9121 resultaten.
See.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
455 See
How softly
The wind blows
Through my garden
How gently
Of love
To my roses
It speaks
Moved
By its tender touch,
The roses tremble
With emotion
Or so
It seems…
Kleurbekentenis
snelsonnet
3.0 met 16 stemmen
616 Ach, denk aan Michael Jackson, take it light;
it doesn't matter if you're black or white.…
je schildert Van Gogh
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
805 net voordat ik mijn handen
op de dageraad leg, dichtbij
het zomerland
waar woorden
ademen
in aanwaaiend licht en
't zachte zingen
van wind
zie ik je lach
op vingertoppen glijden
mateloos lief
dat ik
kan wonen in jou
wanneer een zonnebloem
pas geboren
ontwaakt in
mij
*detailbeeld uit 'de zaaier…
Advent
gedicht
2.0 met 20 stemmen
6.559 Je wou rustige grond zijn
klaar voor de zaaier maar
niemand komt. Die stem ben je zelf
je zingt een oud lied van vrede.
Welke vrede. Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.…
Vrede, Vrijheid, Geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
225 Subtitel: Ik vraag bootvluchtelinge (II)
Ik vraag wat haar heeft doen vluchten
'Na drie keer verkracht te zijn' (respectloos)
'En reeds daarvoor verlangde ik al
naar een land met
VREDE
VRIJHEID
(GELUK)'
Leugens waarmee jij bent geconfronteerd
Betreffen nimmer, echt nooit een waarheid
Mijn God, waarom vieren
wij straks feest'lijk…
Patron
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
206 so I guess
that thy art incomplete alike
or art thou good a friend and thus
believing firm applaud thy must
Though poetry is not my thing
my roerbak sells, thou art buying…
Prima vera
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
67 Come rain or shine, het was des kiezers wens
Maar of het lukken zal, dat weet geen mens
Mede geïnspireerd op het snelsonnet van Jan Bontje en
de reactie daarop van Bet Weter…
Het graf
poëzie
4.0 met 32 stemmen
9.553 Hier kan ik 't best met God en met mijzelf verkeren,
Hier, waar de vrede woont, de zorg het hart niet knaagt,
De beek welluidend ruist, de tortel troostrijk klaagt,
De zoô *, die de armoe dekt, en 't marmren ereteken,
De duurzaamheid en prijs van aardse grootheid preken.…
Gans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 dat menselijke
is voor vele trekvogels
als leverpastei…
gedicht met stilte geschreven
gedicht
3.0 met 36 stemmen
13.813 De minnaars dolen
in de nieuwe wouden van de winterslaap
en alle zaaiers, nu vermomd als jagers, doden.
Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.…
Gedicht met stilte geschreven
gedicht
2.0 met 125 stemmen
27.433 De minnaars dolen
in de nieuwe wouden van de winterslaap
en alle zaaiers, nu vermomd als jagers, doden.
Met een weefsel van regen en moeheid heeft
de stilte ons bekleed en onze lippen gericht
naar het van koude biddend noorden.…
De tijd staat open
gedicht
2.0 met 20 stemmen
10.887 De tijd staat open, het hijgt aan weerszijden
of avond en donker elkander omarmen, het slaapt
dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij…
VOOR HET VENSTER
poëzie
2.0 met 6 stemmen
760 Maar ànders dan het blinde kind,
Want zie, ik vouw de handen,
En dank de meester die mij mint,
Zaaier der bloemenlanden.…
Ode aan de aarde.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
115 Vandaag is de “ dag van de aarde”
‘k wist niet eens dat ‘t bestond,
onze globe met een fantastische waarde,
waar menig mens het leven vond!
Vandaag, de dag van de aarde
besef ik me eens te meer,
dat de mooie aarde- waarde
niet meer is dan van weleer!…
Pescadora
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
60 Ik sla een bladzij open van mijn flora
En kijk, wat zie ik tot mijn vreugde staan?
Een vogelkers, een ridderspoor, een haan
Ontsnapt uit eldorado
Pescadora
Ik duinde gras, en zag opeens een mees
In 't woud van la foresta
pluviale
Op monterosa grutto's in platanen
En op de allerlaatste bladzij
Kees
'Daar schuilt een adder onder…
Indringend licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht naar tegenlicht
Binnenkort haalt de buitenman
binnen wat niet wachten kan
de zaaier…
Voor altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Niks duurt...
voor altijd
ook al denken
of wensen, wij
mensen, dat
ooit eens!
