11199 resultaten.
Zonnehoedjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 De zonnehoedjes zijn gegaan -
Ik had niet eens gemerkt
Dat ze gekomen waren,
Dood die eerder in het
Oog valt dan het leven
Dat eraan vooraf ging -
Drie seizoenen zijn voorbij,
En ik merk dat mijn adem
Louter heeft stilgestaan,
Ze stokte daar waar
Het leven om mij heen
Onmerkbaar is verder gegaan…
Woord van het Jaar
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
903 Bijeen in een congreszaal in Breda
Bepaalden Onze-Taalfans met z’n allen
Welk woord dit jaar het meest was opgevallen
Vanuit een groslijst van een pagina
Maar kan de uitslag daar heet van de naald
Niet ook met sjoemelsoftware zijn bepaald?…
Onze gave
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
732 Wat is nu nog een wonder vandaag
Continu word ik omvangen door melancholie in mijn maag
Mijn geest reikend naar zielen in mijn omgeving
Met nog altijd last van een aardbeving
Bevind mezelf gewoon stilletjes prozaïsch discreet
Op een lijn met mezelf, zo nuchter alleen
Wie kijkt er in, om of op, mee met mij
Niemand durft en ik geef je groot…
ZELFREFLECTIE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
494 'Onze Lieve Heer
heeft rare kostgangers'
en dan kijken
we meestal
naar anderen!!!…
Ken het dat ik u kan?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 Zeg Anny, kon jij trouwens de cancan
En ken jij hem zoals Elfi het kan
En by the way, kun jij drie-in-de-pan?
Ik heb het willen kannen, man o man!
Maar 'k ben geen kok, ik ken d'r echt niks van
Als jij het ken, dan is 't in kannen, An
En kruiken, ja die kennen barsten dan
Maar al die kannen doe ik in de ban...
'Welnee,' zegt Annie,…
Kracht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 Gedachten zijn krachten en machten
Ze brengen en brachten ons
op momenten waarop
we blij waren en lachten.
Ook momenten dat
we smachtten naar iets,
dat we plachten te verwachten
in sommige nachten
Alles wat nooit uitkwam
kan een gedachte verzachten!
Wonderlijk dat èèn enkele gedachte
bij machte is,
die krachten heeft,
terwijl…
Wanhoop
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 in haar ogen
zie ik verbittering,
in haar gedrag
zie ik ontkenning,
in haar 'theater'
zie ik de
'gestorven' zwaan.
in het verdriet van
de nacht,
in de kilte van de
noordenwind,
in de dans
van enkelvoud,
in een
gebroken spiegel
van onschuld in
verdrongen tijd.
ik zie haar
snakken naar de adem
van haar geweten,
verstikkend in…
Was getekend, Caesar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Die altijd alom
Aanwezig bent,
Ons volgt op
Al onze schreden
Zonder dat wij
Het zelfs maar weten,
Ons steun geeft
Bij verdriet,
Het geluk met
Ons deelt,
Levert soms onverwacht
Een bewijs van je bestaan -
Op de schone
Keukenvloer,
Gelukkig, je bestaat!,
En wij kunnen
Je niet vergeten…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 En vergeef ons onze schuld,
Zo als wij elkaar vergeven!
Voed ons harte met Uw Geest;
Leer ons lieven allermeest!
Leid ons, macht- en krachtelozen,
Geen verzoeking te gemoet!
Maar beveilig onze voet,
En verlos ons van den Bozen!
Want U is in eeuwigheid
't Rijk, de Kracht, de Majesteit!…
Net zo goed als wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 In liefde opgedragen aan mijn zus
Misschien zin in
Cappucino, warme
Choco of zo
Zeg je, terwijl wij
Je duidelijk vertellen
Dat we niets
Meer hoeven,
We zitten al zo vol -
Toch begin je
Met stramme vingers
De plastic verpakking
Moeizaam te openen,
Zinloos te openen,
Want jij weet
Dat het erop zit,
Dat weet jij net…
Het algoritme van het brein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
590 Het algoritme van het brein
als machinekamer
dendert voort
Nooit was de vernietiging zo groot
De schoonste bloem vermaalt
in rekenkundige modellen
Een mooie wereld ging ten onder
Een starre geest telt onze dagen af…
onze zoon ons kind
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.088 kent hij voor jou enkel haat
Onze zoon
Ons kind
Een hart kapot
Het mijne
En als hij het ooit allemaal begrijpt
Waarschijnlijk ook het zijne
Onze zoon
Ons kind…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 Waar avond-zon op 't koele blanke zand
Goudene gloed in plassen blinken laat,
Een oude visser onbeweeglijk staat,
Turend naar zee, op het verlaten strand.
Het stompje pijp geklemd in grove hand,
De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat,
Dat half in rode halsdoek schuilen gaat
Staat hij daar groot in late zonnebrand.
D' oneindigheid…
De zang der zee.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.076 Ik teken het leven
Inwendig gegeven
Inwendig gebleven
Vol vorstlijke trots.
't Onkenbaar gekende;
't Onweetbaar gewende
't Onschendbaar geschende
Der heerlijkheid Gods.
In paarlende randen
Langs fulpene stranden;
In kuivende branden
Op rotsige kust.
In zwijgende nachten
Van star'lende prachten
Vol donkre gedachten…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen.
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.
Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’
Door 't venster schemerings…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal dit leven mij dan buitenwerpen,
En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 Bij 't opene venster Pierrot, zo bleek
Alsof al het bloed uit zijn wezen week,
Staat te dromen in 't licht van de maan
En Colombine triest, ontdaan,
Zit te schreien.
