Smaragden Glans

Ver voorbij verborgen grenzen
waar dromen werden geboren,
in een vredig, stil moment

Reik ik naar het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd

Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat

Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat

In deze donkere aarde,
waar de ziel nu verblijft,
gebroken en gebonden

Totdat jouw liefde teder
de duisternis zacht verdrijft,
en hoop weer is hervonden

In een verlaten wereld
waar ik steeds werd beschimpt,
ijskoud, zonder enig gevoel

Onder een waakzaam oog
dat ziet hoe leed ineenkrimpt,
vind ik wederom een doel

Mijn rust is hervonden
in jouw speelse genegenheid,
een glimlach die mij heelt

Mijn zorgen, stil en ontkracht
door de onaflatende geborgenheid,
als van een hand die mij streelt

Biografie van deze schrijver

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4