50 resultaten.
Tweede leg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
349 Voornaamste woorden
Ik kijk tegen stapels op,
terwijl ik achter mijn laptop
blijf denken aan jou,
-ze zouden eens moeten weten
wat ik hen aandoe
met uitstel op hun vragen.
Jij zet mij op scherp
met gebruik van voornaamste woorden,
betekenislagen in (mis)gebruikte taal;
ik hoor je door muren van stilte heen,
door sociaal acceptabele…
Van achter bergen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
394 De kracht die mij steeds
in vervoering brengen kan,
hangt op de bank en lacht
om zijn eigen gevatheid.
En dat, hij,
zou als een lawine
mijn veilige wereld
binnengetuimeld zijn?
Met zijn handen, zijn woorden,
zijn stem
(je zou ‘m eens moeten horen),
waarmee hij elk vuur op hoopt te stoken,
de tijd zegt af te kunnen remmen,…
tijdperk ‘na-de-lichtkrans’
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.793 weten welke ogen je zien wilt
in dit tweede leven na de dood
als tegenwicht voor al ’t lelijks
en ’t duurde even voordat de leeuw-
achtige echt in de luwte was verdwenen
en de leegte toch niet leeg bleek te zijn
zij die niet schreeuwt of verwart
maar luistert is de onbeschreven
status voorbij met ‘n frisse herstart
destijds nog verdrukt…
Leegte in het zicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Probeer maar eens
de leegte in het zicht
van hondstrouwe ogen
vast te houden;
-waar hij op z’n minst zal gaan zoeken
naar de redenen waarom hij dat wel
of niet zou willen.
Hij heeft de diepte van bedrog eindelijk begrepen,
zoals hij het voldaan is gaan omschrijven;
het waren afgeraffelde streken
van een kunstenaar in dubio,
-kwestieuze…
Abstractie in essentie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
353 Ik stond te wachten op jou
bij de slagboom van de Spoed
met het bewijs voor het bestaan.
Misschien keek men uit het raam
om te zien of je me kussen zou,
of dat ik zelf iets doen wou.
Het was niet nodig,
ik kleurde al zonder zoen
zoals gisteren samen in de zon;
stralend en afdwalend in elkaar,
in onze ogen,
in een geslaagde poging…
troost biedende uitroeptekens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
314 De zomerzon schijnt fel op verplichtingen
die liggen te wachten op mijn bureau,
terwijl mijn haren nog naar rook ruiken
van een vakantieland dat in brand stond.
Het vuur in mijn hart wat die smart verdrijft,
blijft gedurende deze wegglijdende werkuren
mijn denken in de luren leggen:
het schenkt jou, en wat jij te zeggen hebt,
als een toverbrouwsel…
Onafhankelijkheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
277 Om met deur en lekkere man
binnen te komen vallen:
ik houd er wel van
een heilig huisje om te knallen,
al laat mijn buitenkant niets zien
wat niet binnen de veilige kaders
van ‘een welopgevoed meisje’ past;
jullie zullen verrast zijn,
als ik de onderkant van mijn tong
zou showen,
-of walgen,
dat hangt van je voorkeuren af.
Het…
Wachten op Chnoem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Vanuit mijzelf kwam ik op,
waar ik geland ben,
de Neith van het rationele weten;
waar ik vooruitschrijdend verstand plan,
overstijgend denken manage,
als ondersteuning van de vleugels:
deze lange gangen der kennis
der genezing,
waar ik een wereld gebouwd heb,
jouw kunstbrein in detail verbeeld wordt,
-de zenuwen
zorgen dat je af…
uitkijken over mistige velden
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
374 onze dromen komen overeen
met de levensmogelijkheden
meebewegen en overwegen
vrolijke stemmingen
als opzwellende snaren
zullen wij verwaaien
over onweerlegde grenzen
van toets- en tastpartijen
boven planken zweven
stuiterend getrommel najagen
als was het de wind zelve
over de uitgestrekte vlakte
van het plat pratende land
hand…
Radler voor Boeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
282 Ook mij kan het gebeuren,
dat ene moment
in de zon, die lach
waardoor de wolk
voor onze ogen breken kon;
struikelen door de realiteit,
feiten schudden als kaarten,
mijn kalme aard door de wind
op hol laten slaan en losgaan
op nadelige scenario’s;
mijn bureau bij wijze van,
maar alleen als voorbeeld voor zo’n raar geval dan,
leeggeruimd…
Hij mag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
520 Hij mag wel zeggen
dat ik me heb laten meeslepen
aan mijn goudgele haren
door de bergen
voor het effectbejag.
