4016 resultaten.
Lange avonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 De lange genoeglijke avonden,
met kaarsjes al dan niet,
maakt dat je de sombere dag van vandaag
in een heel ander lichtje ziet.
De avond viel, geleidelijk zacht
en bijna lief.
De donkerte bezwaard me daardoor
in het geheel niet.…
in de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 overmand door wat zich aanbiedt
en gevangen in de valse schijn
lukt het mij tot nu nog steeds niet
om eenvoudigweg mezelf te zijn
en de onrust houdt zich nimmer stil
bezield door een verbeten zucht
alsof ik mezelf niet kennen wil
en voor mijn eigen schaduw vlucht
maar in de avond valt het zachte duister
als het leven om me heen verstart…
[ 's Avonds rekt het licht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 's Avonds rekt het licht
zich langzaam uit, even nog –
raakt het alles aan.…
[ De reiger wijkt weg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 De reiger wijkt weg
met een trage vleugelslag –
de zon gaat onder.…
De avond
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
677 Dan klokt van ver de avond die haar wacht -
hij landt haar dromen, kust het meisje nacht.
Dit is een snelsonnet in de vorm van een luchtfiets.…
[ De avondzon giet ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 De avondzon giet
een dagvol diepe kleuren –
uit in de vijver.…
Avond
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
575 weer valt de avond
plichtsgetrouw raap ik hem op
ik kan niet zonder…
[ In de schemering ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 In de schemering
krimpen de straatgeluiden,
de huizen, ikzelf.…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.323 Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht
de witte bloesems in de scheemring. Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.
Alle…
Broze botten barricade
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
506 Een hemels weerlicht
Het gras vertrapt en grauw
Avondrondes voor het zicht
Gevoed teder en rauw
Blozend rode wangen
Draagt het hart gewicht
In de kou gevangen
Tot concept verslonden
Broze botten barricade
Spreekt in zekere zonden
Wenst voor warme daden…
Avondgloren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 De avond spreidt een zacht gewaad
van purper langs het stille woud —
de wind, een fluisterende troubadour,
zingt lenteliedren tot de wolkendou.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Navond, navond,
eindige avond,
waarin zelfs steen leert ademen.…
Niets is voor eeuwig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
863 Alles is tijdelijk,
je wordt geboren
bent tijdelijk baby
voor je 't weet ben je peuter,
kleuter, puber en groot.
Zo snel kan het gaan.
Zo snel gaat het ook.
Bij een verbroken relatie
een nieuwe partner
die samen met jou
en de kinderen het leven voortzet,
tot ze de deur uitgaan,
zo snel gaat dat ook.
Alles is tijdelijk.…
Kijken naar de hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 geen kant op
Het gras staat te hoog
Niet voor Collie
Zij voelt zich hier thuis
Voor mij is het een sprookje
van Grimm, het bos is donker
het maakt de hele nacht geluid
en duwt tegen het huis aan
dat niet zo mooi is als het lijkt
met het luxe glas, de tierelantijnen
en de luifel boven de deur
Het is de hele dag hard werken
's Avonds…
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 Als ik denk aan die ene avond
Bij het meer
Constant volgden mijn ogen je
Droevige blik
En je haren bewogen toch
Fris als een zomerwind
Gelijk met je stappen
Het was vreemd
Ik voelde me leeg en
Jij lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Hemels staan op mijn hand gebogen;
ik zing mijn lied -
zon en maan draag 'k op mijn ogen,
ik sluit ze niet.
Zeën kome' aan mijn voeten breken:
zij missen kracht;
zwart maakt hij alle hemelstreken,
mijn vriend de nacht.