Niets is voor altijd
alleen het land
waar altijd alles
is, is voor altijd!…
Firmament
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
142 Daar boven aan de avondhemel,
zit een persoon,
die daar niet zit om doodgewoon
te zitten en te wijzen, neen,
Daar boven aan de lucht,
zit een persoon die NU verzucht,
Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen,
met het scheppen
van de aarde,
alles lijkt van nul- en generlei waarde.…
Strandleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
111 Mensen leven als egootjes,
op een eenzaam bolletje,
waarvan er meer zijn,
dan zandkorrels,
van een strand.
Mensen denken onvoorstelbaar.
Zo kunnen we gaan denken,
dat we erg eenzaam zijn.
Dieren denken dat niet,
denkt een dichter.
De dichter ligt nu in bed.
Hij waant zich eenzaam.
Alleen, vannacht.
Onbegrepen.
Hij denkt na.
Hij schrijft…
De dubbelganger
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
980 Iedereen heeft een dubbelganger wordt er gezegd
waar heeft God de jouwe in Jezus'naam neer gelegd
Gezocht in het Verre- en Midden Oosten
niets van jouw evenbeeld om mij te troosten
Europa van Noord tot Zuid, zelfs Afrika
lachte Hij mij uit en gaf zelfs een trap na
Nu zag ik duizenden Claudia's in Israël
this must be heaven or this must be…
Boer zoekt vrouw
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
197 was alleen besteed aan koeien
die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord
door geiten werd hij vaak geringeloord
geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien
hij kon het zware celibaat verfoeien
de trage trekker leek in veen ontspoord
maar zie, er meldde zich een kudde schonen
die hunkerend zijn stoere stee bezocht
en om de gunsten van de zaaier…
Green Deal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
48 Een totaalplaatje...met omineuze gevolgen voor boeren en hopelijk ook rehabilitatie van en eerherstel voor de biodiversiteit in ons kikkerlandje
_______________________________
DEAL OR NO DEAL
Het is - zo klonk hij ook - heel uitgekookt
Met aanbevelingen voor Adema:
Voor piekvervuilers enkel Canada
Of Polen, waar hij boeren mee bestookt…
Hoor!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
138 Hij vergelijkt het met de regen,
die de aarde drenkt,
En haar doet voortbrengen.
Zaad voor de zaaier en brood aan de eter schenkt.
Het heeft dus zeker resultaat.
Zullen wij het nog horen en het verstaan?
Of laten wij het voor eeuwig...
Verloren gaan.…
Gebed
poëzie
2.0 met 6 stemmen
941 Gij laat aards heerlijkheid tot scherven
Door aards opstandelingen slaan,
En moeten wij ook met hen sterven,
Wij zullen niet met hen vergaan.
Heer, hoor! sta op! en kom ter neder!
En uit 't verstuivend wereldpuin
Vorm ons als nieuwe mensen weder,
En laat ons leven in uw tuin.
-----------------------------
voetschabel: voetbankje…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
249 Mijn zaaier was zorgeloos
vertrokken, met ongebonden
handen, haren wuivend aan
weerszijden van de akkers,
strelend de goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
kleine rusteloze zielen
tot waar de wereld reikt,
en lijken te kiemen.…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
274 Ingetogen glimlach zo stralend ook uitstralend; wat is alles betovering
Is dit waar een machtige wondere wereld zo boordevol verwondering?
Kras dat houden van zo rijkelijk groots inhoudelijk is
Een grootscheepse ommekeer in mijn wereldje, lekkerder dan de fijnste dis.
De paardenmolen deinst in crescendo de hoogste sferen in
Gekir van een peuter…
Tot moeder aarde,
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
482 Maar kunnen zon en wind
een menselijk hart ooit uit zijn boei bevrijden,
Dan, Moeder aarde,
Ben ik weer uw kind!…
aarde
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.032 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
684 Mijn vingers beroeren de aarde.
Witgekleurd drinkt mijn huid van
het zuivere water,
zoals het verdorde blad,
verdwaald op haar levenspad.
Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
790 ijselijk gepolijst
dan weer doordrenkt haar windzang
de broze stilte met twinkelend refrein
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze beeft, ze breekt
als verdoken broosheid
apocalyptische woede vonkt
tot zij drachtig van vuur
grommend uit haar voegen barst
ze spreekt niet, stelt geen vragen maar
gekweld door geweld
drijven mens en aarde…