544 resultaten.
nattigheid
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
6.258 bomen bossen eensgezind
takken wuiven westenwind
regens ranselen akkerland
hoofden hoeden waterstand
vlak ziltzompig lageland
verzuipt langzamerhand…
Paarse Velden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
812 de vele regen bracht iets moois
we zagen het in Dwingeloo
dwalend door bossen en heide
zagen wij de paarse pracht
kochten ook nog een potje honing…
hier
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
537 neem mijn hand,
wees niet bevreesd
als ik trek
door levende velden
met voelende bossen,
rondom
vaak is een mens
teveel bedeesd
zich als delende,
roepend te melden…
Brandende liefde
snelsonnet
3.7 met 43 stemmen
3.810 Amerika heeft altijd wel iets geks:
Omdat daar een relatie werd verbroken
Heeft een mevrouw wat bomen aangestoken
Met, naar men zegt, de bonsbrief van haar ex
Terwijl die bossen juist verloren raken
Omdat haar vlam het maar NIET uit wil maken…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 En over 't oude land uit lage blaren
Zie 'k overal met spokenogen staren
Verbijstering van lang gestorven eeuw,
En wuivend met eerbied'ge bossen fluistert
De hei haar hulde naar de verte en luistert
Naar stilte van verwaaid triomfgeschreeuw.…
Hun erfgoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 wij zijn gezien
en herkend
niemand vroeg
ons naar een
legitimatie of
ander document
wij horen hoe
bomen een zacht
welkom ruizelen
bladeren ritselen
snel paadjes vrij
blij ons te zien
in groene
doorkijkjes tonen
kleine bosrijkjes
hun erfgoed
in een pluizig
stralende zon
wij voelen ons
voor het eerst deel
van dit tafereel…
BREDA 'S VOORJAARSTROTS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Het Liesbos toont onder zijn kale eiken
lentevingers, die grondbloei bewerken,
dan voldaan wegzweven op lichte vlerken,
in Ulvenhouts wonderwereld neer strijken.
Ze mogen park en moeraswoud verrijken
vol fijn versnipperde schilderwerken,
daarbij schoon Landgoed Valkenberg sterken.
Winnende bosanemonen prijken!
De Oranjestad houdt steeds…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Onze hemelse bossen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
526 Hele bossen worden geveld.
Wij als natuurgenieters blijven eenzaam achter en
de plannen worden ons niet eens vermeld.
Alstublieft mens, laat onze bossen heel.
Wij geven er zo veel om, zo ongelooflijk veel.…
VOGELS TREFFEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 De verdorde boom
heeft een top van trotse sier;
de aalscholver zit.
Twee spechten vliegen
zoekend heen en weer, te druk
om te hameren.…
BIJ OISTERWIJK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
389 Trotse pijnen zien vorsend, maar minzaam neer
op bescheiden eiken, ranke berken.
Bomen of struiken mogen klanken sterken
uit vogel- en kikkerkoor, bij stralend weer.
Hier beleven mensenogen de eer
klein leven vol grootheid te bemerken.
Speurgrage, denkende handen werken
in het rijk van betoverend bosmeer.
Over de vennen strijkt bosbessenglans…
RUST VOOR RONDDOLERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Een paaltje, beschilderd met aardbeienglans,
zendt over het bospad zijn lokkend woord:
"Ziet de wandelaar mij? Stapt hij haastig voort?
De Chaamse jeugdherberg aanschouwt hem thans!"
Daar hangt een woud- en keukengeurenkrans
om mensen aan tuintafels, vloeit onverstoord
in hun smaakzin, die naar klare eenvoud hoort:
klein spijsgenot spreekt…
SAMENWERKING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 (tanka)
Bosarbeiders zwoegen
hard met elkaar, spreken luid,
verruimen hun geest;
men hoort geen woord over God,
al is Hij sterk aanwezig.…
Lucide
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Struikelend sleep ik door kwade dromen
onverklaarbare mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin een fossielen bos
onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open
van motregen, dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
binnen het eeuwigdurende gedruis
blijf ik abrupt hangen…
Boshuisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
706 er was eens.....
een huisje in het bos
een heel klein huisje
met één raampje
en een klein deurtje
het deurtje was wat scheef
en de scharnieren kraakten
er liep daar een scharrelaar
die het allemaal wel maakte
ook was er een sprokkel vrouwtje
die rommelde met wat blaadjes
en takjes voor de schouw
en ze vulde alle gaatjes
ze zagen het…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
Er is immers altijd 't verleden naast toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Spreken we te weinig of op een ongewone manier
over alle soorten bomen in het regenwoud of alhier,
zeg gerust over alle bossen als een soort kathedraal
unieke groene huizen toegankelijk voor ons allemaal.
