94 resultaten.
Spons
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.842 *) In de Griekse mythologie is de Lethe (Gr. lèthè, "vergetelheid")
een rivier in de onderwereld, waaruit de doden drinken
om hun aardse leven te vergeten.
----------------------
uit: 'Kluwen', 2011.…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 Beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
de jacht was zijn leven
geen nimf kon hem vangen
hij hield zich verheven
vrij van verlangen
Echo bleef treuren
treuren om hem
kwijnde weg en verdween
in galmende oorden
werd woorden na woorden
ze vervaagde tot stem
Het meer was kristalhelder
toen hij zich boog
de natuur hield…
Spreken is zilver
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
215 Als geen ander weet jij, beste Atlas
noch in armen noch in schouderbladen
schuilt de kracht je zelf op te laden
om de wereld op je nek te nemen
hals- und beinbruch reus met je lemen
voeten die nooit van hun plek komen
is het iets bovenaards dat je steunt
een elixer waar jouw lijf op leunt
beste paard van stal - sterker dan glas?
Doet me…
Amazone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
616 De grande dame
onder de rivieren
met armen donker
als de rio grande
vernoemd naar martiale
vrouwenstammen
een niet te temmen volk
op edele dieren
in duistere
wouden van een
mythisch verleden
trokken vrouwelijke
ruiters onversaagd
ten strijde
een reuzenslang
meandert tot in
de haarvaten
van groene longen
als grande…
Persephone
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 boven het voorjaar
schemert een zwarte
wolk waarachter Hades
op zijn Persephone wacht
na het groei- en bloeiseizoen
trekt hij heerser van het
dodenrijk haar zijn
onderwereld in
niemand hoort
haar schreeuw als
ze in de duisternis
verdwijnt
niemand hoort
haar als ze
praat over dingen
die niemand ziet
niemand hoort
haar…
Als Cassandra
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.289 Wie is er geen Cassandra in een tijd
waarin je zonder visionair te zijn
kunt zien dat Troje zal gaan branden?
Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
Luister, het is de wind niet, blijf niet doof
en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan
Berg…
Etretat II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
945 De Meeuwen
Wij zitten op de schoorsteen,
hoog op de praatstoel zitten wij
te kakelen als oude wijven,
heksen. Wij snavelen elkaar
geschiedenissen na: weet je nog
van toen de dood en toen de dood
en van de kathedraal die nooit
werd afgebouwd?
Wij schieten in de lach, laten
ons van de daken waaien
in feilloos navigeren
Kaatst…
GEDREVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 De dichter is in wezen een profeet
Predikend in zwart-wit, geuren en kleuren
Hij weet terneer te drukken, op te beuren
Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet
Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam
Voor als de golf van snik hem overspoelt
Als niemand weet waarop de dichter doelt
Hij brullend leeuw is of mak als een lam
Zodra hij proestend…
Hermes sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
664 Ik Hermes, zoon van de Oppergod Zeus
bergnimf Maia mijn geboortemoeder
niet alleen bode, benoem mij hoeder
der kunsten, lyriek, poëzie en heus
leraar van de schone zanggodinnen
men vergeet, ook ik laat mijn stem eens los
hoor het gezang alom Epidauros
luister Grieken, laat mij u beminnen
zodat ik uw ontroerend hart beroer
zet u neder op…
Muspellsheim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Zwart gekronkel van de aarde
De toppen en bogen verlicht
Gele sluiers brengen ons dicht
Bij het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid…
De mythe van Orion
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
772 Hij bond de strijd aan
met het eind en het begin.
Hij daalde af van 't licht
op zoek naar oorsprong en naar zin.
Maar al wat hij vond was as
en sintels van een dovend vuur,
geen Olympische god die hem genas
van deze queeste zonder duur.
Uit sterrenstof is hij weer opgestaan,
achtervolgt de Stier als nooit tevoren,
maar tevergeefs tracht…
GODENKWATRIJN
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
467 GODSGESCHENK
U zou normaal gesproken nooit zo aan de deur iets kopen,
Maar dit was gratis en zij, ach.., ze was zó leuk, zó open...
Ze straalde als de dageraad, dus u dacht: Kijk, Aurora!’
‘Een aardigheidje’, zei ze zacht. ‘Tot ziens. Ik heet Pandora.’…
De vraag van Hod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Nee, ik wil niet zitten onder appelbloesems
Niet genieten van de lentebries
Ik ben blind
Voor al die dingen
Ik wil slechts antwoord op mijn vraag
Heb je mij ooit een hondje willen geven
Was het waarheid of illusie
Dat ik mij vaag herinner
Hoe wij een naam hadden gekozen
Odin, ja Odin moest hij heten
Achter de eik – met vogellijm –
Voorbij…
Cimon en Pero
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
702 Elke dag wéér die klus!
Anders verhongert hij.
Ik ben zijn dochter
En geenszins ontaard.
Echter, het jeukt wel zo
Allerverschrikkelijkst!
Vadertjelief, zie toch af
Van die baard!…
GIJ EUROPA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Mythologische vrouw
kleurvolle godin
der vruchtbaarheid
omringd door uw kinderen
voer hen op weg
stel uw grenzen
sluit de baarmoeder
laat u niet langer bevruchten
als toegankelijke engel
middelpunt van kuddes schapen
stop uw baren
want de nog korte weg
naar verdoemenis lokt
en staat gewillig open…
(Geen) Odysseus
snelsonnet
3.4 met 10 stemmen
675 Wanneer je bijna uitgevoetbald bent
Na achttien jaar en wereldwijd presteren,
Dan kan het zijn, als je terug gaat keren
Dat slechts de oude huishond je herkent.
