885 resultaten.
Zangvogels
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
417 Ze versierden m'n handen
met doornen
ketende mijn voeten
plukte de roos uit mijn schoot
Vermorzelden me onder het
gewicht van granieten stenen
gebrandmerkt
met al
degene zonder naam
Kom ik steeds dichterbij;
bij de draad
om de knoop te ontwarren…
zo door iets te forceren er te leren
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.415 het goede pad te kiezen
attendeerde je, je voorsprak
iets waar niets loos
zo liep ik gekweld tegen Flora aan
op goed geluk
visionaire roos
mij een doorn in het oog…
Pastiche #8
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
617 Ik was in mijn hoofken om kruid gegaan,
Ik en vand er niet dan distel ende doorn staan.
De hermandad zei niettemin:
‘Hier staat alleen maar hennep in!’
---------------------------
- naar zuster Bertken…
Mijn leven met jou.
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
1.124 De doornen had je
er eerst afgesneden.
Die werden knetterend verbrand,
in een laaiend vuur
Waarom wij...
vrolijk dansten.…
roos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
598 zij draait
oog in oog met de stilte
schreit namen
waardoor doornen uit het zwijgen
vallen
een bloemblad blijft liggen
verderaf
er is geen wederkeer
ongeschonden…
Pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Wanend in duister woud
struikelend,
Door doornen gestoken
Zout van tranen
Ga ik door
richting uitweg
Wetend dat het pad nog lang is
Om jou te vergeten…
Ja rozen
gedicht
3.7 met 9 stemmen
9.890 Dit is mijn mooiste pose:
die van liefde's acrobaat,
zwevend schijnbaar moeiteloos,
maar met krampende tenen
boven een bed
van rozen en doornen.
Ik zal je nu beschrijven:
kijk, ik teken rozen op je huid
en jij doornen op de mijne.
Goed,
ik ben een acrobaat.
Is er een mooiere pose?…
Roos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
679 Dus pluk een roos
en neem er dan ook maar
de doornen bij.
De distel heeft geen hinder,
ieder gaat hem uit de weg.
Hij kan bloeien zo hij wil
en hij geniet,
samen met zijn mooie vlinder.…
Roos
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.314 Prachtig
maar met doornen
als je niet oppast
dan wordt je liefde
ook meteen je dood
dan spatten de bloeddruppels op de grond
en maken de witte vloer
in één keer rood.…
Verborgen naakt (tanka 4)
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
535 Verborgen in naakt
streelt sensueel de doorn
het levendig rood.
Mooi de vrouwelijke bloem
aan 't menselijk oog ontbloot!
Opname: fotografie Dawe, www.dawe.be…
Klaagmuur
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
769 Dit is
mijn klaagmuur
hier zijn
dichtgemetselde gebeden,
dichtgeroeste brieven
vol waterdichte woorden
en handen, bloeiend
richting hemel
maar
het zijn doornen die schrijven
en wie weet
wat nog komt
uit een dichtgeslagen voorhoofd.…
Verdiende loon
snelsonnet
2.7 met 23 stemmen
2.448 Het is blijkbaar een doorn in Dijkstals oog
Dat iemand die een hoge ambtenaar is
Meer krijgt dan een minister qua salaris
En dus moet het ministersloon omhoog.
Al zou ik zelf, wanneer men mij zou vragen,
Het loon van zulk een ambtenaar verlagen.…
Als ik uit liefde ween
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
673 uw doornen hebben mij diep geraakt
en rozen heb ik voor u uitgestrooid
ik ben u gevolgd in woord en daad
en mijn hart met uw liefde getooid
al moest ik van uw doornen dragen
kreeg ik wonden die niet te helen zijn
het gevoel dat u mij alleen had gelaten
in stikkend verdriet en eenzame pijn
toch blijft mijn leven een verwachten
op uw liefde…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 voor het venster
staat een cactusplant
met doorns
heel hard en scherp
zij staken
door mijn vel
heel diep naar binnen
ik riep nog
haal die plant
daar bij dat raam vandaan
wachtend tot sint juttemis…
Druppels bloed
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
405 Doorn van rozenstruik
aureool van eeuwen strijd
hoop in druppels bloed.
Het ‘zelf’ zonder vorm,
de dood niet te verzwijgen,
dat is pas beleven.
Moeizaam duwde ik
de levensstenen omhoog,
toen stond de weg in bloei.…
Gezwengel
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
662 Waar Kamerlid Van Doorn eerst tegen was,
Daar heeft hij zich daarna bij aangesloten,
Hij wil als moslim zijn partij vergroten,
En geeft het ‘immorele’ tegengas.
