780 resultaten.
ook ik ben een kunstenaar die onder de lipomen zit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
718 de geest in de fles
mona lisa met een lipoom
en jong gestorven…
Eén moment
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
867 Vlindervrije lucht
Afscheid nemen van de dag
Gestorven vleugels…
Sonnet voor moeder
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.842 Vervagen wil soms het beeld
van jou, mijn te vroeg gestorven ma,
maar bij alles, wat ik doe, denk ik na
en zie hoe gelukkig wij hebben gespeeld.
Mijn hulpeloos verdriet is met anderen gedeeld;
tijdens je lijden, bij je dood en ook lang erna.…
'Nooit meer' bestaat niet..
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
5.391 Die verschrikkelijke pijn heb je jaren met je meegedragen.
Nooit heeft men jou horen klagen.
Je hebt zoveel meer gevoeld dan je liet merken.
Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken.
Onze ogen gooide je vol met zand.
Dat je stervende was, wist niemand...
Je wou hem niet achterlaten.
Maar je moest het leven wel loslaten.
Deze verschrikkelijke…
Heimwee
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.760 Mijn kind
te vroeg gestorven,
jouw kinderen
ken ik niet.
De man die jouw hart verwarmt,
ik heb hem nooit ontmoet.
En soms mis ik dat zo,
de dingen die niet zijn.
Het lijkt het meest op heimwee
en heimwee doet zo'n pijn.…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Geborene in de morgen,
Gestorvene in de nacht,
Uw dood slechts heeft ons zorgen,
Uw leven heil gebracht.
Ach, slechts een viertal jaren
Waart gij in ons bezit;
Zo wij gelukkig waren,
Lief kind, gij maakte ons dit.
Slechts tweemaal, beste jongen,
Hebt ge in uw kort bestaan
Tot schreien mij gedwongen,
Liet ik om u een traan.…
wel dood maar niet gestorven
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.251 ooit zeiden te zijn
Afscheid nemend van een eerder leven
ongelooflijk onnadenkend
zonder maar een centje pijn
Onherkenbaar in hun daden
zij zijn geindoctrineerd
door boze tongen en giftig vlees
Staan niet meer achter
hun eigen normen en waarden
zijn niet meer wie zij zijn geweest
Afscheid genomen van een dode
die nog niet gestorven…
CONSTANCE MIJN DUIF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.563 Toelichting: Constance, mijn kvk-collega en vriendin, was in januari 2004 plotseling, zelf aangestuurd, overleden. Ik verzorgde de uitvaart o.a. met duiven, die telkemale bij me langskomen, waar ik me ook bevind, zoals eergisteren in Zuid-Spanje op mijn balcon. Het gedicht is opgedragen aan wijlen Constance Blanken.
Ze was er toch weer
mijn…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Hij helt voorover, ligt haast aan de grond.
Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen
naar de vage, schemergroene gangen;
daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond,
streelt heimelijk, loom soezend, elke stond
de vergane stam, blijft erin hangen.
Tussen jong mos klinken keverzangen
op dood hout, door Flora heilzaam gewond.
Rondom de molme…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Wie ook ondankbaar wezen, geen dichteren gewis:
zij zijn de dode zo dankbaar dat hij gestorven is...…
Mijn vader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
842 Een flauwekul gedicht
Mijn vader was een sterke 'werke'
dat heeft menigeen kunnen 'merke'
Mijn vader gaf veel aan de 'kerke
en investeerde zelf in een 'zerke'
Mijn vader zorgde voor 8 'vlerke'
en hield ze goed binnen de 'perke'
Mijn vader kon goed 'graaie'
en was er bij als de 'haaie'
Mijn vader kon niet 'paaie'
liet…
weduwnaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
781 ik wil je niet missen
waar de zee het strand verlaat
de duinen mij het zicht ontnemen
in de ontreddering die mij verstaat
ik zie jou nog in de golven
waar de branding mijn lippen
hebben gekust en het opspattend
schuim de liefde tussen ons verstond
toch mis ik jou, ik mis je in de nevel
terwijl ik met de hond jouw silhouet ontwaar
tussen…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wil ook jij even geen kuitenbietser wel onafhankelijk
elke teen en vinger nu zijn eigen stempel laten geven
vakbekwaam, zo niet liefdevol dag kunnen schrijven.
