210 resultaten.
SLANK BEHOUWEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Een vinger, hoog en beslist opgestoken,
bij de Schelde, noodt schepen te meren
aan Antwerpens kade, mag regeren
over al wat in de stad is ontloken.
Deze toren heeft eeuwenlang gesproken
met stoere werklui en wijze heren,
kon doorgaans Belgisch beeldhouwkunst vereren:
soms hersteld, na even te zijn gebroken.
Bij avondschemer streelt hem…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
Koningsmantel
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.930 hebben geen grond meer nodig
om verder te gaan of om sterk te staan
het gekozen pad maakt het overbodig
de verlaten wegen, de ontbladerde laan
ik ga ze zwijgzaam door de avondnevel
langs menig onttroonde achtergevel
Het bladgoud van mijn levensdagen
ligt versplinterd onder het bladtapijt
de koningsmantel is nu afgedragen
gesloopt de kathedraal…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 De stenen engel aan de Kathedraal
heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.
Het heir der luizen kraakt. De katten zeiken
in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.…
Nello opnieuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
744 het is koud vandaag
de lucht is flinterdun
en brengt de sterren dichter
bij het bibberoog slechts
vertroebeld door de nevel
van een ontsnapte ademteug
er zijn geen handen meer
verstopt in zak en want
worden ze niet geschud
noch uitgestoken naar
de naakte rafels van een man
die stilaan blauwer ziet
deze nacht zal Nello sterven
opnieuw…
algarve
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 dit eens zo ruige primitieve land met
de geurige sneeuw van amandelbloesem
grijsgroene rust van stugge olijfbomen
de bedwelmende geur van citrusbloesem
de zuidelijke geest van ooit
rustig gerijpt in vele eeuwen
zo sluipend ruw verstoord
langs de blauwe kalme oceaan
met grillige roze kathedralen
staan hemelhoge dure bouwsels
boven de…
Cathedral Caves
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 over het slingerpad dalen we
naar het strand ver benee
het regenwoud omhult ons
met haar geheimvol groen
door de zee gevormde grotten
vallen altijd bij eb droog
op blote voeten betreed ik
eerbiedig deze kathedraal
eeuwen zijn hier voelbaar
van bruisend, beukend water
.…
Stijgend langsheen Sint-Goedelekerk
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.870 O zwart gevaarte boven 't hoofd
zwaar hangend in de donkre lucht,
wat heb ik in uw diepten al
gesmacht, gebeden en verzucht!
O levend stenen wezen! Hier,
door angst gejaagd, door hoop gestaald,
ben ik naar 's harten wondergang,
wild ópgedraafd of kalm gedaald.
Geen enkle boezemtrilling, die -
- géén wentling mijner ziele,…
GOTIEK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De zondvloed van zijn tijd nog in gedachten
Houdt hij zijn schaalmodel vertederd vast
De held van ark en wateroverlast
Om wie de mensen ooit misprijzend lachten
Terwijl zijn zonen dieren binnenbrachten
Hanteerde hij nog driftig pek en kwast
Ik ben hier bij geschiedenis te gast
Hoor weer het beitelen van arbeidskrachten
De hemel in willend…
kruisvinding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 nu ik hier zo sta
ja
ik zal eeuwig onthouden
hoe jouw palmen
alles rondom hoeden
voelen en voeden
ik mag niet vergeten
hoe je damp vervluchtigen doet
met twee linnen lippen
een wade van gezwachteld
speeksel in lagen
bracht tot basilieken
– koralen van eenvoud zo zoet -
hoe je gewelven
van niet bestaand been
de processie laat dragen…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Vooral in rood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
814 brandde kleuren
in ramen van kathedralen
met grote namen en
schilderde ons paradijs
in glas en lood
gaf jij vooral in rood
met warme zon ook het
intiemste zomaar prijs
zij die geloven
in boven en beneden
hebben gebeden met een
hunkerend hart voor blijf
ik schilderde en brandde
nee niet voor enkele reis
wil jou ontmoeten in de ramen…
Ik ben niet heilig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 In je ogen zie ik duizend kathedralen.
Licht waarin ik wil dwalen en verdwalen.
In al je eenvoud mijn façade onttroond.
Je bent mijn weg naar huis.
Je lach, je aanraking en je zoen.
Ze overstijgen:
“Het Gewone Doen”.
Ik ben niet heilig,
Maar jouw liefde maakt mij oneindig.…
Esthetische coïtus
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
843 Een gotische kathedraal
is een naakte vrouw
op handen en voeten
waaronder ik wandel
Mijn blik wordt omhoog
gezogen tot in het koor,
dat wulpse bos van bogen
Wierook, ik weet van waar
hij komt … esthetische coïtus
tussen mo(nu)ment en inkomer…
Glad ijs
snelsonnet
3.1 met 17 stemmen
1.568 Ik zie ons land in prachtig ijs weerkaatsen
De rijp omhult de takken als foedralen
De bomen lijken witte kathedralen
Waarin we broederlijk en vreedzaam schaatsen
Gelukkig, het is nu de laatste dag
Voordat er weer van alles niet meer mag…
Vakantiebeoordeling
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
806 Ik ben omringd door eeuwenoude stenen,
Van stadsmuur, kerkhof, kathedraal en plein,
Terwijl ik nip van weer een glaasje wijn,
Word ik uitbundig door de zon beschenen.
