1227 resultaten.
Rustig ondergaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
859 zonder klagen;
Vind rust in God: - Ras zal de Morgen dágen,
Wiens Eeuwge glans de Hemelen doorstraalt!…
Eenhoorn
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.828 Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd
En vang hem in uw stalen klem
Voor de wereld hem de glans ontrooft,
Lok hem langs de stapsteen sterven,
Niet als anderen domweg gedoofd
Maar rein, vrij van bederven
Langs de kruisweg waar hij in gelooft.
------------------------------------
uit: 'Junkieverdriet…
ROEMERSWALE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.171 Zo mijne liefde; schoon ge in lied bij lied
Haar lichten schemer telkens blinken ziet,
Als 't gouden schijnsel in de blauwe golven;
Vrees niets, de glans wordt nimmer uitgeblust,
De schat verdwijnt niet, die in 't harte rust,
Maar blijft er, rijk en kostbaar, diep bedolven.…
De kou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 Het geeft de zon
haar glans.
Bevroren landschap.
Wispelturig vliegen de vogels
heen en weer.
Stilte in de vroege morgen
geeft de opwarmende zon
zijn impuls over het fraaie
winterse weer.…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Het voorjaar geeft steeds,
meer kriebels en glans.
De zon krachtig opzienbarend.
Fraai geef zij ons het
licht wat wij nodig
hebben.
Vogels hoor je zachtjes fluiten
Langzaam nemen we afscheid van
de winter
Het voorjaar….
een openbaring.…
Kerst...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 in glans van kaarslicht
schuilt kunst van het verdragen
en verwondering…
Dans van glans
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
816 Koel en donker is de avond.
Vanuit het niets komen ze tevoorschijn
de naakten en behuisden.
Een voor een
glijden zij hun trage dans
schijnbaar zonder maat,
zonder doel.
Voor het eerste zonlicht
weer opgegaan in de natuur,
slechts glinstersporen achterlatend
als teken van bestaan.…
Glans van de dag
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.922 je hart gaat
kaalgespeeld
rondzwerven
van het verdriet
overreden
kampmens
overhangende
familiefoto
op
kaneelbruine
kleerkast
met bamboe-
boeken
scheefgegroeid…
LATE GLANS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ondergaande zon
verspreidt brede bundels licht
door zwarte wolken;
bomen gaan bescheiden schuil
in voortglijdende schaduw.…
prille glans
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.008 ik zie het dons
zweven in de ochtendzon
wanneer het licht zich
over je huid verspreidt
ik wil je minnelijk raken,
voel al warmte opkomen
in mijn lijf
samen met jou
zal ik de eerste
lentezuchten slaken
de winternacht
met mijn ogen
bevechten
als ik de schaduw
nog sluimerend aanwezig
uit jou verdrijf…
Overzilverd glans
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
699 regentranen paraderen
strelend langs jouw wang
in de kille lentewind
heel bijzonder
net zoals toentertijd
dit daagt uit tussen wilde zanden
loop je weer door de regen
in de spiegel van nat
overzilverd glans
geen geweeklaag stijgt op
als de adem vrij en natuurlijk vloeit
op moeder aarde…
Een warme glans
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
589 Zijdezacht golft over de heuvel
in een wolk van satijn
haar warmte
de wind speels
blaast lokkend
krullen in haar
donkere haren
zou je haar ontmoeten
geef haar dan een kus
van hem
die ooit haar lippen dronk
gulzig en gretig
wijl ze hem haar liefde schonk…
Geen mooier glans
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
582 Er is geen mooier
glans te rapen kastanjes
vallen bij de vleet…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen in een vaag ballet
houterig zijn de figuren neergezet
in een verloren glans…
Een gouden glans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
693 hoog vloog een vogel
langzaam wiekend
op de koude wind
soms een gouden glans
als de zon scheen
op een schuine vleugelkam
een verre schreeuw
markeerde nog gebied
een mededinger was er niet
wit in blauwe lucht
oranje rood het licht
