77 resultaten.
SNEEUWKLOKJE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
338 De kleine witte bloem
van de late winter
hangt losjes aan haar steel
treurt licht om het getij
vol gebrek en grauwheid
zij zal bij een sneeuwbui
krijgshaftige aard tonen
zich een gang boren
door het vijandige wit
zon in grijze wolken gevat
brengt op het reine klokje
een geluidloos schimmenspel
van jaargetijden die elkaars
komen…
Muren van vergetelheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
465 Alweer zes maal klokje rond,
daar sta ik dan, vertaal de beelden
in de spiegels voor een venster
waarin ik de jaarlijkse gestrooide
bloesem vang, de herinneringen
verdorren niet, door het leven
niet verrekend, effenen ze hun
voorgenomen spoor, al dan niet
opgetekend door de wissel van
het lot, spot met de wetten van
de tijd, al is…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.
Waar vind ik doorgang?
Doorgang waarheen?
Naast mij ligt afgrond,
een deuk in de peluw.…
Lentekind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.051 Haar schoentjes van rag
gesponnen goud
gul gegeven door
de morgenstond
trippen speels over
slapende grond
in een poging hem
te doen ontwaken
Helder als een klokje
klinken kan
zuiver als een
sneeuwwit laken
zingt haar stem
een lied over leven
om de natuur het
ontluiken te geven
Als dan…
Het tijdsbeeld van een scholier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.087 Mijn tijdsbesef is voor even weg
Mijn klokje is bevlekt
Door een mistbank bedekt
Ik wil voor even niks meer van de tijd weten
Nadat ik vanochtend had ontbeten
Zat ik alweer voor het avondeten
Zo snel gaat de tijd voorbij mijn geweten
Tussen ontbijt en avondeten
Kom ik niks nieuws te weten
Iemand heeft op mijn horloge gezeten
Dus ik was…
Adem in, adem uit
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.616 Adem in door je neus
adem uit door je mond
zo zou het moeten gaan
het hele klokje rond.
Adem in, adem uit
het doet pijn op m'n borst
het is de adem waarnaar ik snak
het is de lucht waar ik naar dorst.
De ene keer gaat het goed
een andere keer gaat het slecht
het ademen, in en uit
is soms een (z)waar gevecht.…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Misschien de wind, die op zijn schreden keert,
zijn wilde adem langs de muren scheert
en vraagt: ‘Laat het klokje nog eenmaal zingen’.…
het klokje rond (in elfjestaal)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 dageraad
breekt aan
zal deze dag
stapvoets of snellend verder
gaan?
dag,
nieuwe dag
ik groet je
en pak je beide
horens
of
pak jij
mij weer in
voor de donkere avond
valt…
klokje boven de keukendeur
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.258 Je halswervels draaien, een fractie van een seconde
zoeken, je ogen vinden de wijzerplaat,
rond en wit, blauw de cijfers, de rand. Het is toch een wonder,
dat email, geërfd, afgesopt, al negentig jaar,
en heel die tijd heeft geen enkele kras het geschonden.
Hoeveel keer per dag kijk ik op, keek een voormoeder op
naar de zwarte wijzers daarboven…
Koningin
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
6.807 Alle angsten die tellen in het leven
komen langs zoals het klokje tikt
maar zijn van nature ondergeschikt
in de glans van vreugde verweven
Alle pijnen kunnen je niet deren
elke traan glinstert als een juweel
en God wat zijn het er veel
die de waarde van bezieling leren
Onmacht word omgezet in wil en wens
kritiek heeft nooit echt kunnen…
Begin zomer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.316 Voor Simone
Begin zomer en de zee
een opengebroken kweepeer
de lucht als een kind
z'n ballon
hoog boven het water
Onder de parasols
als gestreept snoepgoed
mieren van mensen
en de gulle lach van de baai
heeft gouden tanden
Kind met het gele emmertje
en de vergeten vlecht
je mond is zowaar een klokje
de kleine huig de kleine klepel…
Zal Obama haar polsen?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
605 Al honderd jaar geldt in West-Europa als voorwaarde
dat je tijd bij eerste oogopslag moet kunnen meten
zoals velen ongetwijfeld ook in Amerika weten
voor het behoud van vast contact met de aarde
Gaat montre à Paris nu door voor klokje aan de hand
na de slinger kwam eerst een veer met Gruet's snek
die krachten gelijk in maten spreidde over een…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat ik proef: amalgaam in mijn mond
het eten smaakt niet, geef me maar een pil
Woont er iemand in het klokje…
De klok tikt door
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.799 Dag en nacht , een etmaal
steeds maar weer het klokje rond
licht en donker wisselen weer
van morgen tot aan avondstond.
