Alle inzendingen over onze

11199 resultaten.

Sorteren op:

Zonnehoedjes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
De zonnehoedjes zijn gegaan - Ik had niet eens gemerkt Dat ze gekomen waren, Dood die eerder in het Oog valt dan het leven Dat eraan vooraf ging - Drie seizoenen zijn voorbij, En ik merk dat mijn adem Louter heeft stilgestaan, Ze stokte daar waar Het leven om mij heen Onmerkbaar is verder gegaan…

Woord van het Jaar

snelsonnet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 903
Bijeen in een congreszaal in Breda Bepaalden Onze-Taalfans met z’n allen Welk woord dit jaar het meest was opgevallen Vanuit een groslijst van een pagina Maar kan de uitslag daar heet van de naald Niet ook met sjoemelsoftware zijn bepaald?…

Onze gave

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Wat is nu nog een wonder vandaag Continu word ik omvangen door melancholie in mijn maag Mijn geest reikend naar zielen in mijn omgeving Met nog altijd last van een aardbeving Bevind mezelf gewoon stilletjes prozaïsch discreet Op een lijn met mezelf, zo nuchter alleen Wie kijkt er in, om of op, mee met mij Niemand durft en ik geef je groot…

ZELFREFLECTIE

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
'Onze Lieve Heer heeft rare kostgangers' en dan kijken we meestal naar anderen!!!…

Ken het dat ik u kan?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Zeg Anny, kon jij trouwens de cancan En ken jij hem zoals Elfi het kan En by the way, kun jij drie-in-de-pan? Ik heb het willen kannen, man o man! Maar 'k ben geen kok, ik ken d'r echt niks van Als jij het ken, dan is 't in kannen, An En kruiken, ja die kennen barsten dan Maar al die kannen doe ik in de ban... 'Welnee,' zegt Annie,…

Kracht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
Gedachten zijn krachten en machten Ze brengen en brachten ons op momenten waarop we blij waren en lachten. Ook momenten dat we smachtten naar iets, dat we plachten te verwachten in sommige nachten Alles wat nooit uitkwam kan een gedachte verzachten! Wonderlijk dat èèn enkele gedachte bij machte is, die krachten heeft, terwijl…

Wanhoop

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
in haar ogen zie ik verbittering, in haar gedrag zie ik ontkenning, in haar 'theater' zie ik de 'gestorven' zwaan. in het verdriet van de nacht, in de kilte van de noordenwind, in de dans van enkelvoud, in een gebroken spiegel van onschuld in verdrongen tijd. ik zie haar snakken naar de adem van haar geweten, verstikkend in…

Was getekend, Caesar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Die altijd alom Aanwezig bent, Ons volgt op Al onze schreden Zonder dat wij Het zelfs maar weten, Ons steun geeft Bij verdriet, Het geluk met Ons deelt, Levert soms onverwacht Een bewijs van je bestaan - Op de schone Keukenvloer, Gelukkig, je bestaat!, En wij kunnen Je niet vergeten…

Het Onze Vader

poëzie
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.067
En vergeef ons onze schuld, Zo als wij elkaar vergeven! Voed ons harte met Uw Geest; Leer ons lieven allermeest! Leid ons, macht- en krachtelozen, Geen verzoeking te gemoet! Maar beveilig onze voet, En verlos ons van den Bozen! Want U is in eeuwigheid 't Rijk, de Kracht, de Majesteit!…

Net zo goed als wij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
In liefde opgedragen aan mijn zus Misschien zin in Cappucino, warme Choco of zo Zeg je, terwijl wij Je duidelijk vertellen Dat we niets Meer hoeven, We zitten al zo vol - Toch begin je Met stramme vingers De plastic verpakking Moeizaam te openen, Zinloos te openen, Want jij weet Dat het erop zit, Dat weet jij net…

Het algoritme van het brein

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
Het algoritme van het brein als machinekamer dendert voort Nooit was de vernietiging zo groot De schoonste bloem vermaalt in rekenkundige modellen Een mooie wereld ging ten onder Een starre geest telt onze dagen af…

onze zoon ons kind

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.088
kent hij voor jou enkel haat Onze zoon Ons kind Een hart kapot Het mijne En als hij het ooit allemaal begrijpt Waarschijnlijk ook het zijne Onze zoon Ons kind…
MELANIEB30 november 2007Lees meer >

Oude visser

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Waar avond-zon op 't koele blanke zand Goudene gloed in plassen blinken laat, Een oude visser onbeweeglijk staat, Turend naar zee, op het verlaten strand. Het stompje pijp geklemd in grove hand, De helmhoed boven 't stoer, verweerd gelaat, Dat half in rode halsdoek schuilen gaat Staat hij daar groot in late zonnebrand. D' oneindigheid…

De zang der zee.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.076
Ik teken het leven Inwendig gegeven Inwendig gebleven Vol vorstlijke trots. 't Onkenbaar gekende; 't Onweetbaar gewende 't Onschendbaar geschende Der heerlijkheid Gods. In paarlende randen Langs fulpene stranden; In kuivende branden Op rotsige kust. In zwijgende nachten Van star'lende prachten Vol donkre gedachten…

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen. Uit een ver dorp rijzen de stille tonen Van de avondklok, hoog in de lucht verreind. Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind' En ver de wereld in de glans van 't schone, Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen, Aan d'einder 't scheem'rend…

Zonsopgang

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.493
De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist, En de branding, die op de rotsen, Ver, ver onder 't venster, bruist; Vóór moeë ogen een hand; Op gezichts verduisterde veld Beelden uit jonkheids land; - En 't vertederde hart ontwelt Erinnerings dankbaar loon: ‘O leven, Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’ Door 't venster schemerings…

