna gezien Alleen mocht niemand het zien…

Dit is een duivelskind, deze maand Maart. Men kan dit in een stormnacht goed bemerken: Hij buitelt door de schoorsteen op de haard En blaast de torenhanen van de kerken! Nochtans, al wat hij roert is slechts zijn staart, Waarmee hij wind maakt als met vogelvlerken, En van zijn hoef is enkel 't boerenpaard De drager, dat de akker gaat bewerken…

Ik dacht wel, dat zij komen zou lang voor het iemand wist, en hebben we ons niet werkelijk een maand of wat vergist? Wij dachten ons de winter nog ternauwernood voorbij en vinden de verwachting al rondom ons in de velden, de verwachting van de Mei! De traag ontwaakte hazelaar, die ’t niet vermoeden kon, staat nu…

De fles en de drank Was me grootste vriend Ellende heb ik eraan verdiend De fles en de drank Ik zal nooit meer gaan drinken Ik zal nooit meer dronken zijn Nooit meer die pijn De fles en de drank Ik kon het niet laten staan Bijna ging ik eronder door en eraan…

Wee U, heerser van Nilflheim, op Koning Winters troon. Die ijzige kou ons deel deed zijn. Hij die Ra in het gezicht spuwt. Die de zon deed wijken, als ware Hij de warmte gruwt. Gij demon van wanhoop en duisternis, die het zonlicht smoorde! Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis. O Gaia, Moeder Aarde, geef ons hoop en leven. U, die de…

met het eerste zonlicht uitgelicht verschijnt het lieveheersbeestje boven uit het winterlicht weg het etaleren en jongleren alle ballen in de lucht de diepte verlatend opgeluchte zucht -— wat over het beestje scheen was niets dan haar verfijnde verschijning als een tattoo op mijn onderbeen…

Een laatste winterschreeuw verstomt in wit, grijs, grauw De lente wacht geduldig ze lacht, al gauw verschijnt ze In volle glorie zal ze stralen je ziet het aan de bomen je ruikt het in de lucht De winter zucht plaatsmakend, van binnen tot buiten stromen zijn laatste snikken over de ruiten…

De morgenstond heeft geen goud in de mond alwat blinkt deze ochtend zijn druppels op glas een triestige aanblik, dat gestage gespetter Ga niet naar buiten zonder zuidwester maar op z'n minst met dikke regenjas en capuchon of een muts op je tetter als een kind met laarzen, stampend in een plas De sprokkelmaand vliegt om -…

Het voorjaar kondigt de zomerkomst aan, Met knoppen op de takken, Bloempjes nog wat verscholen in ’t gras, Aarzelend schijnend zonnetje. In de wei dartelen lammetjes, Nog nauwelijks onderscheid tussen De ooitjes en de rammetjes, Genietend van klaver en bloemetjes. Rivieren vullen zich met gesmolten ijs, Plannen worden gesmeed Voor vervolgonderwijs…

Als Angsten je leven bepalen En daar moet ik de prijs voor betalen Het leven kent twee kanten van de medaille Er zijn mensen die je leven willen vergallen Dat is bij mij ook gebeurd Al heb ik wel geleefd als een malle Als Angsten je leven bepalen…

Spangen Waar ik zo naar kan verlangen Dat is Spangen Ik voel mij het beste In het hartje van het westen Spangen En als een prachtig juweel Ligt daar het Sparta Kasteel Spangen Ik zal altijd naar je verlangen…

Reeds is de winter ons voor goed gescheiden, de lente ergens ver, aadmende, wacht, de rulle sneeuw wordt van wit zwart en zacht, en komt met ploffen van de daken glijden. In de prikklende lucht, nu zoel als zijde, die op de stad hangt als vochtige vacht, komt nu een storm, die langs de brede gracht zoet regenwater brengt, alsof…

Verkeerde vrienden Waarvan ik dacht dat ze goed voor me waren Het is een bekend verhaal Waarvan ik dacht dat ze me vrienden waren Maar dat was slechts schijn Al kwam ik er pas achter na jaren En toen was het te laat Verkeerde vrienden Als ik er op terug kijk Hadden me ouders steeds gelijk…

De kleine witte bloem van de late winter hangt losjes aan haar steel treurt licht om het getij vol gebrek en grauwheid zij zal bij een sneeuwbui krijgshaftige aard tonen zich een gang boren door het vijandige wit zon in grijze wolken gevat brengt op het reine klokje een geluidloos schimmenspel van jaargetijden die elkaars komen…

Ik heb het in mijn nog jonge leven erg druk Alleen mis ik liefde en geluk Alles wat ik doe komt uit het hart Ik zeg het zo vaak In mijn leven een nieuwe start Geluk is het belangrijkste in het leven Al dat verdriet ik kan er niet meer tegen Geluk Ik ben anders in het leven terechtgekomen dan ik had gedacht Ze hebben me nooit geaccepteerd…

In winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende belopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen. Rondom vochtig staan de zwarte sparren, lorken gril verwezen, verzameld onderhout, somber en nors, maar onder de donkerte der schors is helder al het…

Hoeveel zouden we willen? Veel, meer, of zuchtend toegeven dat we beter weten, de wet van oorzaak en gevolg kennen Gezonde geest, gezond lichaam dat we schoonheid niet verslinden en alleen in de lente van ons leven zoals de lente leven, groeiend tegen de verdrukking in, de winter verdrijvend met de levenslust van talloos velen…

De wereld draagt niks en onder het ijs hoort hij zekers te weten zijn eigen bloed ruisen de zuchtende aarde neemt hij niet waar Hij voelt de ochtendkou pijn in lijf en leden minder dan gisteren de lucht is milder de zon alsnog verborgen -kon hij maar.. Sneeuwklokjes zijn niet te horen zij kunnen niet klingelen hun witte kelken…

Ditjes en Datjes In het verleden met Levensgedichten beschreven Een landelijk tijdschrift Met je unieke Beneluxe literatuurs leven In het Nederlandstalig gepubliceerd Een enorme woordenschat wat je op straat hebt geleerd Ditjes en Datjes…

De dagen worden langer al, Al is 't ook een klein beetje; Maar, lieve vrindjes, weet-je, Een beetje is meer als niemendal: Elk beetje brengt ons voet voor voet Weer 't lieve voorjaar tegemoet. Komt, laat ons eens naar buiten gaan, Naar 't bos en naar het veld; Daar zien wij nergens bloemen staan, Maar 't is er naar gesteld. Die arme…

Onverwacht mij tegen in 't nog winters jaar op de sprong der wegen bloeit de hazelaar. Tegen 't licht gehangen slingertjes van goud; aarzelend, bevangen raak ik aan het hout. Trillend dwaalt van boven 't fijne wolken los; en met bloei bestoven in het naakte bos blijf ik in een beven teruggehouden staan, en ik raak…

Dik ligt de sneeuw in veld en woud En 't Noorden huilt zijn somber lied: 't Is alles doods en vaal en koud En levensteek'nen zijn er niet. Geen levensteek'nen? Richt uw oog Naar 't klein vertrek daar ginds, bestraald Door zachte glans, die van omhoog Rooskleurig door de venst'ren daalt. Nieuwsgierig staat een kinderpaar…