Eén minpunt maar, dat ik meteen vergeef:
Die toren daar, die staat een beetje scheef!…
woonblokken van kiel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
617 Mastodonten doorklieven het kiel, marcheren als
edele betonnen rosse
wachtend voor de grachten
van onze mooie ring
vluchtend op pilotis
verankerd in de aarde als stenen bossen
opwaarts naar onze kathedraal zijn enige schoonheid
zijn stenen hebbeding…
GRÜSS GOTT!
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.059 In de Wilde Kaiser, Tirol:
Bergen als spitse kathedralen
en in de dorpse
dalen fallische kerktorens
beide zich richtend
op de hoge hemel
God erend en groetend
en daartussen
op smalle en brede paden
de wandelende mens:
Grüss Gott!…
In valkenstijl
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
829 Ze kunnen zonder kathedralen
zonder fluwelen troon of spitse toren
geen tromgeroffel of cymbalen
ze worden majestueus geboren
Geen valkenhof of dansende nar
ze doen het zonder de lakeien
geen rijtuig doch een boerenkar
ruilen oprijlaan voor de kasseien
Ze schrijven in distels en het dode hout
onleesbare gedachten in glanzend goud…
Visioen
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
702 Parijs ontwaakt, de rook is opgetrokken,
De hoofdstad, heel Europa is in rouw,
De kathedraal van Onze-Lieve-Vrouw
Ligt hulpeloos in stukken en in brokken.
Voor Sint Franciscus is er volop werk,
Elk kruisbeeld schreeuwt hem toe: “Herstel mijn kerk!”…
Geluk bij een ongeluk
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
813 De oude kathedraal ging deels verloren.
Reëel gezien geen ramp als nooit tevoren
Het hart wel aangedaan...zie al dat geld.
De “Notre Dame” in vlammen opgegaan.
De “Oude Dame” ging er achteraan.…
herinnering aan Cordoba
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 die nacht waren we elkaar
zo onverhuld genaderd
het onbedekte raam
gaf uitzicht op de stad
in tijdloos niemandsland
leken eigen werelden verdwenen
de liefde nam de overhand
we bouwden langzaam op
een kathedraal van nieuwe dromen
en overzagen overnacht
wat weg zou vallen
en wat komen kon
trots als we waren op wat bleef
van vroeger levens…
Rustdag in de Tour
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
415 - in reactie op Wim's snelsonnet -
Pak je rust en kom niet met verhalen
over waaiers, nauwe stegen
en de sprint van groenewegen
morgen wachten toppen
van besneeuwde kathedralen,
dus ren je rot en laat die trappers malen,
je moet immers Parijs nog zien te halen!…
Achter glas
gedicht
2.2 met 209 stemmen
62.114 Jij wil de kathedralen van de taal
zes letters gotische liefde achter
gebrandschilderde ramen
daarin zie ik ontstaan
het staaroog der vervalsing
geloof me niet in woorden
woont de adem
zomin als goden wonen in de tempels
ik kan wel liefste zeggen
een mondvol waanzin
die buiten jou geboren is
maar laat ik je dansen
met mijn schaduw
ik…
ALS ER MAAR KOFFIE IS NA AFLOOP!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 eigen stijl van verkondiging
Daar weet de Raad van Kerken soms geen raad mee
Maar God wel, die zag en vindt dat het zo goed was en is
Hij heeft de mens uniek geschapen, geen twee 't zelfde
Hij is wel al blij als er twee of drie in zijn Naam bijeen zijn
En waar en wanneer dat kan Hem niet schelen
Of het nu bijeenkomsten zijn in Kathedralen…
Aardser dan hemels
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 wilde zo graag
een heilige zijn gedragen
worden met baldakijn
goedheid stralen uit
handen en ogen de voeten
gekust in deemoed gebogen
een kathedraal met
mijn naam missen en
wierook tot meerdere faam
maar het vlees
was zo zwak en
mijn zonden te groot
was aardser
dan hemels helaas
te klein voor die troon…
Notre-Dame 15-04-2019
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Oh schone kathedraal, gij staat in brand
De vlammen vreten zich een weg naar boven
Parijs huilt wéér en kan het niet geloven
Men is verward en zoekt elkanders hand
Oh parel aller kerken, Notre-Dame
Ik sta nog steeds voor U in vuur en vlam.…
kantlijn
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.186 het heeft iets van een spin
wanneer ze een web
van torens bouwt
ze klost kanten kathedralen
ik rouw maar wat
in mijn vrije tijd
haal de linkse steken uit mijn trui
maak er een wensknoop van
uitbundig roerloos zit ik
uit mijn bol te gaan
lentegedachten toom ik in
iedereen slaapt
het bruist te stil in huis…
MELOMANIE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.211 van koperkwartet en koor
Doden kan ik aanzien en hongerende kinderen
bovendien maar het zinderen van koper
in heldere kathedralen, parelmoeren klanken
van zilverwitte engelen en het aanhoren van het
gonzend donkerbruine lied van getaande heren.
Nee,
dan komen tranen boven waaraan ik nauwelijks
weerstand biedt.…
Najaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
739 Een avond
Om Verlaine te lezen
Onder een schilderij van Monet
In een kamer vol nostalgie
Als jij
Mijn herfsthuis
Binnenwandelt
Oktober
En de schemering
In je kielzog
En de nacht droomt ons
Voorbij vier seizoenen
Tot de dag onder het venter schuift
En jij weer gaat
Mij achter laat
In een kathedraal
Van herinnering.…