Drukventiel

R.E.N.S.

Elke reactie is me dierbaar
geen twijfel is mij vreemd
voor wie de waarheid claimt
geniet ik van het plagen
dwars liggen en bevragen

Spetter ik met water
tot we lachend loom gespeeld
over de toestand van de wereld
- door J.B.G. Hiltermann beschreven -
ondanks groot verdriet
niet verder zullen klagen

(We zijn tenslotte de Straat van Hormuz niet)

Ik heb zojuist
al jouw inzending
opnieuw gelezen,
het was de moeite waard.

‘Wij’, zegt ‘hij’
in koninklijke verwardheid,
zijn niet gauw onder de indruk,
maar jij bouwt gestaag door
aan een consistent
en congruent koor
aan verdichte werkjes.

Inmiddels een vertrouwde stem
als het aan ‘ons’ ligt,
of ‘hem’,
afhankelijk van
in welk licht ‘men’
alles beziet.

Ik, in ieder geval,
ben wel te spreken.

Dus,
mocht één van mijn stemmen
soms lijken te preken,
wij allen smeken U,
zie het slechts
als opbouwend commentaar
op die paar steken
die wij allen
(weleens?)
vallen laten,
de gaten die wij
(on)regelmatig
niet vol kunnen blaten.

Als de dichter toestaat
de bron en het maken
buiten zichzelf
te laten ontstaan,
in de periferie van
dromen en waken
zullen zinnen
ongeremd
een zucht van
verlichting slaken.

Dank voor je reactie R.E.N.S.!

dit kan mij wel bekoren
een onbestemd verlangen
zo lijkt het eerst
maar toch is daar weer
ongetemd
de 'jij'

maar wie is hij?