op stille vlucht na drukke dagen
nooit meer die
verantwoordelijkheden dragen
in de eindelijk ondergaande…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Jouw Glans
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.027 het is lust
als ik je plagend streel
wanneer wij
gevoelig
onze lippen hun weg laten bevaren
over golven van genot
zie ik vrijelijk en trots jouw glans verschijnen
langzaam
met tedere aanraking van borst en tepels
glijdend
jouw vingertoppen rond mijn mond
langs de kier
van innerlijk welbehagen
ogen verraden intense broeierigheid
gevoelig…
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 als de nacht de dageraad
ontmoet
ontwaakt ze uit een diepe
slaap
de klok wijst tien voor zeven
ze verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust,…
spiegel zonder glans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Spiegel wat is er aan de hand
Zie jij ook mijn buitenkant
Ik ben het zat
Als ik kijk ben jij mat
Is alles dof
Het lijkt wel of ik van binnen plof
Wanneer ga je weer stralen
En kan ik je dofheid weg halen
Geef mij een kans
Ik wil weer glans…
glans van het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 glans van het leven
gepoetst door de gedachten
geluk gekozen
de tijd danst en danst
de beweging staat nu stil
en hoe lang is nu
de ruimte is leeg
beweging vult herhaling
stof dwarrelt uit licht
de tram is de tijd
als een beweging zo stil
langzaam tikt de vloer
stil in stilte nu
hoe lang is de beweging
om de hoek voorbij
nu…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 vergeten
dat je niet
meer wilt weten
maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat ook in verlies
een niet te stuiten
verloren kan sluipen
door herinneringen die
snelle acceptatie
niet toestaan
maar jouw lach geeft
verlies de gouden glans…
De gouden glans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 wonder
Ik wil zijn in het hemelparadijs
Ik hoop niet te vluchten te vluchtig
Maar in jouw gouden ogen
Laten mij zijn zo luchtig
Dat ik bij jou zijde zijn mogen
Voor altijd zijn aan jou zij
Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw
Zo zijn wij en blij
Ik zal je vinden en wel gauw
Zo zijn wij zo vrij
Zie ik ons in een gouden glans…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment
Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze…
Fonkeling op het Waterlooplein
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.437 Hij stond temidden van
smaragd en amethist
te zoeken naar meer
glans en schitter.
Wat op het oog
geen enkel kleursel had
van dichtbij bruin en mat
maar in het licht
toonde hij stralend
de mooiste glans
van groen en blauw in
fijn labradoriet.…
berken (haiku)
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.165 hoe breekbaar de glans
van spiegelende berken
in de waterplas…
over roest
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
465 roestverkleuringen
de weggevreten glans sterft
aangetaste hoop…
Reflectie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Zonlicht weerspiegelt
een hartstochtelijk verhaal
met glans op de huid.…
Johannes Vermeer
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
1.341 Het licht valt weer op
de juiste plek bij de armsten
verzacht de buskruit dampen
zijn atelier ademt sfeer
het alledaagse houdt op linnen
doet ‘t licht met kleur bestrijken
tot onze verbazing keer op keer
op het gezicht aangebracht
in lichtpunten zonder smoor
zien wij het wereldse schitteren
met een parel aan haar oor.…
Een zacht bevonden verharding
netgedicht
5.0 met 2084 stemmen
1.554 Schelpen bedekken het zand
laten een gevoelige inhoud
weg door vervlogen dagen
ongelijk de ondergaande zon
verschijnt na tijd een verharding
bij ‘t almaar opnieuw beginnen,
met zacht licht weet zij wél
het diep verlangen te raken
haar glans te bewaren
de buitenkant vervormd
opvallend zacht kunnen zien,
maakt week van binnen.…
Tweede advent
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.081 Dichterbij de glans
wijst het kaarslicht mij de weg
naar een nieuw leven…