Netgedichten over taal

zoals poëzie dikwijls niets meer is dan een roesje voor het verdragen wat troostende woorden die iets kunnen verzachten maar echt mijn honger stillen dat doet het nog altijd niet...…

ik heb haar begraven legde haar geruisloos ter ruste in diepe donkere aarde ik heb haar ter aarde besteld zwijgend in het zwarte zand grondeloos zoals zij was ik droeg haar naar de grafkuil spitte haar lagen om dekte haar leegte toe zonder woord of bloem heb ik de taal begraven naakt zoals zij was…

Jouw taal was voorheen toch de altoos en immer zwijgende wijsheid der stilte als dat domein van wu-wei, niet-zijn jouw geboortestreek is dan zou jouw verschijning in helikons oorden niet vrij van gevaren van billen op blaren geen sinecure moeten zijn als multi-inzetbare coach en docent en interpersoonlijke lesbegeleider…

Soms kan ik met de taal wel spelen zoals een kind kan met een bal, maar ooit ook lukt het niet, dit delen en ‘k weet dat het niet slagen zal. Maar ‘k geef niet op, want alle woorden die hier ook maar te vinden zijn ze zijn als kleine toevluchtsoorden voor vreugde en soms ook voor pijn. Zo wil ik dapper verder spelen want vaak is dat ook…

Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander en woordgebrek wordt stotter en gestamel dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen van metaforen die de mensen raken als zij de zucht van de herkenning slaken aha-erlebnisse doen hen ontwaken gevoed door beeld, geluid en fantasie verwijlend…

beslissingen nemen die maakt men niet net zomin als zorgen die men zich baart plannen en keuzes die mag men maken als men de hersenen stevig laat kraken het zich realiseren als men beseft dat zij tegen hen niet hun schuld is prioriteiten liggen afspraken stonden gedane uitspraken gewraakte emoties afgerekend op beloftes verbroken…

uit riante woordenschat te kunnen putten voor een gedicht over verwondering het zwijgen in verzwegen woorden uitgeschreven in blokletters schuinschrift of goedlopende zinnen is zoals u merkt niet simpel doch daar aan beginnen vergt nog heel wat angstzweet daar je oude kroontjespen in dopen en in schoonschrift en verwondering verdergaan…

Een vlotte eter heb ik mij getoond. Wat ligt er op mijn bord, wat schaft de pot? Verrassend kleine portie, vers genot. Het wachten wordt gelukkig snel beloond. Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond. Een vlug gerief bereik ik met mijn spot. Krijg nou wat, toch nog leven in de grot. Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond. Bezieling en bevlogenheid…

Om tot een echt goed vers te komen, heb je betrouwbare lezers nodig. Liefhebbers van een gaaf concept - een dichter dient serieus genomen! Veel lezers echter poëtiseren. Terecht dringt dan de hamvraag op: 'Wordt hier wel poëzie bedreven?' Dat het meer Niet dan Wel laat lezen, moet Menigeen worden aangewreven: 'Neem toch zuinigjes het…

Ach wat een blijdschap Wanneer onbedoeld toch blijkt Dat mooie verhalen als Ongeëvenaarde bronnen van Inspiratie zorgen voor Een onmetelijke hoeveelheid aan Nieuwe inzichten en Onnavolgbare uitgangspunten…

krakend als vers gevallen sneeuw in tijd ten onder gaan maar eindeloos in onze woorden samen blijven voortbestaan…

De heer J. Cruijff roerde zijn mondje verbaal en dat had invloed op onze taal. Daarom kun je nu de zin nog horen ‘Als hun de bal hebben, kennen wij niet scoren’. Er is geen hamer zonder steel wordt’ elk nadeel hep z’n voordeel’. Taalkundig geen zuivere koek het klinkt voor sommigen zelfs als een vloek. Zo zorgen wij allen tezamen Voor heel…

Woorden uit een ver verleden, gesponnen als zachte zijde, dragen nog altijd de warmte van stemmen die niet meer spreken, maar niet verdwenen zijn. Zij rusten op perkament, verplaatst door handen, gedragen door inkt die zich voegt naar vele tongen. Soms helder, soms verdraaid, waar bedoeling wordt bezoedeld. Er zijn woorden die de geest…

ik haalde je op in slechts een stille buitenkant zacht grijs mauve misschien licht in gewicht rechthoekig verborgen opgeborgen in een zakje van papier ik hoorde je woorden met een hart dat slaat om niet te verdwijnen zal ik leren liplezen…

Wat was ik dwaas vandaag: ik liep mezelf voorbij in duizend zuchten. Wat was ik dwaas vandaag: het leven is veel meer dan blauwe luchten. Wat was ik dwaas vandaag: ik luisterde niet goed naar wat zou moeten. Wat was ik dwaas vandaag: daarom wil ik met liefs wat mensen groeten. Wat was ik dwaas vandaag en wil wat wijzer zijn en…

