441 resultaten.
Feniks (tanka)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.026 Liefde laat ouden
en vermoeiden uit de sleur
herboren worden
Jammer dat de Feniks onder
de gevoelens zo zeldzaam is…
haar laaste valentijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 knuffel
de oude knoken
warm
verwijder spinrag
uit haar hoofd
haast je
zodat ze
het einde
als herboren ervaart…
in om- en uitzien
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.271 ‘t oudejaar waarin verloren
wat zo lief was kwijt geraakt
leeft in hoop en wordt herboren
als het nieuwe jaar ontwaakt…
Lente
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
925 Ik voel de warme kleuren
op mijn ogen drukken
zo licht en helder
als de zon kan schijnen
verbind ik het gevoel
aan als iets herboren
en spreek mijn zegen uit
nu de lente daar is.…
...bijna herboren...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.316 hoop bijna verloren,
gejaagd als een hond
nu bijna herboren,
maar nog niet gezond...…
Beloon (voor Gís Marí, die de sterren van de Portugese hemel schildert )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 In de groei gesnoeid
bijna geknakt
herpakt herboren ópgebloeid
een heus artiest
die zich niet meer in verdriet verliest
maar zijn demonen
hem laat belonen
alsof ze zijn zijn zonen.…
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
Zoeken en vinden
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
1.151 We zoeken en vinden weer,
laten los
en worden herboren.…
Herkenning
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
549 ziel ten diepste raakt
in 't klein verhaal dat zomaar even
onaangekondigd je genaakt
en dat je denken, voelen, wezen
splijt als een bliksem, helder licht,
dat vonkt tot in de verste hoeken
en dat je liefde zuiver richt
tot je weer kijkt met nieuwe ogen,
verwonderd bent zoals een kind,
maar nu met wijsheid en erbarmen
je beste zelf herboren…
Woorden vinden
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
753 Woorden vinden en ze laten horen,
opdat hier en daar
toch iemand wordt herboren.…
jouw slankevingerhand
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
693 het leven aan de top
de eenzaamheid van afgrond
het magnifieke uitzicht in de strop
je weet wat wurgen is
nee niet het nekkebreken
na de val maar de pijn van
doodgaan zo te voelen overal
je trekt het touw
wat strakker aan
ik moet me laten gaan
en zeg de wereld nu vaarwel
mijn strijd is hier gestreden
maar ik voel me als herboren…
Rots in de branding
hartenkreet
3.1 met 82 stemmen
17.307 Een dal is nooit te diep
Pas als je hebt gevoeld
Hoe diep je als mens kunt zinken
En wat er wordt bedoeld
Als muziek niet meer mag klinken
Hoe leeg je leven kan zijn
Zonder liefde, emotie en gevoel
Achteraf doet het veel pijn
Als je beseft dat je hebt geleefd zonder doel
Agressie, prikkelbaar en oneerlijk
ben ik geweest, 2 jaar lang…
liefdesfee in het spel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
687 Een man geknipt en geschoren
ging schijnbaar als gewoon alleen
weer aan de wandel naar Amstelveen
maar toch anders - moet je horen:
Normaal suf op weg in dromen
was zijn tred nu wakker en kordaat
met rode konen rechtop over straat
Waar zou dat zo plots van komen
Kwam die flair wel uit eigen beheer
Speelde die knakker soms mooi weer
vandaag…
"hoge muren, open deuren"
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
810 onwetendheid
Dwaalden, wachtend op ik bangerik
Oh, ik kon die ander heel goed helpen,
Denkend dat ik het allemaal wel wist
Maar mijn eigen leven niet op orde
Ik had me in mezelf vergist
Nu een nieuwe weg, een nieuwe kijk
Bewust de dingen leren zien
De momenten intens ervaren
En dit delen bovendien
De energie die ik nu voel stromen
Herboren…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren,
in 't licht vergaan,
in U ik word herboren!…
Soms vind ik mezelf
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
510 Nu de lente uitbreekt
in teer groen en bloemen
wil ik weer leven
zonder al die zorgen,
die vragen,
maar herboren
als een kind.…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Hij helt voorover, ligt haast aan de grond.
Zijn dorre kruin wijst vol droef verlangen
naar de vage, schemergroene gangen;
daar zweeft klein bosleven onvatbaar rond,
streelt heimelijk, loom soezend, elke stond
de vergane stam, blijft erin hangen.
