4730 resultaten.
Algoritme
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
294 De socials staan weer bol van AI-bagger,
een dier in nood of ramp die niet bestaat.
De plaatser pleegt een dubieuze daad,
gedreven slechts door kliks en plat gesjacher.
Laat ons dit algoritme niet meer voeden,
en lonen slechts de makers van het goede.…
Aangeschoten wild
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
1.168 Al leidt de koningin een jachtig leven;
zij neemt in menig goede zaak het voortouw.
Dierenbescherming had haar als beschermvrouw
maar heeft haar onlangs haar congé gegeven.
Nu jaagt zij verder in haar kroondomeinen
en gooit niet langer parels voor de zwijnen.…
Oude wijn en oude zakken
snelsonnet
3.8 met 18 stemmen
1.926 Ik zie aan Spijkerman de flauwheid kleven
Aan Beau cynisme en aan Linda pret
De soap toont iedereen weer naakt in bed
De bal is rond, het gras is groen gebleven
Nu zorgt het manco van de frisse wind
Dat ik het logo nog het mooiste vind…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 Het dorp, het veld, de vruchten,
Bezield, bezonnestraald,
Op landen en op luchten
De zomer zegepraalt!
IJlt tegen, blijde scharen,
De goudgelokte vorst,
Met bloemen in uw haren,
Met bloemen op uw borst.
IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En liefde in 't jong gemoed.
Plant meien op zijn wegen,
Werpt kransen…
STERVEN VOORDAT JE DOOD BENT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
752 Overal op uitgekeken
alles al gehad en doorleefd
nu niets meer kunnen en willen beleven,
die niets ontziende aftakeling
in veel variaties
gedachte woorden, die hij vervolgens niet zegt
minder zicht en weinig grip meer krijgen
ook de voortbeweging hapert steeds weer
toch nog iets willen, dat hij niet klaarspeelt
het is inleveren geblazen…
Over de zorgcoördinator.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Ze zijn al jaren aan het proberen
Om de zorg te coördineren.
Door de dienstverlening te verminderen
Probeert men te verhinderen
Een negatief effect te sorteren.
Maar een van de grootste zorgen
Is de jaarlijkse bonus te waarborgen.…
Kazematten.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.662 De vrienden uit Den Haag
hebben nog maar nauwelijks
de hielen gelicht
-het kaartje met de woorden
: Het was grandioos!:
en : voor herhaling vatbaar!:
staat nog na te denderen op mijn kast-
zeldzame Vriendschap, nog nooit vertoond!
of ik neem alweer afscheid
van A, de lieverd uit Nieuwegein
Werp ik voor mezelf de stelling op:
‘…
kiekeboe?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 nu hij zichzelf roept
denkt de koekoek verwonderd
'vreemd nest heb ik'!…
Waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 De ziel was zo schoon
bleek en blijkt
o zo schoon te zijn
om haar schoonheid
voortaan maar
...te laten uitkristalliseren...
áls een grote en grootse
waterval
vol van glinsterende waterdruppels:
met elk van ieder een kristal!
De kracht van water
dat alles schoon wast.
De kracht van de ziel
mijn ziel
verviel niet met het verval
van…
Ogenblikervaring
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 Heb de afgelopen
Vierentwintig uur
Eigenlijk alleen
Maar geslapen omdat
Het niet alleen
Buiten maar ook
In mijn hart
Grijs, nevelig en
Regenachtig was -
Maar nu is het Kerst
En word ik wakker
In een ochtend met
Stralend licht,
Dat sterker is dan
Al het donker op
Deze aarde - en
Krijg ik het leven
Vandaag opnieuw…
Fluitenkruid in 't gemeenteperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Geen distel meer
Te zien, door
Ongeschoolde gemeentemannen
Vakkundig uitgeroeid
Tussen ontelbaar vele
Wilde rozen die op
Barsten staan -
Maar tussen al dat
Moois troont zo maar
Een elegant geurende
Jongedame in onkreukbaar
Wit getooid -
Hier is de natuur
Onverwacht het allermooist
Voltooid…
Moederdag met dubbele bodem
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 Moederdag niet zoals gewoon,
zonder jou,
Moederdag ongewoon
omdat de normale trip,
die naar jou
Moeder met Stip
niet meer kan.
Moederdag met dubbele bodem,
maar wat gevoelig!…
Tot zelf inkeer komen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Beladen tranen, woorden van dankbaarheid.
Een komen en gaan in een onverdroten strijd
tegen de wil die niet kan worden verwoord.
Een enkele zin slechts mondjesmaat.
Laat, vroeg, de tijd is ongrijpbaar en de
daad die zo lijkt geprezen doet velen in
wezen vrezen.
Alles gezien, gehoord, gelezen en geschreven,
het is niets meer dan damp in het…
Rampen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
549 Ik heb gehuild om de kinderen in het toenmalig Saigon
ik betreurde de doden van de Bijlmerramp
ik word droevig door de mensen die van huis en haard verdreven zijn
en nergens een thuisland kunnen vinden
er zijn genoeg rampen te betreuren
genoeg ellende om over te zeuren
daarom kruip ik dicht bij jou
dan voel ik noch honger noch kou
en…
Kantel- zinnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
638 Geef me het antwoord
op de niet gestelde vragen;
de opgehoopte hunkering
van nooit gestold verdriet.
Geen zichtbaar einde
tunnelt naar de einder
en slechts onnozele kinderen
zien nog een opening
die nooit werd gedicht.
De vraag staat nog open
nu de woorden ontbreken
die kunnen omvatten
het ont-hoopte verlangen
naar een zinloos gedicht…
Oud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
812 Is het fijn om oud te worden?
Je leven loopt bijna af.
Je nam daarvoor diverse horden
Om te ontkomen aan je graf.
De dokters hielpen daarbij overmatig.
Misschien dat er wel iemand loog
Of stuurde hij je beroepsmatig
Naar een of andere uroloog.
Wanneer je plas wat stokte,
Iets waar je niet graag over praat,
Het was de…
Een Leven met verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Een Leven met verdriet
Wat ze je ook aandoen
Doe dat bij een ander niet
Een Leven met verdriet
Een Leven met pijn
Het kan niet alleen maar roze geur en manneschijn zijn
In het leven zit het mee of tegen
Na de zon komt altijd regen
Er zijn vette en magere jaren
Een Leven met verdriet
Maar ooit daar moet je in geloven
Ligt er ook iets…
Een vrouw van bijna vijfenvijftig
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.279 natuurlijk is het soms wat schrikken
wanneer je in de spiegel kijkt
dan moet je even twee keer slikken
omdat er bijna niets op vroeger lijkt
je mondhoeken hangen naar beneden
ook je borsten staan niet meer zo strak
over je voorhoofd is iets heen gereden
en je billen zijn inmiddels vlak
je hebt de onderkin van een kalkoen
je buik toont onregelmatigheden…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
mijn pakhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
805 De slaap is een schurftige bedelaar
steeds minder vaak vindt hij de weg
naar mijn deur bang als hij is
van mijn grijnzende honden, zie ze snokken
aan hun roestige ketting
Ik nam een kijkje in mijn pakhuis
van klein ongenoegen en groot verdriet
haalde wat rag weg en zag
wat kasten op een kier, de jaren '90
maakten goede sier....
en toen…
Onder het oppervlak
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 In de diepte tekenen zich dingen
ogenschijnlijk verborgen haarscherp af,
blijkt het hart zich bezwaarder te zingen
dan eigen stem er tekenen aan gaf.
Groeven van pijn, zelf opgelegde straf,
eigen falen krast er sporen van schuld,
zwarte dagen, een overvraagd geduld,
opgeklopte eisen aan prestaties
warme wensen, verlangens onvervuld.
Diep vanbinnen…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Hoe geweldig danst ze toch, merengue, salsa, ook mambo,
samba hier, samba daar, ze laat zich leiden door een macho.
Ik dans alleen maar wat trage slow.
Ze draait soepel, beweegt romp, heupen en benen,
los van hem, wiegt ze verleidelijk en zo zegezeker.
Ik schuif wat onwennig op mijn stoel.
Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer…
Altoos vibrerend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
413 Hoe het waas als een mist
zonder enig geluid
als dood blijft hangen
in veelkleurige klanken...
...ik zou je het antwoord
graag willen geven,
maar 't spijt me, ik zou het waarachtig niet weten
Ik hoop echter dat je gemoed,
alle feiten in vogelvlucht
zo overziend,
wordt gesublimeerd
in moments musicaux
tussen mijmerij van Den…
Ochtendbode
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 Waarde vriend, mijn dank
voor deze erudiete ochtendgroet
dewelke ik
...nadat ik door mijn grote
harige spitsneus
met haar lieve grote
donkere reebruine ogen
en haar slanke voorpoten
zacht rustend op mijn arm
uit de diepste troggen van
mijn nachtrust ben gewekt
in de hoop dat mijn geliefde
ochtendbode eveneens
in vleugen geurige…
Te zijn, of niet te zijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
608 Te zijn of niet te zijn
Dat is de kwestie
is het soms eervol om op je donder te krijgen
terwijl je door het achterpoortje weg kan sluipen?
Om te zuchten en te zweten in dit leven,
alle lasten te verdragen zoals de hond zijn vlooien duldt?
een kreng van een schoonmoeder,
een onopvoedbaar kind
een bully van een baas
een vrouw die je niet meer…
In deze wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 In deze wereld van zand
water en lucht waar
kamikazemeeuwen
schreeuwend duiken
naar een indringer
van het vasteland
een rakelings scheren
over hoofd en tentje
een man wacht beklemd
op dingen die niet komen
in deze voortslepende tijd
bewogen buigt hij het hoofd
voor de mythische goddelijke
wind in deze wereld
in dit verlaten land…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Liggend in mijn verlichtende bed,
kan ik de sterren niet zien,
neem geen flikkerende lichtjes waar
aan het vaak verdichte firmament,
noch op het bolle plafond
van mijn bovenkamer.
Ook slaat de regen
de dromen dood,
gejaag komt van alle kanten
tegelijk;
mijn honger, ongestild
dreigend als de razende wolken,
berijdt de op hol geslagen…
Schaduw van jouw glimlach
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
472 Ik draag de warmte van jouw stille lach,
al dooft de zon vaak voor mijn lege dagen.
Ze fluistert zacht, een kostbaar levenslag,
dat liefde blijft, al kan ik jou niet dragen.
De stilte vult zich met een zoet gemis,
een melodie die door mijn hart blijft zweven.
Ik weet dat niets ooit meer hetzelfde is,
maar in mijn dromen blijf jij bij me…
Op pensioen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 Ik zet mijn wekker voortaan uit,
geen haast, geen files, geen geluid.
De koffiemok vult zich op tijd,
de krant ligt klaar, ik ben bevrijd.
Geen baas die roept, geen lijst vol taken,
ik kan nu eindelijk lang uitslapen.
En mocht je mij ooit nog eens zien,
is het vast op een terras met een glas wijn misschien.…
21 oktober 2025
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
360 de aanblik van een
herfstige moerascipres
draagt me door de dag…