Dieren springen op tot mijn schouder,
mijn hoofd blijft stil;
ik word niet bleker - enkel ouder
mijn trots, mijn wil…
avond
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
962 de stilte
van de avond
rust
geborgenheid
veiligheid
de stilte
van de avond
warmte
bescherming
samen
de stilte
van de avond
lezen
muziek
alleen
de stilte
van de avond
prettig
totaal
genieten…
Avond
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.087 Nacht rijst langzaam op
tussen donkere duinen,
een veldmuis knaagt luid.…
Van die avonden
gedicht
2.7 met 33 stemmen
16.732 Van die avonden
met huisdieren,
met
kinderen ook,
aanvankelijk, in achtertuinen gezeten, wat
keuvelend, wat aaiend, natuurlijk drinkend, en zuchtend,
zo nu en dan,
met die muggen,
totdat men maar naar bed gaat zonder daartoe werkelijk
besloten te hebben -
van die avonden
waarop men - vreemd voldaan - op wat voor wijze dan ook
echt…
avond
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
1.514 de avond valt
het koele laken van je wezen
dat me optilt
en samen met de wind
zachtjes wiegt
op het ritme van de maan
de wereld wordt zwart
jij blauw
je ogen doen me dromen
laat je sterren
voor me schijnen
heel eventjes
alleen voor mij…
avond ...
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
1.739 Zorgeloos zwerf je voorbij
over het perfect gekleurde strand.
Ieder probleem sla je spontaan van je af.
Kijk dan toch !
Een eerste traan baant
zich een weg naar beneden.
Ga maar, ik blijf gevangen
in de immense leegte
die jij achterliet.
Dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
Avond
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
774 zorgeloos zwerf je voorbij
over het perfect gekleurde strand.
ieder probleem sla je spontaan van je af.
kijk dan toch !
een eerste traan baant
zich een weg naar beneden.
ga maar, ik blijf gevangen
in de immense leegte
die jij achterliet.
dan verdwijnt een ijsvogel
achter de brandende zon
die zachtjes vaarwel schijnt te zeggen.…
avond
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
828 Een lange weg vol kronkelpaden en
Bedekt met bladeren waar de maan
In verdween, baande zich
Door deze diepe dalen, waarin zij dwaalde
Totaal alleen.
Zij had geen engel die haar bewaakte
Zij vond slechts bescherming in het licht
dat zwak scheen, en al vroeg
wist zij dat niet veel later de wereld weer zijn zou
zoals voorheen.…
Avond
poëzie
4.1 met 32 stemmen
4.861 Ach, m'n ziel is louter klanken
In dit uur van louter kleuren;
Klanken, die omhoge ranken
In een dolle tuin van geuren.
-----------------------------
uit: Music-hall (1916)…
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.
De ruiten blinken door een waas van tranen
waarin het huisgezin naar buiten zwevend
het toegeschoven bord ontspannend ledigt.
Gespoord slapen de paarden en de hanen.…
Avond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
23 Waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van een vogel vervaagt,
silhouet tegen pasteltinten,
daar gaat mijn dromende zomer,
daarheen wijkt mijn liefde,
daar verflauwt mijn hartstocht
in een hart,
dat bloedrood verkoeling zoekt,
in het water beneden.…
avond
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.507 in de schemering bewegen zij
op zoek naar drinkbaar water
er wordt gedag gezegd en tot later
wie de dikste is en spaart
voor de jaren van mager
het gebeurt steels
voordat het duister komt
op zachte voetkussens aangetreden
de schepsels van de nacht
op jacht gaan tot de dag…
avond
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.802 Dan kijk ik naar boven en zucht,
want met de avond komt ook mijn herinnering aan jou terug.
Eerst was ik jouw beste vriend nu zijn de maan en de sterren dat.
Maar toch…
Als ik zo in de avond naar de hemel staar.
Dan denk ik nog steeds aan jou.
Ach was je er nog maar.…
Avond met haar
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.544 Het was als elke avond met haar
Dat ik het niet voelde
Net als overdag met hen
Observerend
Sportend; werkelijk geen
Centje pijn
Het was als elke avond met haar
Nadat het was gebeurd
Net als overdag met hen
Denigrerend
Spottend; leven was niet
Altíjd fijn
'k Verlang, als elke avond naar jou
Naar toen jij hier nog was
Net als overdag…
Avond
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.279 denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur
als de lucht al leeg was, het onderworpen land
waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar
liep in alle stilte langs loofbos van het buiten
en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat
dat naast zijn akkers ligt en weiden
en zijn bongerd teelt -
sprak mensloos avond…