17861 resultaten.
[ Over de graven ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Over de graven,
over de tijd heen: klimop –
van de verhalen.…
[ Beits, zeep, appels, stof ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Beits, zeep, appels, stof:
ik houd van zoldergeuren –
maar ik nies ze weg.…
In de hangmat van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 De mensen op straat
maakt het niet uit
dat ik naar hen kijk
of ik besta
er is geen noodzaak
die me vooruithelpt
voorbij het raam
wachtend het wachten
moe, terug in de stoel
terug in de tijd
verdwalend in mogelijkheden
van oude zomerse verlangens
door jou aangeraakt te worden
terwijl het paard snuift
jouw onschuld
onbewust en onaangeraakt…
Engelenkuikens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Niets hadden we nodig, we botsten
gewoon en lagen door elkaar
als dat zo uitkwam, een nest
vrienden die elkaar weten te vinden
hoe ver we ook uitgevlogen zijn
Engelen geworden, wie had dat gedacht!
Onze zielsverbondenheid
zo vertrouwd op het eerste gezicht
bij elk weerzien - eeuwig jong
is dan mijn kuikenhart, mijn huid
van vlees en bloed…
Afgedankte tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
243 Leegte trekt mij over de stoep
langs het huis waar ook
mijn ouders niet meer wonen
Alles is anders
Het hart ontbreekt
Het tafelmassief
van de ongeschreven regels
gepreekt tot gehoorzaamheid -
een boek vol in mijn hoofd
Ik voel het gewicht ervan
verschuiven bij het zien
van de kamer, zo vertrouwd
de zekerheden weer zwaar
en duidelijk…
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
307 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ze het verdwijnen
sluipenderwijs gebeuren, alleen…
Watersnood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
91 Voorzichtig plassen, meisjes aan de ene kant
De jongens doen het om het verst en nonchalant
We zitten in de goot, wat doen mijn billen zeer!
Jeroen duwt zich omhoog, hij houdt het echt niet meer
schuin staat hij achterover, steunend op de pan-
nen van het dak, maar krijgt daar moeie benen van
Zijn moeder maakt zich zorgen, bidt en smeekt…
laatste hout
netgedicht
3.4 met 149 stemmen
7.967 dat je nog eens groet
voor ik dood zal zijn
dan kan ik in het laatste hout
woorden voor je branden
en laten weten
dat er veel zinnen
zijn blijven rusten
kom nog een keer dan
om je hand op mij te leggen
beloof het
laat mij gaan…
strooiweide
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
535 ze verdwijnen
zoals jij uit mijn leven verdween
zonder laatste groet
zonder omkijken
het is voorbij
ik lijd niet meer
wat kan ik meer verlangen?…
gierzwaluw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
842 Waar de gierzwaluw
zijn nest overschouwt
zich een laatste maal
te rusten begeeft
wacht hem morgen
de eindeloosheid
in zijn vlucht naar het zuiden
waar de zon hem roept
maar éénmaal nog
zal hij zwevend
in zijn glijdende vlucht
mij zacht bekoren
als laatste groet
om mij te beloven
wees maar gerust
ik kom terug…
Groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
917 Een rustige septemberavond
De avond valt vroeg
De nacht is lang
De laatste zuchtjes van
De hete zomeravonden
Lichte bries over je huid
Licht rillend, gehuld in zomerkleding
De laatste witbiertjes
Een ultieme groet aan
De geslaagde zomer
Die heerlijke avond
Verwacht men de winter
Maar toch eigenlijk ook niet…
Zo'n laatste dag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
514 Op een dag als vandaag
keert hij zich nog even
binnenste buiten
schudt z’n primitieve
oerdriften weer eens op
We knallen
we lallen
we vergallen
we zijn even die
wie we ook diep in ons zijn
het beest in ons heft op z’n kop
Ach dat moet toch kunnen
laten we mekaar wat gunnen?
Een wezen kruipt weg
zoekt in huis de diepste holen
en…
In deze ronding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 wil ik huizen
wanneer mijn hart het niet
meer doet
middels bloesem
van de kersen
stuur ik jou een laatste groet
daar zal ik dromen
over de buren
een duizend jaar of tien
in deze ronding
wil ik rusten
hou ik het voor gezien…
Dag René,
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.929 wanneer wij je zullen uitgeleiden met zijn allen
De muziek speelt al maar voort
zie ik je in gedachten staan
Al glimlachend bij de hemelpoort
Lieve René het ga je goed
ik ga je het nu brengen
mijn laatste groet
~ LL ~…
VERLATEN PERRON
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.025 Zij staat op
'n bijna verlaten perron
Op 't punt
van vertrekken
In haar koffer
meer verdriet
Wie heeft
haar door?
