Alle inzendingen over geraamte

101 resultaten.

Sorteren op:

Sotto voce

gedicht
3.4 met 124 stemmen aantal keer bekeken 64.429
Nog is het mooi, 't geraamte van een blad, vlinderlicht rustend op de aarde, alleen nog maar zijn wezen waard. Maar tussen de aderen van het lijden niets meer om u mee te verblijden: mazen van uw afwezigheid bijeengehouden door wat pijn en groter wordend met de tijd. Arm en beschaamd zo arm te zijn.…
M. Vasalis11 augustus 2025Lees meer >

Afscheid van mijn oude "ik" ...

hartenkreet
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.589
Maar om iets op te knappen moet je met een kaal geraamte opnieuw beginnen. Een nieuw likje verf alléén zal altijd onderliggende scheurtjes blijven vertonen.…
monique13 juni 2008Lees meer >

De wieken...

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Met zijn grote houten armen draait de reus om zijn as Als de wind speelt met de wieken is de molen in zijn sas Het krakende geraamte draait en wiekt op de spelende wind Strak is het gebonden zeildoek wat zich tegen de latten vastbindt Langs de uitgestrekte horizon staat de houten reus majestueus te zijn In het spel van de opkomende wind…

Ridderspoor

netgedicht
4.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.009
staan zonder zwaard onder de spiegel van de zee ik breng verdronken land in kaart als laatste ridder van Goeree waar de hoogste golven breken klamp ik mij vast aan vaders been hoor oeroude stemmen spreken in kinderklaagzang van geween waar ik gaan moet zal ik dolen om daar ooit zelf te kunnen staan in bleke huid, uit zout gestolen, geraamte…

Padde

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.248
De dood is een omhelzing van de wind waarachter van nature niets dan onbruik en dor geraamte zich bevindt. Een pad misschien, hij is zo oud zijn vleugels zijn vergaan, een plant als steen teruggevonden, zwart altaar, hij denkt, hij denkt erover na. --------------------------------------- uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…

Dikke pret

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.506
triggert de aanmaak van endorfines die de volslanke blijer maakt dan de slanke de volslanke mens is voldaan en maakt plezier de slanke mens rusteloos soms overactief een energie bedoeld om te foerageren wie heeft ooit een blije topmodel ontmoet vaak aan de wiet door gebrek aan lichaamsdrug wie heeft ooit een vrolijke geraamte…
Custor5 april 2009Lees meer >

Hazepad

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 28.968
Het zijden overhemd zakt door het geraamte het sjaaltje vat vlam zijn lach gist na op zijn lippen. Nu wordt hij geïntoneerd, niet de vleugel. Wie verliet daar zo schielings de woning zonder om te kijken naar het kind dat de man nazwaait die het werd? Waarom kiest iemand voor vernietiging?…
J. Bernlef30 oktober 2012Lees meer >

Herfstwandeling

gedicht
3.0 met 49 stemmen aantal keer bekeken 27.900
Allerwegen stond boomskelet na boomskelet van alle allerliefsten het verkoold geraamte in de regen.…

bureau

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
jij aan zo zeker dat het papier valt om en om potlood na punt na komma en gum over en over en opnieuw waarom schreeuw ik het uit waarom kan ik niet stoppen en moet je vooruit de regels kloppen niet het einde niet in zicht het is die droom waar ik hoop uit put zoals dit diepe dal uit klimmen beginnen schrijf aan aan jouw koude geraamte…

Troost

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
In zinloos weer geeft staren een richting hulpeloos weliswaar en met een kalme vervreemding langs de naamloze oevers echoot de laatste winter struikelt het zomerpaleis binnen poogt tevergeefs leegte te vullen een koningsspan overziet het geraamte van woest en leeg vult hemelsbreed de ontdooide tuin met stralende schoonheid…

Standard Mill

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
Het krakende geraamte draait en wiekt op de spelende wind. Strak is het gebonden zeildoek wat zich tegen de latten vastbindt. Langs de uitgestrekte horizon staat de houten reus majestueus te zijn, in het spel van de opkomende wind, maken de houten raderen het meel weer fijn.…

omdat ik bloed vergiet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
ik heb je voor vandaag van huid en haar ontdaan alleen je strottenhoofd spreekt mij nog tegen spieren pezen nog in laatste contraheren maar ik ontleed je toch mijn zoektocht is een allerlaatst proberen te vinden wat geraamte draagt organen zijn genomen hormonen stromen niet omdat ik bloed vergiet je toont structuur van korte…
wil melker16 augustus 2005Lees meer >

Prille eeuw

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Aan de doorgangsweg staan als geraamten de bomen- geen teken van doem, maar wat niet is kan komen. De nacht is al bleker, maar 't is nog zo kil: zal het ooit warmer worden? De eeuw is nog pril...…

Najaarswandeling

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.977
En `t popelblad trilde op het wolkengrauw, als maanlicht op dodenzerken, en ver in het schaarhout schimden flauw de witte geraamten der berken.…

INGEMETSELD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
In mij een soort van Nubische prinses Ze huist er nu schat ik een maand of twee Ze sleept een half geraamte met zich mee Wat is dit voor bizarre levensles Het is een uitermate vreemd proces Wat het wil zeggen, ik heb geen idee Is zij een aanwinst of een boze fee Of louter vorstelijke heerseres?…

Honderd dagen

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Dick schoof het gordijn wat opzij Keek naar buiten en zag de geraamten Vertwijfelde oude platanen Gedaanten bladloos op een rij Doorschenen in rossige gloed Met vóór zich gedoe en gedaver De vuist met de vinger van klaver Vergalde zijn ochtendgemoed De marathonman met de hamer Zag niets dan de paarsloze leegte Geen bijval of steun in zijn…
Maxim13 oktober 2024Lees meer >

