inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 88.642):

Drukventiel

Een beeldenstorm valt
uit de dageraad
bizarre waanzin
knalt door het raam
als de wekker
wakker kraamt

Nee, nee, laat me slapen
tril me, tril me langzaam

Jij bent het drukventiel
dat opendraait
graai groengele boeketten
uit het verse gemaaide gras

Adem door de gaatjes
van mijn mondharmonica
draai de volumeknop
van mijn ballade

Wiegend in mijn hangmat
zie ik dansende syllaben
spatten glanzend in cadans

Alles verandert –
meet alle woorden
tegen jouw licht

Elke regel
laat mij mij zijn
zonder nodeloos gewicht

Schrijver: E. van Xanten, 14 maart 2026


Geplaatst in de categorie: taal

2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 14

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: