93 resultaten.
DE MEREL VAN 40 IS GEVLOGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
725 MEREL 40
De vogel van haar jeugdigheid die is gevlogen
die van 40 jaren lang
maar die van haar gekkigheid die zal blijven
en dat is maar goed ook
voor een mens, een vrouw, een mevrouw, een verzorgster als
een mama, een moeder; een collega, een dochter,
een zus, een vriendin, een minnares met zoveel
lieflijkheid
goedheid
vakbekwaamheid…
"Jij en Ik "
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.998 Jouw maatje, vrouw én
jouw liefdevolle minnares!…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen
-------------------------------
uit : Tuin…
De veteranenklasse
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 buikje,
op mountainbikes,
fanatiek fietsend
voor vetvermindering
en verfitting;
Zie ze shinen
in hun strakke pakjes
en kekke broekjes
van de decathlon,
kletsend over collen
als de Mont Ventoux;
Ze wanen zich jaren jonger,
kilo’s lichter en potenter,
hopend, dromend
van lange liefdesnachten
en atletische standjes
met vrouw of minnares…
Hervonden passie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
771 In dat ene moment vallen
meisje en vrouw,
moeder en minnares
samen in één geheeld
lichaam dat ook hem
ruimschoots toelaat.
Er is niets meer van
te merken, tenminste ze
vergeten het beiden dat
zij van haar tenen tot
haar navel volkomen
verlamd is.…
Curriculum Variant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 De achterneef van mijn vriendin
Uit Susteren bij Schin op Geul
Vertelde aan mijn minnares
Uit Berkel c.q.…
Vrouwen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.860 Zelfs al stort de tempel in
Vrouwen blijven altijd bouwen
Schoongewassen linnen vouwen
Vechten als een tijgerin
En te boek staan als heldin
Wolken witten, hemelen blauwen
Zelfs al stort de tempel in
Vrouwen blijven altijd bouwen
Moeder, minnares, of min
Door de eeuwen heen getrouwe
Aan het vrouwzijn met de vrouwen
Moedig blijft…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
een dag te donker
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
867 wat blijft er van me over
als er niemand is
om te delen
ik ben niet meer
dan de onbekende minnares
van een sneeuwloze winter
die ver ginder ver
de diepe ouderdom
van wij samen wij
naar de verste horizonten fluistert
waar ik huil om
het licht leven lichter
en de taal die zo
zwier zwaai zwierend
meer werd gevoeld
dan begrepen…
Gravensteen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
575 aartsvader leest de uitgevaren nymf
in mollige winterdagen postuum de les
voor in ‘t hijgend oor, strijkt de hand
over de verzilverde gram
een binnengesmokkelde vriendin
dringt in, de ritselende tuin staart
naar het kronkelend gebaar
van het schijnverloren wild
een balsemstruik op de borst
haalt aan, de slakken breken
door, de minnares…
Geur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Maar meer nog dat ik zelf
behalve minnares, vriendin,
maatje en gewoon ook vrouw
de beste engel wilde zijn voor jou.…
Verstandelijk gesproken
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.142 Jij was het meisje, lief
en wonderschoon; je bent
de vrouw, zacht en goed,
de moeder en de minnares.
Wij in voor- en tegenspoed
voor het aangezicht van God.…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een schip in nood,
de storm vervloekend,
het wrakhout omarmend
als een wilde minnares…
Orfeïsch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 't Is mij niet om het even of
mijn Eva
Mijn virtuele dichtkunst
minnares
Niet voor retraite kiest maar
als maîtresse
Mijn teerbeminde guardian
alter eega
Zij is mijn eilandnimf en zeemeermin
Mijn raad op dichterspad, beschermgodin
Betovering berooft mij
van mijn zin
Een tinteling stuwt mij het
zeegat in
Mijn stem is dan wel…
Memoriam op Vaderdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
6.495 juni 1993 - juni 2003
palet van gemengde kleur
terpentine, schilderslinnengeur
tabak, as, Old Spice en bier
flessen leeg, chaosrommel alweer
een goed glas gevuld met gebruikte penselen
ik verstop me want verfvingers
op de smetteloze moeder
deur, wij hebben allen aparte kamers en
jij een minnares om de hartstocht te delen.…
Eenzame dromer
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
898 ik duik in jou
mijn dichter
en waan me even
je minnares
op lippen zonder spreken
een eerste geliefde
bemint je niet beter
zoals ik je stem
onder ‘t bundelend licht
van begeren
ik murmel je ’s nachts
in de lucht van mijn longen
kruip in je woorden
om de kou te ontlopen
je bent zo mooi
in de zucht van mijn wereld
achter het…
Memoriam op Vaderdag
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
7.413 Palet van gemengde kleur
terpentine, schilderslinnengeur
tabak, as, Old Spice en bier
flessen leeg, chaosrommel alweer
een goed glas gevuld met gebruikte penselen
ik verstop me want
verfvingers op smetteloze moeder
deur, wij hebben allen aparte kamers en
jij een minnares om de hartstocht te delen
ik lijk op jou
volgens de moeder
niet bedoeld…
Alles kwijtgeraakt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
757 Ik verloor niet alleen mijn minnares, maar
ook het gezin waar zij zo jaloers op was.