Eenzaamheid

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.791
En zal dit leven mij dan buitenwerpen, En zal ik, met mijn eigen nood alleen, Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween, En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten, En heeft de stad zich voor mij toegedaan, Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
P.N. van Eyck13 december 2015Lees meer >

Nocturne.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Bij 't opene venster Pierrot, zo bleek Alsof al het bloed uit zijn wezen week, Staat te dromen in 't licht van de maan En Colombine triest, ontdaan, Zit te schreien. Pierrot voelt de honger en kommer niet Want nu van de maan het blank schijnsel vliet Voelt die dichter zich koning te rijk, Maar Colombine zorgelijk Zit te schreien…

Lingo

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Waar onze taal nog zuiver zingt en met Herinnering aan Holland wedijvert, in klaarheid blinkt Verschijnt een brede lach op het gelaat van god Apollo En knikt Pallas met instemming goedkeurend bij dit motto Maar nu verstoort multilinguaal een wirwar onze spraak en schrift In Babylonisch kakelbont emoji's en graffititaal Een…
Max21 oktober 2022Lees meer >

Tussen de buiken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Te vroeg geboren Was je, je zag Blauw, je longen Deels gevuld met Het water waarin Je de laatste weken Veilig gezwommen Had in je moeders Warme buik - Ondanks je acht Pond moest je Toch nog de couveuse In, waar jij je Verlaten voelde Van hen die je Met liefde verwachtten En die alleen maar Bij jou wilden zijn -…

Onze Soldaten - Onze Helden!

hartenkreet
4.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 3.317
Op de voorpagina staat in dik gedrukte letters: 'Nederlands slachtoffer' Ik hoop niet dat jij onze helden vergeet......…
Sjoerd Post4 september 2007Lees meer >

Bij 't venster

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.945
Het windje, zoel van bloemengeuren, streek Mij langs de warme wangen, zwaar en loom, De bijen gonsden om de lindeboom, Vlak bij mijn open venster, en ik keek   Doelloos naar buiten, waar ik bij de heg Aan de andere zijde van de eikenlaan, Je moeder langzaam langs haar bloemen gaan, En toeven zag en uitzien langs de weg. En, toen je kwam, en…

Het verbond ( M.S. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
Ik brak het niet. Vandaag. De stilte voor en in jou. Jij, van wie ik houd... we reden samen, op de fiets, op ons ijzeren ros onder takken van zomerbomen. We roken de bloesem snoven nieuwe vruchtbaarheid. Jouw rijke mentaliteit verzorgt en zorgt voor juiste en zuivere inspiratie! We genoten die zomers van zon, water, lucht en vogels. En de…

Aanslag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
Beroer de snaren Die eeuwenlang De klank bewaren Die door het Leven in haar Werd voortgebracht Het oude leven Dat opnieuw Geboren wordt, Gedragen door muziek Die eeuwig doorklinkt Lang nadat ik Haar snaren voor Het laatst heb Aangeslagen…

Aan....

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik durf met mijn denken Uw smart niet genaken, Niet aan te raken Uw droefenis; Hetgeen mij zou troosten Licht zou het u krenken, Het teerste en brooste Dat in u is. Ik zie uw verklaarde, Uw stilfijne trekken, Die, wat ze bedekken Aan wanhoop en strijd, Verheerlijkt belijden En dankbaar aanvaarden Het gevensbereide, Dat in ons schreit…

Hoeveel?

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Hoeveel meisjes heb je bemind, wereld-kind, hoeveel liedjes van verlangen, mocht je vangen? Hoeveel meisjes ik beminde, welgezinde, vraag dat aan de nachtegaal in de groene loverzaal. Hoeveel liedjes ik wel ving, allerliefste lieveling, vraag dat aan de regendroppen, die zacht kloppen. Licht als lachen, droef als wenen, zingend door…

Mijn lief is blij

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Mijn lief is blij, zij lacht en zingt En schittert in de zonneschijn; Als zij zó héél mijn leven zingt Kan nooit mijn leven lijden zijn. Ja! zang en lachen duren kort Als bloemen in de zomerdag; De zomer sterft, de bloem verdort: Zo sterft der mensen zang en lach. Maar nu der zonne gouden val Vloeit langs gelaat en blinkend kleed, En zij…

De arme.

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Wend naar mij toe uw moe en droef gezicht Gerimpeld in de dagelijkse zorgen; Verstrakt in nijpende angst om brood voor morgen; Verkrompen in een klein-gekozen plicht. Wend naar me toe uw ogen zonder licht, Kleurloos en dof in kasse' als opgeborgen; Verschuwd in blikken die zich werend worgen In vrees voor àl wat in de toekomst ligt.…

Avondstemming.

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.116
'k Liep langs de landen zo stil voor mij heen En aan de hemel reeds d' avondster scheen, 'k Floot zacht een deuntje en ik neurde en ik dacht Aan het mysterie van nad'rende nacht,.... 'k Zag in de verte in een donkere laan Naar 't stille kerkhof twee minnenden gaan, Peinzende vroeg ik mij glimlachend af Waarom de liefde zoekt 't…

De volmaakte gave.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wie arbeidt werkt aan zich en wie de kunst Ziet als zijn arbeid werkt zich op tot God. Zijn leven wordt een eng en streng gebod; Een strevend geven zonder éne gunst. In zijn gedachten, in zijn daden, streeft Hij steeds gedreven door dezelfde trouw, Gelijk in liefde streeft de reine vrouw, In vol geloof aan hem wie zij zich geeft. In hem…