Hoe gedragen we ons tussen de bomen en banken
hebben we allemaal dat ene gevoel van thuiskomen.…
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hoge lorken, in rechte rijen, waken
tussen aanliggend weiland en dicht bos;
hun fijne naalden hangen als wijde tros
boven golvend gras, dat zich groot wil maken.
Twee kleuren groen trachten elkaar te raken.
Neer en opwaarts? Fris avondlicht komt los
uit zomerzon, is een stille sluipvos,
die hier vreedzame vesting laat smaken.
Binnen de stammen…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Door Olterterper boomkruinen omringd
staat de oude kerk fier, toch bescheiden,
waar bij feesten van vreugde en lijden
plechtige of opwekkende wijs zingt.
Zachte, gele schemer daarbinnen drinkt
vloeiend wanden op, kan zich verblijden,
daar rode banken jong gemoed bereiden.
De preekstoel toont houtsnijkunst, die stil opblinkt.
Het kleine veld…
laatste woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
471 op papier is alles helder
het water, de rivier
opgeschreven, eerste druk
tussendoor tastbaar met handen en voeten
iedereen is een woord, verzameld
in enkelingen
niet plaatsbepalend maar definitief
zoekend
ter hoogte van zwarte bossen, op het
scheiden van geest
vangt voortbestaan aan
en nemen woorden een wending
zodat betekenis lijkt…
LEEUW van AZIE
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
461 Het eed'le geliefde
maar gevreesde dier
van India's Gir woud
leeft tevreden en bewust
in zijn verkleind woonrijk
door de bescheiden manen
om de krachtige kop
waait vergane trots
die eens schrik aanjoeg
bij Perzen Turken en Joden
wier landen het tehuis was
van de koninklijke rover
zijn beminde gezellin
laat haar vrijer alleen
wijdt…
MEIROEP
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
431 In het Bosrijk Olterterp
glanst een wijde kring meertjes
waarvan het grootste
van elke wandelaar verlangt
dat deze vlak langs hem heen gaat
een ander water
noodt met een roze ring lelies
dichterbij te komen
maar strenge struiken
en deinende moerasgrond
beschermen zijn bewoners
weren kunstzinnig
te nieuwgierige mensen
alle vennen…
DOOR ELKAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Bedaagde reuzeneiken
en statige beuken
van landgoed Olterterp
geven met hun zwaar lover
speelse lichtbaantjes
binnen blauwgrijze schemer
van brede boswegen
adellijk geboomte
laat mild en gootmoedig
de warrige wildernis
haar kunstig weefwerk
om zich een groeien
mint dat verspreide dwergoerwoud
onoverwinnelijk groen
van velerlei…
beetsterzwaag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 rond dit mooie dorp
als stille levens in een
nog serene sfeer
heffen bomen met
hun gewitte stammen en
kronen gespreide
armen, zegenend,
de bossen ademen zacht
in hun samenhang…
De aarde.
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
905 De dieren die leven in de bossen.
De mens: laat hij het niet vernietigen!…
Klimaatstrop
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
1.290 De wereldleiders lijken niet goed wijs:
Om de klimaatproblemen op te lossen,
- dat is urgent voor mens en dier en bossen, -
Neemt iedereen het vliegtuig naar Parijs!
Het draagt dus bij aan minder broeikasgas,
Als dit de laatste conferentie was.…
deken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 de zon gaat onder
door donzen randen
herfstkleuren vlammen
en doven in stille bossen
nu is de nacht
onze deken van fluweel
we hebben een wereld
waarin we liefhebben en
die niemand ons afneemt…
Warrelig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Als een herfstblad
dwarrel ik van takken
meegevoerd
over vlakke velden
door bossen
tussen bomen
met zwakke wind
door straten
tussen huizen
tot ik aan jouw voeten
mij neervlij
en vaste bodem vind.…
October
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
652 october kleedt zich aan met warme kleuren
als de herfststorm door de bossen raast
vieze regen langs de dorre takken vlaagt
en de zieke zomerblaren gaan verscheuren
een felle najaarszon doet ons opfleuren
als het licht plots door 't wolkendek daagt
october kleedt zich aan met warme kleuren
als de herfststorm door de bossen raast
't afscheid…