Wat wens jij nog te willen uitzoeken in tal van uithoeken.
Weet er zijn van die dagen dat tijd folteringen bedenkt
vragen opwerpt waarvan jij de teksten niet kunt vatten,
in elke strofe…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Vandaag is voorbijgekropen
Amper kans om deze in iets moois om te dopen
Ik ben stiller dan normaal de uren voortgegaan
Al trachtte ik juist vandaag bij jaren her stil te staan.
De wolken pakten nu ook samen in een donker kleur
Zelfs de pioenrozen en lavendel hadden een andere geur
Er vlogen schietende schimmen van ooit voorbij
Het weer laat…
't is voorbij
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.679 mijn wereld om voor te leven
is gestorven
naakte bomen
in een dode woestijn
de zee draagt
een ijskoud veld van vissen
de kust neemt afstand
voor wie ik leefde
is gestorven
de zon poogt verwoed
zonder resultaat
zijn warmte rilt mij slechts
een huid om leegte
àlles lijkt dood…
een traan
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.574 Gestorven op je lippen.…
kaarsjes overal
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
660 wereldlichtjesdag
voor al de kinderzielen
kaarsjes overal !…
Tuinvogeltelling 2019
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
443 gisteren hoorde ik; vandaag tuinvogeltelling
ons vogelhuisje werd niet meer bezocht
geen roodborstjes, meesjes of merels meer
spijts de zaden en noten die ik had gekocht
daar vele merels aan een virus gestorven zijn
wie zal dan een lentesymfonie voor me zingen
of een serenade brengen in de zonneschijn
als weldra de lentebloesems openspringen…
In slakkengang
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
945 Honderden slakken zijn omgekomen
Onnodig gestorven in het gedrang
In de kou, zoekend naar de nooduitgang
Triest, maar had men dit kunnen voorkomen?…
een traan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.215 Ik wou dat ik een traan was
Geboren in je oog,
Geleefd op je wang,
Gestorven op je lippen.
Maar ik zou tenminste voor altijd
bij je zijn geweest.…
Van Binnen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.540 Mijn ziel is gestorven, verdronken in zeeën van pijn.
Nooit zal ik vergeten hoe het is om zo te zijn.
Niemand die het ziet, niemand die het merkt.
Van buiten nog steeds in leven, maar van binnen gestorven.
Hoop heb ik reeds verloren, de wil om door te gaan vervaagd
langzaam in de schaduw van mijn ziel.…
tanka: verse bloemen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.095 gister fier rechtop
kopjes nu al gebogen
gekocht op de markt
eigenlijk in het koelhuis
waren ze al gestorven…
Dichtbij denken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
901 De liefde
zou
ik vragen met
jouw stem
waarom ik
zwijg
als je wenst
wat ik
niet kan
veranderen
met mijn gestorven
stem…
De afspraak (tanka)
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.444 Je bent gestorven
Ik ben te laat en kan niet
Terug in de tijd
Ik lift met de tijd mee
En ontmoet je in de dood…
Geleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
243 lang geleden
veel afgezien
kort geleden
snel gestorven
geleden is wat was
pijn
en herinnering…
Nieuwe weg
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.937 .-
Grijs was de gestorven straat,
Waar stierf ons vriendschap, midden mist;
Maar zijn afscheidstap klonk laat
Nog in mijn hart, zo'n klare klank.
Heel fris was het in mij, wijl wij beiden
Beter elkaar begrepen dan in dwaze illuzietijden.…
Al-ster een hemel is
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Zij stonden kaarsrecht met tranen in gevecht,
tijd is lang gespaard dat was wel haar aard.
Het leken wel zegeltjes voor in een der zegelboeken
uren plukte zij die uit alle denkbare hoeken.
Ja tijd is lang genoeg gespaard dat was haar aard.
Ook dat wat de tijd wellicht zelfs stil kan zetten
waarmee je juist ‘men’ met het overleven kon besmetten…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
nooit meer bang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 en nu is ze
dood
bevrijd uit de
klauwen van
angst en kamp
niemand weet
hoe vaak ze
is gestorven
nooit meer bang…