Pierrot voelt de honger en kommer niet
Want nu van de maan het blank schijnsel vliet
Voelt die dichter zich koning te rijk,
Maar Colombine zorgelijk
Zit te schreien…
Lingo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 Waar onze taal nog zuiver zingt
en met Herinnering aan Holland
wedijvert, in klaarheid blinkt
Verschijnt een brede lach
op het gelaat van god Apollo
En knikt Pallas met instemming
goedkeurend bij dit motto
Maar nu verstoort multilinguaal
een wirwar onze spraak en schrift
In Babylonisch kakelbont
emoji's en graffititaal
Een…
Tussen de buiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Te vroeg geboren
Was je, je zag
Blauw, je longen
Deels gevuld met
Het water waarin
Je de laatste weken
Veilig gezwommen
Had in je moeders
Warme buik -
Ondanks je acht
Pond moest je
Toch nog de couveuse
In, waar jij je
Verlaten voelde
Van hen die je
Met liefde verwachtten
En die alleen maar
Bij jou wilden zijn -…
Onze Soldaten - Onze Helden!
hartenkreet
4.0 met 34 stemmen
3.317 Op de voorpagina staat in dik gedrukte letters: 'Nederlands slachtoffer'
Ik hoop niet dat jij onze helden vergeet......…
Bij 't venster
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.945 Het windje, zoel van bloemengeuren, streek
Mij langs de warme wangen, zwaar en loom,
De bijen gonsden om de lindeboom,
Vlak bij mijn open venster, en ik keek
Doelloos naar buiten, waar ik bij de heg
Aan de andere zijde van de eikenlaan,
Je moeder langzaam langs haar bloemen gaan,
En toeven zag en uitzien langs de weg.
En, toen je kwam, en…
Het verbond ( M.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
764 Ik brak het niet. Vandaag.
De stilte voor en in jou.
Jij, van wie ik houd...
we reden samen, op de fiets, op ons ijzeren ros
onder takken van zomerbomen.
We roken de bloesem
snoven nieuwe vruchtbaarheid.
Jouw rijke mentaliteit verzorgt en zorgt
voor juiste en zuivere inspiratie!
We genoten die zomers van zon, water, lucht en vogels.
En de…
Aanslag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Beroer de snaren
Die eeuwenlang
De klank bewaren
Die door het
Leven in haar
Werd voortgebracht
Het oude leven
Dat opnieuw
Geboren wordt,
Gedragen door muziek
Die eeuwig doorklinkt
Lang nadat ik
Haar snaren voor
Het laatst heb
Aangeslagen…
Aan....
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.998 Ik durf met mijn denken
Uw smart niet genaken,
Niet aan te raken
Uw droefenis;
Hetgeen mij zou troosten
Licht zou het u krenken,
Het teerste en brooste
Dat in u is.
Ik zie uw verklaarde,
Uw stilfijne trekken,
Die, wat ze bedekken
Aan wanhoop en strijd,
Verheerlijkt belijden
En dankbaar aanvaarden
Het gevensbereide,
Dat in ons schreit…
Hoeveel?
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.296 Hoeveel meisjes heb je bemind,
wereld-kind,
hoeveel liedjes van verlangen,
mocht je vangen?
Hoeveel meisjes ik beminde,
welgezinde,
vraag dat aan de nachtegaal
in de groene loverzaal.
Hoeveel liedjes ik wel ving,
allerliefste lieveling,
vraag dat aan de regendroppen,
die zacht kloppen.
Licht als lachen, droef als wenen,
zingend door…
Mijn lief is blij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.520 Mijn lief is blij, zij lacht en zingt
En schittert in de zonneschijn;
Als zij zó héél mijn leven zingt
Kan nooit mijn leven lijden zijn.
Ja! zang en lachen duren kort
Als bloemen in de zomerdag;
De zomer sterft, de bloem verdort:
Zo sterft der mensen zang en lach.
Maar nu der zonne gouden val
Vloeit langs gelaat en blinkend kleed,
En zij…
De arme.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.271 Wend naar mij toe uw moe en droef gezicht
Gerimpeld in de dagelijkse zorgen;
Verstrakt in nijpende angst om brood voor morgen;
Verkrompen in een klein-gekozen plicht.
Wend naar me toe uw ogen zonder licht,
Kleurloos en dof in kasse' als opgeborgen;
Verschuwd in blikken die zich werend worgen
In vrees voor àl wat in de toekomst ligt.…
Avondstemming.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.116 'k Liep langs de landen zo stil voor mij heen
En aan de hemel reeds d' avondster scheen,
'k Floot zacht een deuntje en ik neurde en ik dacht
Aan het mysterie van nad'rende nacht,....
'k Zag in de verte in een donkere laan
Naar 't stille kerkhof twee minnenden gaan,
Peinzende vroeg ik mij glimlachend af
Waarom de liefde zoekt 't…
De volmaakte gave.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Wie arbeidt werkt aan zich en wie de kunst
Ziet als zijn arbeid werkt zich op tot God.
Zijn leven wordt een eng en streng gebod;
Een strevend geven zonder éne gunst.
In zijn gedachten, in zijn daden, streeft
Hij steeds gedreven door dezelfde trouw,
Gelijk in liefde streeft de reine vrouw,
In vol geloof aan hem wie zij zich geeft.
In hem…