Voor de één gaat het langzaam
voor de ander veel te vlug
maar al die seconden en uren
ze komen nooit meer terug.…
De escorte van Middelkoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 Middelkoop was niet op tijd,
zat in tijdnood en besloot,
zich te laten escorteren voor overleg
is ’t maf als ik dan zeg:
koop in de opruiming een klokje meer
en doe net als ouders elke keer,
ga wat vroeger van huis af breng in praktijk
wat je kinderen leert,
’t is warempel niet verkeerd
om op eigen houtje op tijd
daar te verschijnen…
Zomers Afscheid in" Dichtregels voor een warme thuis" dichtplatform "Woordentij." in de solidariteitsweek van de Vlaamse warmste week"voor Kerstmis
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
271 Geruisloos stil
wordt de avondzon
Langzaam het licht
dat aan slapen
toe komt
Rustig
als de bomen
die ééndrachtig
uitwuiven
Zonnebeken voor het laatst
bazuinen
De eerste bladeren
vallen af
Dagen krimpen Het levenspad
Klanken woorden
Gaan en komen
Het klokje dat niet
langer tikt
De omgeving valt stil
Het na-zomertje verliest…
Veldtocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
765 Mijn taal vertraagt in de versnelde tijd
Die mij ten den deel valt nu dat ik ga sterven
In zomerhitte zijn mijn aderen nerven
De zon speelt klokje van gehoorzaamheid
Ik ben nog jong, poëet en filosoof
Mijn pen voelt zich verwaarloosd en verlaten
Ik zoek naar troost, ontdek, krijg in de gaten
Dat mijn interesse uitgaat naar geloof
De dingen…
Theelepeltje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
9 theelepeltje ligt in de lade te zuchten
het ziet alleen soeplepels en messen van staal
het voelt zich te klein voor de soep van de luchten
en droomt van een ballroom, een dans en een zaal
Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen
het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt
het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen
tussen de bril en het klokje…
dementie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.097 Het klokje aan de wand
vertelt haar grijnzend
dat ze weer niet zijn gekomen.
Langzaam,
met door reuma aangestaste passen,
loopt ze de gang door,
kamer 210.
Haar man.
haar steun,
haar rots in de branding.
Ze komt de kamer binnen,
went aan de muffe verdorde geur.…
Kleinerende lust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
655 het klinkt
als een klokje
luidt hoge tonen
sprankelt de lucht
met verwachting
dwarrelt omlaag
in een flard
raakt mijn ziel
en mijn hart
donker genot
mensonterende passie
kleinerende lust
de schaduw van mensen
verdonkert het licht
van de wijsheid
vermindert zijn
goedheid verwatert
tot smart
ik wil terug
naar die wijsheid…
Schenken
netgedicht
3.7 met 101 stemmen
39.572 Vertederend plooit zij haar rokje
terwijl haar blik door zijn verlangen snijdt
hij leegt de fles, beziet zijn klokje
maar zij heeft nog een vat vol tijd.…
Betrekkelijkheid syndroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
658 Zijn klokje met dagteller gaat rond
voor precies dertigduizendste maal;
door de ontdekking dat hij dat als
hoogtepunt in zijn leven ervaart
heeft hij zich dood gelachen, en
vanmorgen op z’n bankje gestorven.…
Levenslang trouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Het klokje had hen niet gewekt:
ze waren in hun slaap verbrand.
Dit feit werd 's ochtends pas ontdekt.
Hun ouders hadden zwaar het land
en voelden zich gebroken.
Vervolgens werd er diep getreurd.
Er voegde zich een tante bij,
die hoorde, wat er was gebeurd.
Ze zei: 'Maar één ding maakt me blij:
ze zijn gestopt met roken.'…
Zondag
gedicht
2.8 met 27 stemmen
11.580 Hij laat
zijn klokje met de vreemde cijfers zien.
Die í is één, de v is vijf en deze x is tien.
Hij is al jaren dood. Gras is gras, mussen
noem ik taaie vogels waar de wind geen vat
op heeft. Het zakhorloge tikt: Mijn lieve kind.
Ik val op een fonteinstraal in de wind.…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Wat weten zij nog van hun jonge jaren,
toen door de schipper en zijn vrouw, het klokje rond,
zo vaak bij storm en ontij werd gevaren.…
Zoals het klokje thuis tikt...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
959 blikken kruisen
woorden vallen
lege stiltes
hard geruis
lege blikken
harde woorden
stiltes vallen
net als thuis...…
Het is enkel nog een kwestie
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.976 Het is enkel nog een kwestie
bij welke temperatuur
ik jouw hand zal vragen
Want voor jou ga ik door het heetste vuur
Zelfs dan zal ik je op handen dragen
Het is nog maar de vraag
hoe oud wij zullen worden
Want er loopt nou eenmaal een klokje
voor elk leven
Maar voor jou spring ik over duizend horden
en jij bent het stokje
dat ik nooit…
Voorjaarscorso
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.061 De krokus haast zich naar de velden
de narcis danst al op de wind
het klokje wil zich gaarne melden
en speenkruid gaat al door het lint
De pinksterbloem is ook in aantocht
daar glinstert al een boterbloem
het fluitenkruid komt zo in optocht
met de fanfare van bijgezoem
Eerst nog wat madelievenkransjes
wat paardebloem en gladiool
de klein…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.
De lucht is fijn en helder, diafaan,
En trilt van ’t zuiver-schitt’rend zonnevuur,
Der blauwe heem’len stralend-gouden vaan.…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 Het waterzonnetje wil
schemeren
't klokje dat niet meer tikt,
eindigheid
ons opschrikt.
Stil staat de ster
strobed verlicht
klanken woorden
gaan en komen
eb en vloed
fluisterstil
herinneringen
komen tot leven
de naam is gebleven
Verhalen krijgen
lichaamsvormen
wonden helen.…