Rood en geel dooreen

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 687
ik zie de bladeren vallen rood en geel dooreen stam en takken blijven over als geraamte van het zomers huis voorheen daar woonde zon in zinderende luchten floten vogels lieve lust koelde schaduw gras voor hen die aan de wortels rusten om de wereld in hun dromen even te ontvluchten in rood en geel heeft herfst afgesloten wat…
wil melker5 november 2006Lees meer >

het spoor van de meeuw

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 620
het zwijgen van het strand draagt een ander gezicht, vreemd toegevouwen alsof haar stilte is zwartgemaakt op wimpers en wenkbrauwen vele dagen lang uren waarin het reizen steeds kleiner werd door het twijfelend tasten aan torenklokken die zonder reliëf de wijzers vastmaakten, noordwaarts tegen voorbijgaande duinen en het geraamte…

Stilaan bij me weggegaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 376
Verteerd door verdriet, Door tranen die maar niet Wilden komen - De emotie-gang was tot Stilstand gekomen, Van mijn geestelijk huis Niet meer over dan een Kaal geraamte dat klaar Was om te sterven, Kon zelf het einde van De tunnel niet meer zien, Geen lichtstraal nog Die binnenkwam - Daarom heb ik mezelf Groot gevoeg gevonden…

Het ouder worden...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Beklemd tussen vier muren in het geraamte van de tijd... Iedereen ademt zwaar en de leegte tussen de botten is als verzuring in de nerven van bladeren. Langzaam, maar zeker sterft ieder wezen, de ziel krimpt eerst ineen en ieder ding waar zoveel waarde aan werd gehecht verandert in steen.…

Herfstwee.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.714
In reke, langs de beke, en lijk bijeengevlucht, vol schamelheid en schaamte, geraamte bij geraamte, de bomen in de schemerlucht. Hoog rijzen ze in hun rildheid, die reuzen, bronzig-bruin, en steken, vol gestildheid, lijk stommen, kruin bij kruin.…

Vale Gier

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 897
Gyps fulvus Hij aast gierend op z’n vlerken ik wenkte hem boven Tarifa’s stranden en schonk een geraamte aan de meesterwerken met stinkende schimmel op de randen. Op bestelling van de doodgraver vijandig gewapend zonder tanden hij zal kluiven aan m’n kadaver vloekend op pezen en ingewanden.…
Carlos1 november 2003Lees meer >

spookbehuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 916
zonder bewoning verwordt elk huis tot nutteloos krot lucht opgeslagen tussen hout en steen met blinde ogen die vol schaamte bijdragen aan het hol geraamte van dode kamers die zich gelaten schikken in het niet te keren lot het huis valt ten prooi aan de schimmel en rot; spinnen en zelfs kakkerlakken moeten bij gebrek aan voedsel wel…
john grave7 september 2002Lees meer >

DAT IN ONZE HUIDEN BRANDT?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
De vreugde wijkt voor het geraamte. Is het jouw blinde verlangen naar de eindeloze liefde Dat in onze huiden brandt? De naderende bestemming is nimmer het einddoel. De tekenen ontnemen elke zekerheid haar glans En benoemen de reis tot koning van ons geluk.…

Zwaartekrachtgolven

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
hadden onze dromen een paradijselijk heelal met lange diepzwarte zwaartekrachtgolven die ons liefelijk bedolven ik voelde in de kern van mijn neutronen dat ook de rode dwerg dit ging overkomen wij spanden onze vezels om deze zondvloed in de kosmos te ondergaan een implosie te weerstaan we zijn gegroeid in het interstellaire geraamte…
wil melker19 oktober 2017Lees meer >

Karkas

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 702
in een woestijn gedreven vernedert de hitte mijn beroofde zinnen onder de voeten miljoenen tranen uitgeperst, opgedroogd oneindig in een witte vlakte de wind giert cirkels rond de stank knaagt levenloos de vingers van m'n geraamte mijn dorst wankelt ik begraaf het speeksel van ijskoude woorden het zand wordt zwaar snikt in…

Najaarsvensterke

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.699
Tussen 't naakte, rood geraamte Van een wilde wijngaardrank, Hing een scheefgezakte venster In de gevel, blauwig blank. Op de grauw arduinen richel Hier en daar vergroend van mos, lagen enk'le wingerdblâren, Dronken van d'oktoberblos.…
Alice Nahon31 augustus 2020Lees meer >

Vlucht in grijs en zwart

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
de nachtvlinder tikt nog tegen het verlichte raam maar kan niet naar binnen naar het vrolijk lijkend licht het trekt als een magneet aan een roestig geraamte dat het levendige gevoel maar niet terug kan vinden grijze plicht die roept dat het leven plicht is benevelt alle kleuren tot ze donkergrijs zijn als een slapeloze nacht nachtvlinders…
geeraardt28 januari 2013Lees meer >

Verval

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.004
Nog even en het geraamte draagt niet meer het huis zal niets meer zijn dan een berg puin overwoekerd door de wildernis van de tuin heerst weer natuur waartegen geen verweer. Jij zit daar binnen en komt niet meer buiten bent met het huis gezonken tot het verval de deur naar onderhoud blijf je maar sluiten.…

Najaarsvensterke

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Tussen 't naakte, rood geraamte Van een wilde wijngaardrank, Hing 'n scheefgezakte venster In de gevel, blauwig blank. Op de grauw-arduinen rijchel, Hier en daar vergroend van mos, Lagen enk'le wingerdblâren, Dronken van d'oktoberblos.…
Alice Nahon15 oktober 2016Lees meer >