Ik weet niet of er woorden bestaan die de schittering van vroege sneeuw of het zomerlied van cicaden verstaan. Is er woord dat ergens toe leiden kan naar olijfgaard pijnboomwoud of naar het licht dat in de dood verschaalt? Ik weet niet of er woorden bestaan die een pad van ijs doen smelten kilte en kaalslag kunnen verslaan. Is er woord…

sla slag om arm werp wolken van woorden zeg alles en niets dat niemand ooit hoort verkoop de illusie van richting en daad zonder te weten welke weg jij op gaat verwarm de vergaderzaal met soep zonder smaak serveer plannen in mist vier de loze spraak verhef het onduidelijke tot strategisch beleid maak van mistflarden een toekomst…

De woorden vormen een klank- paleis, met ocococo en ocokroko: Rocococoncert en Orinocokrokodil Het geheugen is geen paleis het is meer een huid waar indruk na indruk in getatoeëerd wordt De huid is het grootste orgaan en toch kun je meer informatie bewaren in de hersenen met talloze bruggetjes automatische ezelsbruggetjes zoals de Engelse…

Ook goedemorgen heer Arendsoog ik wens u gelukkig Nieuwjaar maar vanwaar toch die naam van de koning der vogels, de vorst van de lucht gespeld zonder D is Die verDoemd is de D geDeleet? En let ook met uw haarscherpe blik op uw spelling, mijn beste het is toch te erg voor het woord? Het stoort! Dat u sonnet met één N…

het dichten van gaten is begonnen met taal en teken gladgestreken op het grensvlak van pen en papier niet met grote woorden maar ontheemde aarde ‘n lege halte langs versteend spoor in een uiterste poging de gaten te dichten…

ooit spraken wij helder woorden met betekenis bouwden zo gedachten die bruggen bouwden nu zweven wij mistig in zinnen van lucht verdwaald betekenis in doolhof strandend waar taal anker was een baken van houvast drijft zij nu in wolken wollig alles verhullend wat glashelder was is nu damp op de ruit de zinvolle stilte sterft in…

In de eindejaerstijd komen we bij elkaer de terugblik, herinnering aen hem en haer maer nog het meest aen dit turbulent jaer waar schijn ons bedriegt op trumps fake news bazaer Heel eventjes dacht ik waer is zij gebleven, dat pad in het Grieks was to laura, nietwaer? doch bij nader inzien in mijn vocabulaer was het niet 'to…

zij dichtte mij dichterbij een brug vrije wegen om de overkant te bereiken dichterbij luisterend verstaan zij dichtte mij dichterbij glooiende graslanden schapen in de wei stromende woorden avontuurlijke akkoorden zij dichtte mij dichterbij haar zachte stem leven in lichte taligheid dichterbij schrijvende zinnen van aanstekelijkheid…

Lyriek is voor wie er gevoelig voor is een repeterend perpetuum mobile geen automatisme want ieder idee wordt klankwoord, nog voor het geboren is als sluimerde het in de moederschoot prenataal, als in blije verwachting lexicaal in een deel van je hoofd parentaal, in de kwab temporalis - wel iets anders dan taal van het paren…

- VOOR CHANGE AGENTS EN VERBINDELAARS - Als je alle aanzetten der veertien versies overziet het mirakel, het enigma der kerstwoordraadselpuzzelquiz dan zijn ze zienderogen haast verschrompeld tot een gatenkaas een oliebollenkraam met poedersneeuw een schiettent waar elk kind de was doet en a.i. de winnaar is ...…

O tempora mores O fratres, sorores O laus stultitiae O lof der zotheid O tijd zonder sores O wintertale carols O dessa o Dickens O vidius Orfeus O sancta Odilia O hora est, Zeus! O ja, de O krijg je gratis voor niks O heeft niet gezondigd was in zichzelf gekeerd liep met een grote boog om het jaar heen kon niets anders…

Niet dat ik met mijn laatste haren en mijn wormstekig everinnen paren niet meer wil maar er bekruipt mij onverschil nu de jaren meer rag dan roem vergaren en ik erfelijk belast op de tast van mijn bombast en geen everwijn te dol moet komen uit mijn alco hol. Te vaak beschonken welhaast in de drank verdronken voor en als de dood…

Moet je horen, wereldwijd klinkt straks het jubilee niet woordeloos maar oorverdovend stil in 's mensen wee de smarten in de harten overstemmen orgelspel de kitsch van poedersneeuw en rendier voor de arreslee Ook in dronebedreigde loopgraafgreppels tentdoekstallen en desondanks die rabiate fröbelraadwoordquiz van bisjkek tot rangoon van bangkok…

Wie wat waar, wellicht wanneer waarom... willen wij weten waar willem wever woont, willens en wetens wijzend naar witte wieven... was willie wortel waanzinnig of would be wetenschappelijk wellicht... willen wij weten waar wilhemina's wensdromen wezenlijk waarachtig worden, wellicht. ..…

Ik ben het ongeboren woord, al wel geregen letterkoord dat prim verlegen promptverloren aan de linguaeinder gloort. Wie - of wat - geeft mij de kans in ieder geval in het Nederlands om die verdomde Van Dale te halen voor - bij vergetelheid gesmoord - nooit iemand ooit van mij heeft gehoord?…