1223 resultaten.
Onrustig is ons hart
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
955 Onrustig is ons hart,
zoveel verloren tijd,
een kind dat bitter schreit,
onrustig is ons hart.
Onrustig is ons hart,
maar hoop is nooit verloren,
een mens wordt nieuw geboren,
onrustig is het hart.…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 De late avond draagt een stalen mantel
Met grote koperen knopen
Een bescherming tegen het zwart
dat knelt en knarst.
Verzadigd van indrukken:
Flarden van klank
Flitsen van beeld
in een sissend hoofd
Ze vloeien onstuitbaar binnen
Schelle tonen, scherpe kleuren
De vezels tasten hijgend naar diepte, de gloed, de schemer.
Overal gebeurt…
De voegen in het trottoir
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
746 De zilvermeeuw spreekt
mijn angst in de lagen van de lucht
haar zwijgende witte buik
spiegelt de onrust welke
mij beneemt van de zwang
op het geluk
De straat beneden het spektakel
is het graniet waarop ik stuit
en in mijn val strekt het leven
zich voor mij uit – ik tel de aders
van het trottoir in de voegen
begroeid met mos
Vanavond…
Meeuwen spreken mijn taal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
665 Het krijsen pijnt me na
als de echoloods
me dwingt om de dissonantie
die telkens mij verstoort
te laten rusten aan de tafel
die zojuist ik had gekuist
zodat mijn rijpe huid
gekrast de herinneringen
kon laten rijpen
doch ik ecarteerde
het bestek [ want ik zag
mezelf als wapenbroeder]
om mijn wezen te behoeden
voor het partikel in mijn…
Depressie [aforisme]
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
558 De November wind
doet zich te goed
aan mijn onrust.…
Blindzicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 op een gebroken dag
gaan vezels wringen,
zullen doornen
cellen binnendringen
dan laten hersenstormen
buitenlucht schrijnen
tot binnenbranden,
netwerken ontknopen
tot wankele periferie,
maanden indikken
tot sterfminuten
dan klopt het hart
met gestokte pas,
vlijmt een scheiding
in haarloos glas
dan is het wachten
op luwte van het…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid…
storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 in deez' tijd
word ik verleid
door de stroming
haast een waterval
die niemand benijdt
de grip op dingen,
gevoelens uitgespreid
druk van morgen in 't heden
het missen van d'aarde uit verleden
tijdens het zingen
dreigen de noten te missen
in klank, kleur en mededingen
het grijs duidt mij enkel te zuchten
even niet de morgen te beademen…
Overprikkeld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
197 Overprikkeld
Er is geluid
Constant geluid
Altijd aanwezig
Nooit stil
Geen rust
Ik wil rust
Ik wil stilte
Geen geluid
Waar is het stil?
Niet in mij
Waar kan ik de rust vinden?
Niet bij mij
De dood
Zal dat mijn enigste plek zijn van stilte?
Mag ik dan eindelijk rusten
Ik wacht af
Verlangend naar stilte en rust…
rookmelder en knoesten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 wat kan ik nu nog schrijven
als het oog van de nacht
me niet toelaat om achter
de schermen van zijn kijkers
het duister te verheerlijken
met de wensdroom van slaap
schoonma’s geërfde klok
tikt als een dolle langs
de steigerhouten wand, het
spaarlampje van de tv heeft
meer weg van de duivel
dan het embleem van
wie dat klereding heeft gemaakt…
[ De wind om het huis ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
383 De wind om het huis
is onrustig, ik lig stil --
maar ben onrustig.…
Oplossing
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
684 De wereld is een schaakbord lijkt het wel,
De één probeert de ander te verrassen,
Te ondergraven of te overklassen,
Reáliter is het een dreigend spel.
De spelers komen volgens mij het verst
Met een remiseaanbod, vóór de kerst.…
Groeten uit Frankrijk
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
649 Een groet van ons uit ’t land van Bergerac
de Mont Ventoux, de Drôme, de Eiffeltoren
Cicades imiteren eng’lenkoren
en niemand heeft gehoord van Montignac
Rondom ons ligt een nest van lege flesjes
en circa zeven dooie, gele hesjes…
Verleden zaait onrust
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.005 Verleden zaait onrust
in mijn gesloten hart
niets wat het nu sust
echt alles is verward
Verleden zaait onrust
niet weten wat te doen
nu liefde mijn hart kust
met een eerlijke zoen
Verleden zaait onrust
ziet alleen maar de pijn
iets wat me verontrust
alsof het niet mooi kan zijn
Verleden zaait onrust
liefde pak mijn hand
maak me van…
Klein
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.431 Onrust in mijn hart
tranen over mijn wang
Klein kleiner kleinst
god wat ben ik bang
Onrust in mijn hoofd
gedachten slaan op hol
Kronkels kraken braken
nachtelijke uren vol….
