Netgedichten

netgedicht (nr. 88.643):

een korte serenade

Plotseling hoorde ik hem zingen
even na zevenen
mijn dierbare merel
na jaren van ondenkbare stilte
teruggekeerd op zijn oude nest.

Ik pakte mijn telefoon
zette de recorder aan
hield hem gespannen en stil
buiten het raam.

Vast en zeker een teken uit het niets
een korte serenade
‘eine kleine Nachtmusik’
—speciaal voor mij?

met melodieën als zinnen
en stilte tussen strofen
dit ongelooflijke
ritmische timbre
in poëtische klanken
als uitgedachte partituur.

Verdicht dat vuur
dacht ik
van zijn vereeuwigde stem.

Even later vloog hij
op twee meter hoogte
in een vloeiende vlucht voorbij.

Een welluidender begin
van de prima vera
kan er voor mij niet zijn.