Kijk niet vreemd op als hij straks wéér wat leert,
En zich tóch tot de piemeltaart bekeert.…
pluk mezelf
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.194 diep van binnen
durven kijken in de roos
de puurheid diep verborgen
niet ikzelf die daar voor koos
die tederheid, ontluikend
nu...maak ik de keuze
...en pluk mezelf
vanaf dan zijn het niet langer doornen
die mij beschermen
...maar ikzelf…
rozentuil
hartenkreet
2.1 met 38 stemmen
3.580 En de rozen ze blijven bloeien
als een parel in je hart
waar de pijn blijft hangen
delend verdriet en smart
maar de roos van vriendschap
zal niet gauw verwelken
ook al zijn de doornen scherp
doch zal het je helpen
als iemand
echt aan je denkt…
Geniet van elke dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.012 Geniet van elke dag
Elke dag heeft een lach
Pluk elke bloem
Aan de dag die je ziet
...en geniet...laat de doornen staan
Geniet van elke dag
Zelfs als je huilt
Tot je bijna in je tranen stikt
Geniet en wees niet bang
Deel je angsten met mij
Ik wil je helpen,
Je de warmte bieden die je nodig hebt
En we zullen bloemen plukken
De doornen…
Struikgewas des levens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 niet gegeven,
De droom is persoonlijk, obstakels op de weg
Hij kiest voor de weg door het duister
De doorns prikken, de takken krassen
Het lichaam lijdt, de geest verhardt
De strijd is zwaar, het einddoel mooi
Het pad vrij maken voor de volgeling
De massa volgt hem zijn droom in…
Geduld.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.048 -
maar zwijgend dulden tot volgroeide pijn
zal kroon van doornen, kroon van glorie zijn.…
Puntig?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Verdort die roos in een rijk
geheel om niet mee te kunnen
komen in het aardse gekrakeel,
maakt dat een einde aan de
broosheid van het hele veld,
gedoemd tot snoeien tot de
puntige doornen zijn geteld?
En duurt de lente maar één dag
uit het vooroordeel van velen,
ontbloot het imago van het individu
die mijn wonden kunnen helen.…
~De toorn van de roos~
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.156 De roos
verkoos
haar eigen lot
zij zag
die dag
haar naam bespot
Ze groeit
en bloeit,
dan weggerukt
Niemand
wiens hand
haar bloem nu plukt
Want daar
alwaar
haar steel verrijst
Vertoornd
de doorn
wie naar hem wijst…
Vastgeroeste dageraad
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
928 het was de speld
die ze niet zocht
maar vond
in een zee van
zoethoudertjes
ver, heel ver
van de hooiberg
ontdaan van de knop
was de punt nog intact
als een doorn in het oog
van de vergetelheid
en het speldenkussen
vulde zich opnieuw
met de roestige wonden
van haar dageraad…
Magistralend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
772 (Aan Johnny van Doorn)
De dichter een tovenaar,
een derwisj een ziener
een zegger van zijn
kabbala van klanken
Een zachte stem in
een struikelende cadans
De hal der kennis
die slechts toegankelijk is
voor wie door de stilte zijn gegaan.
Een magistrale
stralende zon.…
Zij maalt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
771 De tijd slijpt graniet tot stof
de smaak van water in de mond
Geur van zweet dat zich mengt
met doornen en wilde rozen
Voorzichtig, want de pijn
bij het afscheid zweeft
hoog in de blauwe lucht
als een torenvalk voorbij…
Op een eendagsvlieg
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.374 ‘Ach,’ sprak een eendagsvlieg te Doorn,
‘hoe heerlijk is het ochtendgloren
en hoe verrukkelijk het uur
waarop het laaiend zonnevuur
verstild ter kimme wordt gedreven!
Men moest twee dagen kunnen leven.’
--------------------------------------------
uit: Het grote beestenfeest, 1988.…
Spotter
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
573 Maar alles bleek gelukkig mee te vallen,
Toen kort daarna Van Doorn werd vastgezet.
Gevaarlijk was het achteraf niet echt,
Er dreigde slechts een piemeltaartgevecht.…
Met haar doornen bloot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
450 gedeelte van de kosmos
zwijgt de rede
en bedekt een zwarte wolk
het verstand
dat buiten aan
de hemel
hangt dat zodanig door
het vlees is bezwalkt
dat men de mens
niet meer
met nieuwe inzichten
kan verrijken en iedere poging alleen
maar paarlen voor de zwijnen
gooien wezen zal
zij is als een roos
met haar doornen…
De dingen die je nooit deed
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.679 Je gaf me prikkende brandnetels met aan elke tak
zes giftige doornen,
zodat ik de twaalf doornen op een dag kon laten leven
zonder brandnetel kon laten zweven
en ze elke vorm van vergif terugnamen
maar de dag kwam niet.
Hoe erg ik de dingen die je nooit deed mis...
Met een lege rugzak sta ik hier te wachten,
op de bus naar onze morgen.…