Onrust in mijn lijf
Stress dat is al er is
Dat radeloze gevoel
als ik jou weer eens zo mis…
onuitgesproken
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.124 Woorden, onuitgesproken
Over en weer
Verlangen, onrust
Wanneer meer?
Wie ben jij?
Is dit hoe?
Vragen, teer
Onrustig verlangen
Over, dan toch weer
Onuitgesproken woorden
Wanneer?…
Roofdier mens
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
483 Het is onrustig in het land
Er worden standbeelden beklad…
In klaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Boven de
onrust van
mijn ziel
zweeft
alles overziend
in klaarheid
de zilveren
stern
die rust
geeft aan
mijn onrustig
hart
In vriendschap opgedragen aan Martin van de Open Hof in Groningen, maandag 9 juli 2012…
Rust zacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Onrust
is gasgeven
met ingetrapte koppeling
of een stokstaartje
op de uitkijk
in een lege vlakte
Onrust
is een stoker
op een stilstaande trein
of aan tafel
in driedelig pak
bij je nieuwe schoonfamilie
terwijl een mestkever
een hol
in je reet graaft…
Lentekriebels
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
924 Er is
een onrust, een beven
in het water
ontembare onrust
Er wordt
gefladderd, geflaneerd
buigingen gemaakt
en dansen
Mannetjes en vrouwtjes
zoeken en bieden kansen
'de ware' te worden
'de ware' te zijn
Ze zwemmen
dadelijk in lijn
want zwemmen...
staat voor overleven.…
wind of change
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
534 verwarring
een onzeker land
vol onrust...
onrust
verlaten straten
in doodstille steden...
doodstil
de huivering
die waart door
het land dat ons
ooit zo vertrouwd was...
vertrouwen
iets van weleer
waarop wij destijds
konden bouwen…
Onrustig is ons hart...
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
715 Onrustig is ons hart, dat is geweten:
vervuld van zorg en pijn, verdriet en rouw;
we zoeken naar beschutting bij de kou
en worden door de liefste zelfs vergeten.
Maar er is Een die ons wil dragen altijd voort;
onrustig is ons hart, maar er is ook Gods Woord.
Op het feest van Augustinus, van wie die aanvangszin heel bekend is.…
Storm.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 Storm
laat de bladeren ritselen
in mijn onrustig hoofd.…
verkoudheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 verkoudheid in hoofd
concentratieproblemen
onrust cirkelt rond…
[ Ik heb iets bereikt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ik heb iets bereikt,
en nu voel ik een leegte --
die ik wil vullen.…
Rusteloze grond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
948 Koolzaad teken ik
tegen de weerschijn van de aarde
als eenzaam geel in ’t zand
ontkiemde in een grijze toplaag
die eeuwenlang geconserveerd lag
in het metersdiepe donker
gekanteld en gekeerd
draagt deze rusteloze grond
de zonzij van een natte lente
een solitaire plant
als brandstof
van een vreugdevol moment…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 Je mag wel woedend worden
maar toch liefst niet teveel.
Er zijn zo van die dagen
dat je iedereen wel kan omhelzen
maar op andere momenten
is iedere vraag je een kruis.
Is zo dit leven opgebouwd
dat je constant moet zoeken?
Je vindt het niet, je kent geen rust
en vrede is er helemaal niet bij,
maar juist dàn moet je blijven,
niet lopen gaan…
Waar staat mijn hoofd?
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.520 Waar staat mijn hoofd,
waar gaan mijn voeten,
hoe druk is 't hier,
altijd maar moeten...
Ik houd het zo niet langer vol
en straks betaal ik vast de tol
als ik niet wijzer wil gaan leven...
Ik wil daarom - al is het even -
heel rustig worden en vertrouwen
dat enkel kalmte op kan bouwen
wat echt de moeite waard zal zijn.
Waar staat mijn…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hoe graag ook en met overgave
we het onzichtbare zien
achter of onder alles
wat de zinnen ook maar bieden
toch knaagt steeds opnieuw
ook de twijfel.
Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten…
Storm op komst
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 En mensen, mensen maken zich nu al zorgen,
Diep in hun hart willen ze de onrust kwijt,
Al zeggen sommigen: “Het is nog te vroeg”.
Er wordt veel onrust gezaaid, en ook haat,
Niemand weet hoever het ooit zal komen,
Of leiders het tij kunnen of willen keren.…