794 resultaten.
Red Star Line-haiku
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
931 De Red Star Line
start tocht in de Scheldebocht:
een spoor van tranen.…
Postmodern?
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
503 Het einde van de tocht
is als de eerste ronde.…
TRAAG DOOR EEN ONEINDIG LAAGLAND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
174 Voor de tocht der tochten: de dood
waarvan je alleen weet
wanneer ie begint
bij toegekende euthanasie
maar geenszins hoe deze loopt, verloopt
laat staan waar deze zal eindigen
doch de levenstochten, de wandeltochten
van de Amsterdammer Rutger Burgers
is het begin en het eind bekend
en vooral de garantie van onverharde wegen
'TRAAG DOOR…
Vermalen in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
887 Wetenschapper die de
Tijd in formules splijt,
Dichter die de tijd
In woorden vangt,
Zo is dit brein vermalen
In de tijd, van zelf en ik
En eigen voorgoed ontdaan
Van nu aan, voor altijd,
En staan we op tegen pesters
Tot in alle eeuwigheid
Tot in alle uithoeken van
Dit land wordt gehoord:
Pesters hebben NOOIT
Het laatste woord…
In mijn stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 In mijn stilte zag ik soldaten op het slagveld,
sneuvelen en sterven.
In mijn stilte sloeg de vader de moeder.
In mijn stilte werden kinderen doodgeslagen.
In mijn stilte verkrachtte elke man iedere vrouw.
In mijn eigen stilte
haalde ik adem.
Ik luisterde naar de werking van mijn longen.
Al mijn organen functioneerden nog.
Het lichaam werkt…
Vaarwel mijn beste vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.483 Vaarwel mijn beste vriend
succes op je tocht der tochten
je hebt het verdiend
je hebt lang genoeg gevochten
Vaarwel mijn beste vriend
ik wens je een behouden vaart
we hebben teveel gegriend
nu ben je officieel dood verklaard
Vaarwel mijn beste vriend
denk aan mij daarboven
zodra ik hier ben uitgediend
kan ik je weer mijn vriendschap beloven…
Obama-lama-ding-dong
snelsonnet
2.6 met 20 stemmen
1.910 Eigenlijk is dit de beste tijd
De lei is schoon en alles kan gebeuren
Er is slechts veel verwachting te bespeuren
Geen bitterheid, geen woede en geen spijt
Maar straks komt die malloot weer van z'n boot
En is het weer volledig code rood…
Reis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.859 Ochtendnevel, halve huizen
halve schapen
Rode zon kleurt het water
Ganzen ondernemen een vroege tocht
Een verre bestemming
doch vermaak
kleurenfoto siert
de krant
Eerste halte, boerendorp
frisse gezichten
geur van de ochtend
7 fietsen in de vouw
Laatste halte in zicht
mensen ontwaken
boeken slaan dicht
mystiek neemt plaats
voor…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 Mooi weer! was de kreet, en de blozende morgen
Beloofde ons een pralende, stralende dag;
Het tochtje ving aan met een dankbare lach;
De vogelen zongen: verban uwe zorgen!
De bloemen verkondden: geniet uwe jeugd!
Gods vriendlijke hemel: ik gun u de vreugd!
En ’t opene hart hield geen smartje verborgen:
Een jonkheid van weelde, van liefde…
Terugtocht
gedicht
4.4 met 27 stemmen
6.421 Ik tracht me te oriënteren aan de hand vsn
(silhouetten van) kerken, torenspitsen, treinsporen
ik weet niet wanneer het is begonnen
te regenen maar
het water gutst in stromen van mijn voorhoofd.
ik strijk de haren uit mijn gezicht en kijk naar
mijn handen zijn nat (rood).
ik denk aan rozen ik zie sneeuw
(er zit grind aan mijn broekspijpen…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 In de schaduw van de avond kwamen dan twee
die vertelden dat zijn vader op sterven lag; hij volgde
hen gedwee. Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.
Zo kwamen…
De Amstel buiten Amsterdam
gedicht
2.3 met 13 stemmen
8.679 De vlakke boordevolle breedgespreide vloeirivier
van bleekallure heeft een luider en een stiller zijde.
Bedden met Monetlelies bloeiend eierdooiergeel, langs
de geschoren grasoever rietgaten zonder witvisvissertjes.
In het lichtmidden van de waterweg rugbuigingen der halende
roeiers. Hof Vredelust zal zijn. Minikasteel. 17e-eeuws werk.
Het…
Reisverslag
gedicht
2.1 met 28 stemmen
18.932 het neerzetten van een achteloze voet
in een andere richting, daar
begint het mee, gevolgd door
het voorbijzetten van de tweede (vleeszool in
bestoven schoen), de volgende
stappen en stappen; arm in de lucht, hier zwaait
wat ginds werd opgeworpen en verderop
zal worden opgevangen ('pakken
wat je pakken kan'); gezwind ben je
op weg gegaan,…
De Zwerver
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.699 De raven gieren krassend rond,
loom zwoegend door de locht,
en stuwen traag ten horizont
haar hongerige tocht.