Tussen jong mos klinken keverzangen
op dood hout, door Flora heilzaam gewond.
Rondom de molme…
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Ik laat de nacht niet langer domineren
hij schonk mij toch al veel te veel pijn
Ik weiger die verdrietige atmosfeer en
dat eeuwige, zo vreselijk eenzaam zijn
Ik laat de nacht niet nu langer regeren
want ’t eenzaam vermoordt mijn geest
O mijn hart schreeuwt van het zeer en
bij het ochtendgloren huilt hij ‘t meest
Ik laat de nacht het leven…
Met feniks vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 onaantastbaar
is haar schoonheid
gracieus de vlucht
volmaaktheid
in contrasten
tussen horizon en lucht
heb haar pluimen
nooit gestreken of
het verenkleed gekort
mocht uit
haar handen eten
delen onze creatieve dorst
zacht spant zij de stilte aan
om woordloos weg te gaan
met feniks vleugels op te stijgen…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Oppotten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Oplevende bloem
het ontsluiten van leven
geslaagde aarde.…
ZELFTUCHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
485 Een beeldschone vrouw
kijkt moeizaam onderzoekend
naar haar innerlijk.
Het drukke denken
vol strijdlustige vragen
geeft de geest vleugels.
Het zwevende brein
maakt draaiend licht en duister
om het lichaam heen:
wijd en verrassend,
eindeloos geheimzinnig,
gelijk het heelal...
Maar opeens treft zij
nuchter en voldaan
het hernieuwde…
O lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
555 'wat ik graag zeggen wou
o lief je bent mijn wonder
ik kan geen adem zonder
wat houd ik veel van jou
wat ik graag zeggen wou
o lief je bent mijn zegen
je bloeit op al mijn wegen
wat houd ik veel van jou
wat ik graag zeggen wou
o lief je bent mijn gloren
door jou ben ik herboren
wat houd ik veel van jou'…
Het beekje klatert mededogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 Het beekje klatert mededogen
En overal staan mensen op die helder
willen groeien, teder ook, herboren.…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 't Geheim blijft tot de nacht behoren,
waarin ik ben ontstaan,
tot, opgeslorpt, in schijn verloren
in 't licht vergaan
in U ik word herboren!…
Het doolhof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 ik wist in
verbinden weer
stukjes wereld
te vinden die ik
was kwijtgeraakt
in openstellen
zijn zij losgemaakt
uit het doolhof
van niet meer
weten door vergeten
ik heb ze
verwelkomd als
schepping in
tweede termijn
manifesterend in zijn
mijn wereld groeit
in verbondenheid
die was ik kwijt door
diepgaand segmenteren
de breuken…
Herboren schepping
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
899 Vanuit zijn holte echoën
zijn bestaanswoorden
door feeërieke flarden mist.
Droomvogels delen
hun fluisteringen
in zijn kale kruin
en zingen de eenzaamheid
voorbij.
In hem vormt zich een zuivere melodie
wanneer zijn schaduw verdrinkt
in plasjes vloeibaar goud.…
herboren liefde
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.051 in herboren liefde
hernieuwt zich een droom
die als zweem van verlangen
ons zacht wil bekoren
waar ik een traan in schoonheid
diep geborgen in mijn hart
koester als een parel
ontsproten uit de nacht
verglijdt toekomst in het niets
een wens wordt verlangen
waar tranen als parels
zich hernieuwen
in dromen…
Mijn herboren liefde
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.181 oh mijn lieve frisse Mercedes
Gij hebt met uw vijftien jaar
mijn hart geboeid heroverd
zingend vormen wij een paar
als het contact verbroken wordt
dan bonkt u twee soms drie maal kort
Uw hart mist een soepel fundament
na vijftien jaar benadert dat cement
doch zoevend bezorgt Gij mij plezier
Ge loopt weer als een verse lier
Uw stemgeluid…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 Liggend ontwerpt hij het stadsdak, prent
het patroon van bladloze takken tegen fel
blauw in zijn brein, dat bloemkooltje, leeg
nog en klein. Waakzaam ontvangt hij licht
en lawaai, zonder oordeel. Honden, motoren,
een boor. Ik duw zijn wagen en merk hoe hij
schift, niet meer schrikt, scheidt wat hem boeit
en wat niet. Hij verovert de woorden…