Hij mag ook vertellen
wie van de goden mij wil
doden of beminnen
om die loden last
van zijn schouders te werpen.
Hij mag mij zeker
aanspreken op openlijk dwepen
met zijn helblauwe ogen
waar hij mij hemeltergend
mee bevredigt…
Ik mag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
265 Ik mag wel zeggen
dat hij zich niet moet laten kennen
onder druk van de pillen en grillen
in de dalen
van zijn ziekteverloop.
Ik mag ook vertellen
wat zijn persoonlijkheid doet
met en bovenop mijn
dankzij bepaalde indicatoren
relatief rustige bestaan.
Ik mag hem zeker
beperken in zijn continue stroom
aan opborrelende verhalen
waardoor…
Leuk geprobeerd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
788 Nee,
ik zal niet liegen
als je mij vraagt
wat ik ervan vind,
ik draai niet graag
om de zaken heen
om jou te besparen;
als je mij vraagt,
door je knieën gaat,
mij smekend aankijkt,
krijg je een antwoord,
het eerlijke verhaal,
wat ik ervan vind.
Als je mij vraagt,
wat ik verwacht,
als ik dan luister,
dan zou ik spreken,
zonder…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
d’oude verzen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 ach
de bomen vroeger wiegden
zoals het geschreven is
in d’oude verzen
waarin gelezen werd
of het gedrukt staat
dat
de nachten vol met zwartheid
als dagen zonder randen waren
van vreemde angsten
waarvoor verdronken werd
door onderdrukking
van
de stormen over meren
desnoods in koele vormen
in ogen gelegd
waardoor de leugen bleef…
De Gelukkige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
432 Op het balkon, de laatste zon:
een alcoholvrije; bijdehanter
dan de tantes met tegeltuinen
en perfect gezoomde gordijnen
waar geen spatje op komen mag.
Voorbij de sterren wil ik kijken,
waar hij die beelden ziet bij naam
als wij straks in het zwartste woud
van de diepe nacht stil liggen gaan;
deze ene liefde uitdijen laten,
voor dit eeuwig…
zondagse morgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
229 het licht dringt door het wolkendek
als de ratelende regen op het bladerdak
afzwakt
daarentegen
word ik niet minder nat
noch
en evenals
mijn hond
zit ik bij thuiskomst opgescheept
met doorweekte feitelijkheden
en bijpassende lucht
waarbij de blues alsnog niet doorbreekt..
-overleden katers vluchtten in het verleden
bij de geringste…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Niets hadden zij te bieden,
zij verrieden een ieder die
zijn hart openstellen wilde;
hun gedragingen en daden
zonder rekening te houden
met wijze raden of gevolgen;
en allen voldeden tenminste
aan één der vrouwbeelden
door Semonides beschreven.
Morpheus zou verschijnen,
mijn verleden onder de rots
in de beek van eigen bloed
bijzonder raak…
Zonnekater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
252 De zomer is voorbij,
het festival is over;
het regent ook in mijn hoofd.
Ik ben het hoofd!
Iedereen doet anders,
ziet me anders dan voorheen.
Maar de zomer was zo mooi,
zo wonderbaarlijk puur
als liefde zijn kan;
de muziek klonk beter
dan ooit tevoor,
het eten kon niet heet genoeg zijn.
Als het aan mij lag,
mag het hele…
Odysseus vs. Telemachos; de mannetjes van verre
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
456 O, o, Odysseus,
wie stond daar voor jouw neus
na jouw jaren van afwezigheid?
Plotsklaps,
als een rots naar jouw hart,
uit zijn moeders smart geschonken.
Hoeveel sluiers weefde zij,
in gemis verzonken;
hoeveel ontrafelde nachten
bracht zij,
dronken van verlangen,
achter angstige muren
in eenzaamheid door?
Als een ware Goliath schoot…