De hysterie is de getuigenis
Dat Arjen Robben geen Odysseus is.…
POSEIDOON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
909 De stormwind giert een reuzensymfonie;
Het grauwe zwerk dekt d' aard; als woeste scharen
Van krijgers rollen donderend de baren
Op 't maatgeluid dier woeste melodie.
Poseidoon toornt en zweept de golven. Zie,
Titanisch lacht hij bij de doodsgevaren
De schepeling bedreigend. Schatten garen
In 't diepe zeerijk wil hij. Wat men bie',
Niets…
berusting van de dichter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
653 Erato, Euterpe, Kalliope,
Klio, Melpomene, Ourania,
Polyhymnia, Terpsichore, Thalia
hoeveel Muzen wil ik hebben
zoveel kunsten kan ik doen
inspiratie wil ik putten
iedere dag in elk seizoen
veel gedichten zal ik schrijven
zo nu en dan zelfs een haiku
maar of die verzen ooit beklijven
ach wat doet het er ook toe…
Aeolica *)
gedicht
1.9 met 439 stemmen
41.470 *) Aeolus: (Grieks: Aiolos) is een figuur uit de Griekse en Romeinse mythologie. Hij was een zoon van Poseidon die door Zeus werd aangesteld als de bewaarder van de winden.…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Niets hadden zij te bieden,
zij verrieden een ieder die
zijn hart openstellen wilde;
hun gedragingen en daden
zonder rekening te houden
met wijze raden of gevolgen;
en allen voldeden tenminste
aan één der vrouwbeelden
door Semonides beschreven.
Morpheus zou verschijnen,
mijn verleden onder de rots
in de beek van eigen bloed
bijzonder raak…
Nornir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Wijze weefster van het lot, van de bron
waar alles begon tot
aan het eind van mens en god
bepaalt u de levensloop; weegt en wikt,
schikt zowel koord als knoop;
schenkt tegenspoed, geluk en hoop.
Urd, Verdanti, Skuld,
spin mij een fleurige draad,
lang, en met een overdaad
liefde, die niet vergaat.…
CALYPSO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 De vreedzame tovenares
ofwel lage godin
woont met haar dienstbare nimfen
op het onbekende
verlaten eiland Ogygia
soms ontvangt zij een god
van het Olympusgebergte
verwent hem dan gastvrij
met smakelijke maaltijd
blijft de eenzaamheid verkiezen
kunstig spinnen en weven
in de ruime grottenwoning
geeft haar levensvreugde
begeleid door…
Freya
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Luister naar de woorden van de Vrouwe,
de Heerseres, de Godin der Wanen:
Lust en liefde,
seks en sensualiteit,
hierover heers ik.
Het orgastisch genot
is mijn geschenk,
ik geef het graag,
ik geef het gretig.
Talrijk zijn mijn minnaars,
ik behaag hen aan mijn borsten,
ontvang hen tussen mijn benen;
zij bekoren mij.
Luisterend naar…
Hectors dood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
751 HECTOR SPREEKT ACHILLES TOE MET ZIJN LAATSTE ADEM
(naar de 'Ilias' van Homeros)
Gij, bronsgehelmde vleugelvoetige
hoort mij aan
vóór uw langschachtige speer
mijn laatste adem rooft
Laat mij niet verscheuren
door de rauwvretende honden
noch door de leverpikkende kraaien,
Gij, een Griek,
toont toch steeds eer aan
uw schimmigvergleden…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Noten in de wind
het hart klopt in stilte mee
muziek ademt ons
Euterpe, jij die de lucht
vult met klanken en stilte verandert
in toon, die hart en ziel opent met noten als zachte
regen, verhalen wevend van vreugde, melancholie, troost en vuur.
Je toon zweeft over rivieren
waar dromen elkaar ontmoeten, waar rust
geen grenzen kent, en…
Penelope Wacht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
437 Penelope wacht
weeft lussen van verdriet
ontrafelt ze 's nachts
als niemand het ziet
om minnaars te weren
van het olijfbomen bed
dat haar koning voor
hen beiden had klaargezet
Penelope weeft
om eer en troon te behouden
hetgeen ook de goden
als wenselijk beschouwden
voor hem die volbrengt
wat van Fortuna moet
een slopende Odyssee…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 vader
waarom heb je mij verlaten
jij bent de zon
waar alles om draait
maar draai het nu eens om
om mij
geef je paardenkrachten aan mij
voor één dag
ik ben de zoon
ik ben de zon
ik ben je vader
maar dat wordt je ondergang
je stort neer en spat uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd…
Callisto en Arcas
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
517 ze danste als een witte waas door
het bos of was de witte waas
een vochtige mist die
in de wind door het bos danste
het kind was de rekening
een dansende berin in het bos
op zoek naar vis op zoek naar water
om in te baden op zoek naar
verlossing naar het wit
dat ooit was en nooit meer zal zijn
de berin werd bekeken
met argusogen…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Mind your step
jouw reiziger gaat vertrekken
maar jij komt liever ergens aan.
Watch out
voor het leven zonder liefde
een bodemloos bestaan.
Je zwaait hem uit misschien
In sluiers van verdriet
een gat in je hart.
En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.
Alles is ver
en verhalen nog verder…