Haar tranen
zien wij niet
Ze trekt liever
gekke bekken
Stapt op
de trein
Lijkt joviaal
te groeten
Maar in 'r gezicht
met duizend sproeten
Trekt mascara
'n bijna onzichtbaar spoor.…
De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.024 Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis,
niet wetend wat er komen zal.
Ooh edele zeeën,
door schone rivieren gevoed
Ooh waarde aarde,
toon mij uw gemoed.
Mijn leven geleefd,
mijn paden bewandeld.…
Laatste wens
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
435 het mooiste geschenk
dat jij mij kan geven
is als jij nou even
jouw wijsheid
naar mij
overdoet
dat is een
groot goed waar
ten zeerste van zal
worden genoten nadat
jij mij een laatste keer groet…
Woudtinten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 Een laatste groet
glinstert na,
nog heel even.…
Onder Mijn Lijk
snelsonnet
3.1 met 10 stemmen
1.003 Haar foto breng ik elke dag een groet,
want dat portret kan mij intens bekoren.
Ik heb dan straks geen vel meer op m'n been
maar toch kan ik postuum eroverheen.…
Laatste adem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Waarom de laatste adem
Voor mensen die dat
Niet willen?
Waarom de laatste groet die
Slecht beklijft?
(Niemand wil, maar 't moet
dat is goed)
Waarom oorlog, ziekte en
Ergernissen die
Niemand wil?
De wereld wordt gestraft, daar
Zij het nu zit te
Verkloten
Mensen sterven om niet of
Lijden, maar met wie
Aan hun zij?…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
waan van de dag : verwondering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
844 nog zie ik de sobere
kist tussen al die
verwaaide sinterklazen
en op de deksel het oude
verhalenboek, vrolijk
wapperend en spelend
met zon en wind
of was het zijn geest
die met een laatste
groet het boek van
leven en dood
weer sloot ?…
Legerplaats
snelsonnet
3.6 met 20 stemmen
1.912 Het terracotta leger uit Xi-an
Gaat ingepakt in kisten binnenkort
Per vrachtvliegtuig naar Assen op transport,
Net als de zending uit Afghanistan,
Want deze stad brengt ook een laatste groet
Aan een soldaat van nu van vlees en bloed.…
Avonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Wanneer rozenlucht de avond voedt,
dansen late nimfen op blauwe violentonen,
zomertonen die in schemerlicht de dag verlonen,
dan komt het verlangen met een laatste groet
aan het verleden , naar rust in zwijgen vergleden.
zal iemand me niet vergeten?…
verbrijzeld glas
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
507 de maan is gevallen
de sterren verdwenen
de kraai kraste een laatste groet
zij verbrijzelde het glas
het getekende beeld
waarin ze zag wie ze was
in welke raakruimte
vond zij zichzelf terug
in dit zwart-magische landschap?…
Een kerfstok
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 zwaait nog een laatste groet…
Zonder groet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 immens inferno
zonder laatste groet…
De laatste keer.
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.255 Voor de laatste keer
loop ik langs je heen
voor de laatste keer
groet ik je
voor de laatste keer
open ik de deur
voor de laatste keer
werp ik je een kushand toe
voor de laatste keer
pak ik de bus naar huis terug
voor de laatste keer
kijk ik omhoog naar je raam
om te weten dat je er niet,
nooit meer zult staan, om me
na te kijken
en morgen…
Onderlaags
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.342 het witte laken
toont je rondingen
zachter dan ooit
leven wordt afgebakend
door enkel wat katoen
niet meer gegeven
blekend noch blakend
onbewogen
als een gevallen doek
met als laatste groet
een stil respect
voor de kracht
van de verliezer…
Beschilderd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Langzaam gingen de luiken dicht
gelijk 'n egel, stekels op en zo
verborg ze haar gezicht in haar handen
daar vertrouwen was beschilderd
rennend in een cape met capuchon
was hoe ze zich nog buiten vertoonde
maar groeten, deed ze niet weer
daarvoor was het bos te donker…