144 resultaten.
Ingewikkeld,
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
736 haar zakdoek doordrenkt
de uren glijden voorbij
de dag is zoetjes aan
overgegaan in de avond
alwaar zij haar onschuld
al even is verloren
ligt ze hulpeloos gewikkeld
in wit gekreukelde lakens
haar ogen koud starend in
het lege niets dat haar
omarmt en troost biedt
in de kille schemer…
In stilte loop ik naast je!
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.646 Een hart onder de riem wil ik je steken,
een arm om je schouder wil ik leggen,
een schouder wil ik je lenen om te huilen,
een zakdoek om je tranen te drogen.…
Men verplaatst zich
gedicht
3.0 met 5 stemmen
10.231 Nooit met eenzelfde zakdoek
mooi symmetrisch wuivend -
even wit, even droog.
Eén blijft er staan,
verwijdert zich.
Bij gebrek aan wie verliet
langzaam kleiner wordend.
-----------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Stilleven
gedicht
3.6 met 35 stemmen
24.684 Geheimen zijn ongeneeslijk,
de duisternis onder haar rokken,
de armoedige broek bij haar dood,
de knoop in zijn zakdoek gevonden,
het machteloos lid op zijn lijk.…
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
Bloemenmeisje
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
675 Waar laat je handen
als de knoopjes van haar jurk
rode roosjes zijn
je plukt wat aan je lip je wang je haar
je benen trillen door een kniebuiging
die zich staande houdt om niet te vallen
voor die vrouw
ze lacht en zegt dat ze moet gaan
het is een blind date die op haar wacht
daar sta je dan
je pakt de zakdoek uit je zak
er zit een knoop…
wie we zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 vrouwen en mannen
draaien en draaien
klappen snel in de
handen onder het
bezwerende ritme
van de drums
vrouwen beantwoorden
de liefdesliederen
van de mannen
zittend in de kring
met zwaaiende rode
zakdoeken in de hand
de haren los het rijke
erfgoed van Afghanistan
van wie we zijn
achtergelaten verlaten
Afghanistan…
Zuidlaardermeer
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.069 Een snelle zeilboot komt naderbij,
een snelle zakdoek wuift naar mij over het wijde water.
Ik voel in mij een vreemde pijn,
zou er dan toch nog.........iemand zijn?
Die mij ......och later.…
Geboekstaafd is alles
gedicht
2.3 met 11 stemmen
5.099 Zakdoek voor het aangezicht.
Wacht u voor de honden in de straat.
Schoonheid van roest.
De bek vol stenen.
De piramide van oude appeltjes.
Bij wijze van proef.
Het blauw van de plekken.
De ontmoeting vond plaats.
Bij het mosterdgas zijn wel wat
ongelukjes gebeurd.…
voor het overleven
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
2.019 zoals ik verzen schrijf
voor het tijdelijk behoud
zo werkte hij destijds
dagelijks aan het overleven
er moet zelfs nog ergens
een foto zijn waarop hij
met een zakdoek om z'n hoofd
geknoopt (tegen de zomerhitte)
met een troffel in zijn hand
prachtig is vereeuwigd
dat zie ik bij mezelf
met versjes schrijven
nog niet gebeuren…
DE LINDA'S blijven het lezen waard!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
494 Ik heb maar snel
'n flinke zakdoek gepakt
om in te snotteren
in m'n volkstuinhuisje
op m'n kleine bankje
verslijt ik de laatste tijd
oude "Linda's"
Zelfs na jaren bewaard
nog het lezen waard
De Linda heeft diepgang
en is niet bang voor de dood
Ik wil nog een kop thee
voor mijn 'doek' valt.…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.143 een brief vol woorden
die ik niet begrijp
een zakdoek vol tranen
is het enigste wat overblijft
een verscheurde foto
op de tafel
een verscheurd gevoel
in mijn hart
alle blaadjes van de roos
alleen de doorns nog over
die me keer op keer in mijn hart prikken
een gevoel dat geen gevoel is
verdoofd van de pijn
huilend door de gedachte…
Tranen op je wangen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.435 Ik wilde je troosten
maar kon het niet
Ik stond daar maar
m'n gedachte was leeg
Ik wilde je troosten
maar zweeg
Mijn hand op je schouder
een klopje op je rug
Ik wilde je troosten
maar wist niets zo vlug
Een zakdoek, wat water
zou je graag helpen, echt heus
Ik wilde je troosten
op mijn schouder snoot je je neus…
13.00 uur
gedicht
2.7 met 23 stemmen
28.697 Aangebeten
vruchten, taart in zijn sarcofaag verdroogd,
vleesresten in je zakdoek uitgespogen,
brood dat onder een mossen deken lag.
Nu, het is tijd, ga zitten. Eet. Wees stil,
niet mopperen. Eet, leef omdat ik het wil.