Ze was ook stinkend jaloers op mijn schrijfwerk,
de reputatie die ik met zweet en tranen heb
opgebouwd. Zelf zwalkt ze maar wat aan en gaat
alles mis wat ze begint. Hoe ze ook mooi weer
speelt.…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Berijders die mijn leven vleugels gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven…
ik stel me vragen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
507 En gaat u spontaan opbiechten aan
een beller die zich voorstelt
als contactonderzoeker dat u
vorige dinsdag druk in de weer was
met uw minnaar of minnares met naam
en adres?
Wee de onverlaat die de vorige
vragen met nee beantwoordt.
Hij of zij heet een burger te zijn
Die het aan elke solidariteit ontbreekt.…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 bloed, vlees, buik met darmen
Met rimpels en een onderkin
Beharing als een vogelspin
Een kruising tussen een apin
En het zigeunermeisje Carmen
Ook jij bent bloed, vlees, buik met darmen
Vol dagen frisse tegenzin
En dat ik jou nog steeds bemin
Dank je uitsluitend aan je charme
Ook jij bent bloed, vlees, buik met darmen
Oh, muze, minnares…
Ode
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 Een ode aan taal, mijn minnares
Die Sprache, jezik, la lingua
Zo gauw zij spreekt, verstom ik weldra
soms bot als een bijl, of 't scherpste mes
Waar ik ook kom, zij spreekt iedereen aan
gehuld in doorzichtige kleren
omringd door bronstige heren
soms Champs d'Elysees, dan weer Reeperbahn
Spreek!…
Van dezelfde tijd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
409 Vriend, gezel die meer en minder
dan de vrouw voor anderen toegewijd
voor mij als minnares, tevens vermetel
kind, haar levensles, onafhankelijk en wijzer
en jonger maar altijd van dezelfde tijd.…
CRI DU COEUR
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.086 de brief was klaar, bezegeld met een kus
de woorden had ik uitgeperst als pus
ik wist niet dat het kant noch wal zou raken
want niemand hielp over mijzelf te waken
ik liep maar rond, gevangen in een lus
van binnen huisden vuurspuwende draken
die bralden over merel, over mus
en plots besloten alles uit te braken
wie was zij: moeder, minnares…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 als zijn sterke schouders
zo vol verlangen is mijn lichaam,
ik voel me schuldig door mijn verlangen
naar de zoon die de vader doet verdwijnen,
mijn zoon blijkt alles waar ik naar hunker,
mijn zoon is met zijn mooie, lieve lijf
zo kwetsbaar, hij is zo begeerlijk,
maar hoe zacht en begeerlijk ben ik dan,
als vrouw, als zijn moeder, als minnares…
Clemence
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
436 Soms, mijn woeste minnares,
is dit het beste tegengif,
ook al dendert het genadeloos
zoals ooit in Pompeï,
waar je als bange zwaan
in een vulkaanvijver zwom,
toen je me, lief bloemenvrouwtje,
vroeg: 'Kijkende schrijver,
red mij voor de wereld breekt!'.
Ik nam je bij de hand
en wij vluchtten voor de dodelijke lava.…
Vergeefs verlangen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
910 Als gedroomde minnares zul je
nooit het bed met me delen, dat
is de zuivere waarheid na jaren
van dichterlijke verblinding.
Het is een ideaalbeeld van de
vrouw, die mij tergt en pusht,
die mij tot schrijven drijft.…
lieve vriend
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.086 Dag lieve vriend, dat is wat je bent,
met jou kan ik zó goed praten
en lachen en nu kan ik mezelf haten om wat
ik niet zijn kan voor jou,
je minnares, je liefje, je vrouw.
Dag lieve, lieve, beste vriend
ik zeg dit met medeleven, want je
hebt zóveel meer verdiend dan ik je
ooit kan geven.…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken stil
in eeuwig leven
weet als geen ander
hoe Monet een schuur gebruikte
voor zijn minnares…
De zon schijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
543 De hele tijd corrigeren ze elkaar
met hun kleine bewegingen
kleurrijk en met een sympathiek gebaar
ze doen het voor elkaar, en met elkaar
dat heb ik nu door, de hele tijd
op het grasveld in het park
naast de onverstoorde mierenhoop
mijn minnares ligt naast me
in minirok met geurige bloes
haar dijen zijn vol
zoals ik ben van haar borsten…