Waar ligt nu ’t doel? Waarheen de gang
al door die woeste heiden?…
Terug naar de bron
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
629 Snel stroomt het water
weg van de bron
neemt alles mee
vooral de druppels
vanaf het begin
Volg de stroming
tegendraads naar boven
dwars door de nevels
van de grote waterval
Traag stroomt het water
terug naar de bron
laat alles achter
behalve de druppels
vanaf het begin…
Onderweg
gedicht
2.6 met 23 stemmen
13.404 Afscheid van Holland nemen valt niet zwaar,
in Hilversum staat op beschaafd niveau
een humanist te liegen; men hoeft maar
een hand uitsteken om hem met een knop te smoren;
uit Brussel is altijd muziek te horen.
De weg naar 't zuiden weet niet meer hoe snel
hij zich aan mij zal onderwerpen
en ondertussen rijd ik de gemeente binnen
van de verscholen…
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 De tiende dag, langs flats, voorbij
de laatste HEMA, ziet u eerst
een viaduct, daaronderdoor
een houten dorpje zonder kerk,
daarna loopt u de polder in.
Blijf op de weg, die links en rechts
door groene bomen wordt begrensd.
Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.
U draait zich om en wordt in 't dorp
gestoken…
Back Home
gedicht
2.7 met 7 stemmen
5.184 Het leven raast
tussen steden
en terloopse slaapplaatsen
elke dag
een ander ontwaken
mijn huis
is waar
mijn lichaam is
in de steensteeg
van vervalstad
of in de luxe
van het dollarhotel
ben ik thuis
waar mijn lichaam
ook wezen mag.
------------------------
uit: 'Deze dagen', 1998.…
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen
poëzie
2.4 met 7 stemmen
3.214 Want 'k zweer, dat 'k waar ben, als geen die hier wonen,
Opdat wat gij hoort, in mijn Lied, van 't Schone
Op uw verdre tocht door 't Leven u schoor'!
-------------------------
uit: Verzen II (1902)…
Tunnels
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.129 [Fietsend naar zijn werk, passeert Anton Korteweg elke
dag twee tunnels (tussen Leiden en Den Haag).
Op de eerste ontmoet hij om 8h20 de woorden: "Astrid,
I love you". Om 8h30 passeert hij de tweede tunnel en
ziet staan: "Astrid skelethoer. Negative erection".
Deze steeds weerkerende dagelijkse realiteit inspireerde hem
tot volgend gedicht…
Morgenroep
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.515 Ik ben ze moe die verre tochten,
Slechts met ons hart als reisgezel,
Waar waaiend stof bleek wat wij zochten,
En ieder welkom een vaarwel.
Ik bid U dus, mijn jonge makker,
Stap zacht en demp Uw vreugdgeschal,
Want róept Uw lokkend lied mij wakker,
Ik vrees, dat ik U volgen zal.…
En verre tochten gaan
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.345 En verre tochten gaan en zullen gaan...
En schepen varen heen en zullen varen...
En ogen staren na en zullen staren...
't Slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach!…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
Risico
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.636 We weten niet wat de bergen
vandaag met ons zullen beginnen.
We hebben voedsel, drank en
stevige schoenen. En we vertrekken.
De top en niets anders verwacht ons.
Een nieuw uitzicht op de wereld. En
misschien komt een moment waarop
we niet hoger meer durven en
evenmin nog terug. Wanneer het
duister valt en de bergen rondom
dus ongenaakbaar…
RUGGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
735 in beweging
rechte ruggen
en soms licht gebogen
Ruggen
die van de meet
weten
geen loopje nemen
met deze tocht
Wind
kan de lopers inspinnen
tegen houden
als met honderd handen
de innerlijke stem kan
een duivelse influistering
doen:'geef op,
geef maar op'
je voeten willen je
niet langer dragen'
en op je handen
kun je niet lopen…
In een meer
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.946 Stevige korte massieve gedaante
zag ik door het doorschijnende water
optornen tegen onzichtbare stormen,
een steen gekoesterd aan de borst.
Voorovergebogen kluizenaar
verzonken in gedachten, stap
na stap behoedzaam vorderend
op de van keien vergeven grond.
Onmogelijk was het als kind al
de aandacht te trekken van een ijsbeer
in een stuiter…
Hel
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.826 Is deze tocht een vlucht, een woordeloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 je voelde het zweet op je wenkbrauwen
rusten, je keek waar je liep en het leek
alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe…
Een regenavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
513 Een regenavond naar huis,
een tocht naar mezelf
langs spiegelende zebrapaden
tot de andere kant.
Die akelige achtervolger
losgooien gaat niet:
om de achttien meter sta ik
in de schijnwerpers,
ze werpen beschaduwde vraagtekens af
met betraande ogen.…