----------------------------
uit: 'De Uren' (1995)…
Tranen op je wangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
910 Ik wilde je troosten
maar kon het niet
Ik stond daar maar
m'n gedachte was leeg
Ik wilde je troosten
maar zweeg
Mijn hand op je schouder
een klopje op je rug
Ik wilde je troosten
maar wist niets zo vlug
Een zakdoek, wat water
zou je graag helpen, echt heus
Ik wilde je troosten
op mijn schouder snoot je je neus…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 zicht
begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood bedekt
mijn zakdoek…
Zeventien
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
735 Als ik aan je denk
dan is er bovenal het strand
Het meisje van zo zeventien
Een rode zakdoek en een wenk
Haar voeten in de branding
Die komt en
gaat en drijft
Het natte zand
is alles wat er over blijft
Je blonde haar
weerspiegelt in
het water
Tot het later
voorgoed
in mijn ziel
boven drijft
Het is of mijn gedachten
voor altijd…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes…
afscheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
4.054 we gaan we gaan,
het afscheid komt er strakjes aan
de tranen prikken in mijn oog
ik veeg ze met mijn zakdoek droog
we hebben het zo leuk gehad
ravotten op het speeltuinpad
kattekwaad en spelletjes
maar nu is het dus wel welletjes
ik zeg je gedag en gedoeg
is het niet te laat en niet te vroeg?…
Oude man
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.077 Hulpeloos en kinderlijk
zag ik hem, oude man
langdurig starend
naar iedere passant
de inhoud van zijn zakken
zag ik in zijn handen beven
hoe eindig en toch
eindeloos leek zijn leven
malende kaken
een wippend gebit
een grote zakdoek
om zijn mond te vegen
toen maakte hij
vrouwen het hof
nu worden zij
door hem ontroerd
hij geeft…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.523 Ik knipte
navelstrengen door, ik leerde
zonder zakdoek wuiven.
-------------------------------
uit: 'Vergeten licht', 2001.…
psoriasis (6)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.329 mijn rechterhand gaat onbewust
doelbewust naar de linkerelleboog
tast het ruwe oppervlak af
voelt of er een velletje los zit
even gaat het mis de huid is dun
mijn zakdoek stelpt het bloed
de rest van de plekken is rood
kaal afgezocht cellen delen snel
mijn linkerhand gaat onbewust
doelbewust naar de rechterelleboog
herhaling van het voorafgaande…
de maan in een fles
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
720 de nacht verdwijnt
in een witte zakdoek, ver
van het geluk af
waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde
ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang
wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt
ik ben nooit
een goede…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie
schaduwen liggen
stil
op een meeuw
die ook jij zag
of ben ik het
die met een witte zakdoek…
NAAR SCHOOL
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.673 Mijn vader bracht
mij weg
en kwam een half uur
na het afscheid
weer terug
want ik vergat
mijn zakdoek.
Ik was zo blij
met zijn komst
en met de zoen
die ik onverwachts
van hem kreeg
en ik weet nog dat
ik bloosde
daar in die voorste
bank.
Altijd zou ik
die kus van Vader
onthouden
en mijn kinderen
vertelde ik
ervan.…
Woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
584 Wat kunnen woorden meer doen
dan verrassen met wat schoonheid
verwonderen met een lichte lach
verbazen door een onverwachte vondst
een verborgen gevoel aanraken
de realiteit even relativeren
een lichtje ontsteken in het donker
een zakdoek bieden voor tranen
boosheid weer doen ontwaken
bevestigen wat je al voorvoelde
ja wat meer eigenlijk…
Landrust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.520 De toren slaat het middaguur,
het vee loeit klagend mee,
libellen dansen op de maat,
het koren wuift ze na,
de boer op 't veld
scherpt vakbekwaam de zeis,
't is warm,
met de zakdoek, rood,
wist hij het zweet
dat parelend
op zijn voorhoofd zweeft,
dan rust hij even op de steel,
staart turend over 't weidse land
en weet, dat hij
geen…
podiale beschouwing
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
647 hij heeft het beet
zijn podium, zijn forum
niets anders dan decorum
voor de man die woorden plant
en dan een zaal in slingert
met de ingehouden woede
van een diep geraakte mens
zij, de anderen, aanhoren
bekijken zichzelf gegeneerd
en proeven de waarheid bloedend
op hun veel te witte zakdoeken
waarmee ze vrije doortochten
en andere beweging…
ik herinner mij haar lach
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.467 Dezelfde zakdoek droogde onze tranen
van rozenwater en later
van azijn.
Herinneringen kiest men niet
toch niet bewust
maar liever dan de pijn
en het schrijnende verdriet
herinner ik me haar tanden
die, na een te brede lach,
onder de kast belandden.…
WEDERZIEN
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.995 Je hebt ’n zakdoek, die naar Eau de Cologne ruikt.
Nu ben ik niet meer overtuigd,
Ik wankel weer en kan geen woorden vinden;
Ik ben zo’n arme boeteling
En laat me graag de handen binden
Door je heerlike, oneerlike lach.
Desember 1915
----------------------------
uit: Music-Hall (1916)…