inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 42875):

de maan in een fles

de nacht verdwijnt
in een witte zakdoek, ver
van het geluk af

waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde

ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang

wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt

ik ben nooit
een goede matroos geweest
en de maan poseert enkel voor sprookjes;

het schuim tussen vroeger en er was eens

Schrijver: kerima ellouise, 12 dec. 2011


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,0 met 9 stemmen 291



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:13 dec. 2011
Emailadres:voorjaarsvlinderhotmail.com
Bericht:Beeldig dit schrijven Kerima, zo heel mooi!

Naam:Irmlinda de Vries
Datum:13 dec. 2011
Emailadres:irmart140xs4all.nl
Bericht:Bijzonder en indringend gedicht over het onvermogen van de scheppende mens (tenminste, zo las ik het). Mooi Kerima!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)