Netgedichten over moraal

Blazen schrijversteksten hun laatste adem uit, verraad de kleur van inkt, waarin het neon de twijfel spuit, breekt alleen het ego in het zicht van elke morgen, vloeit het licht door polsgewricht, verstijfd in een literair gericht van achter ieder poëtisch aangezicht, in het zicht van dichterlijke associaties of het snel gekozen plagiaat…

Van leut tot oude krantenknipsels stapelden zich woorden als briketten vol met achterklap gelegen voor de haard Wie spitste hier zijn oren niet een vonk te horen smeulen wie zag er hier het branden niet van bijenwas in maan ? Ik maakte voort - de tijd die vloog vannacht zou hier een haan nog kraaien en ik hoorde van de snede bij het aangebroken…

Hij wil het opgeven, wat weet ie nog niet, want opgeven is niet zijn ding Zal hij opgeven, in de vorm van geef het op, of zal hij opgeven in de vorm van stop. Maar als hij opgeeft in de vorm van braken, zal er nooit meer iets zo lekker smaken Dus is opgeven zeker en vast een optie, maar echt stoppen is dat vast en zeker niet. Dus wil…

indringend klonk de voordeurbel aan het achterhuis werd gemorreld in de entree stonden drie man een uniform twee in driedelig u zult terstond moeten betalen uw schuld blijkt gruwel opgehoopt bij mij valt zeker niets te halen ben ooit als dubbeltje gedoopt wacht maanden…

Waar heb ik het verloren, toen ik omkeek en vele jaren ouder was, vergeleek me toen ik werd geboren, ben ik levend dood of begint het pas een gedreven duel in een tweegevecht, lijken beiden helften even echt, waarvan de waarheid verder reikte dan het toekomstig pad, zocht naar de kwaal in het hof van Eden, maar wist niet wat, waarschijnlijk…

Hij maakte een pas op de plaats Niet voor 't eerst of voor 't laatst. Hij maakte een pas op de plaats dus zie je hem staan stap er dan ff naast. Dan staat ie niet zo alleen!…

daar sta je dan geen blad voor de mond, genomen volkomen ontvankelijk stelde jij je bloot en de kritiek kwam, van alle kanten…

Ik werkte me door de menigte met mijn ellebogen en heb het er nu achter.…

Jij bewoog mij daar het huis te bouwen met een dagelijkse krant en een dichteres op het dak en ze sprak daar over het weer over de oorlog en eindelijk vrede tussen ooievaars en zomerregen liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied nam ze op in haar vloeiend repertoire vol speelse zomer woordenzinnen zag ik het dak vaak als de hoogste…

De ster uit het Westen is dood Nooit tegen het kind opgewassen gepuberd, adolescent, volwassen te jong in één keer uit de goot Zingend gaf zijn ziel maar brood Dansend weg zijn eenzaam hart Voor nog meer kamers smart Geen kunst was voor de fans te hoog Gegrepen, gegijzeld door hun nood Gebrek aan god, liefde, werk Veranderde het gezicht…

Vertel hen over reizen en over de weg de eerste kleine stapjes en dat na de bocht opnieuw een pad en een knik verschijnt lopen een ander woord voor bewegen lijkt Talent voor wat dan ook geen garantie voor geluk, gezondheid of rijkdom blijkt Haten en beminnen, ervan weten en er niets aan kunnen doen, daaraan haast kapot gaan Er is niets mooiers…

Op elke slak een ijskoude gezouten vinger trekkend aan een eeuwenoude klok ben ik de slinger Tik tak, tik tak, en nu ben ik de klootzak? touwtje erom heb je een broodzak Lees me liever niet als je niets verstaat beter dat je arrogantie het brede pad af gaat Ben je lekker snel thuis ook en kan niets jou deren maar helaas nooit iets meer bij…

Gevoel alsmaar te zwerven, als ik de duidelijkheid verkies, over lege oceanen, waar allang geen land meer is en geen raadzaam baken, langs de meeuwen in de witte doktersjassen, schreeuwen oordelen uit de kelen, waarvoor ik de neus gesloten hou, die alleen maar twijfel zaaien, wat achterblijft op een afgewogen zeef, zijn de nog…

Dagdromend kijkend in de verte Overpeinzend al die jaren Boos om wat niet lukte terwijl Dat toch zoveel dingen niet waren Glunderend en voldaan, kan ik Wederom de hele wereld aan!…

Niets wenselijks of vreemd zelfs alle gebeurtenissen op een rij zijn gehonoreerd omdat simpelweg het rijmen lange files laat ontstaan boeken vol gekrast met wijze woorden, grootdenkers die de wereld menen en meenden te kennen zijn nu de pilaren van wolken waar de hemel op rust in bange dagen martelingen en lovende woorden voor een zelf…

Zodra waarde, waardering wordt word waardebepaling plotseling ingekort tot een waarderend gebeuren.…

Met het afhakken van het hoofd behorend aan de drie meter lange reuzin was het nog niet gedaan met de terreur van de nog geen meter hoge koning Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten eraan geloven opdat de vorst aan volstrekte eenzaamheid overleed En de reuzin, zij leefde voort naaide gewoon haar kop vast aan de overgebleven nek…

ik moet mij haasten deze ochtend het telefoontje kwam laat zwaaiend in de deur de fragiele vrouw 'hier moet je zijn' en ik deed mijn ding klom op een ladder, het stof lag hoog en zij moest steeds gaan zitten omdat zij niet meer zo gemakkelijk bewoog ik heb alles uit de kast gehaald, ik word daarvoor betaald en alles terug…

Daar waar ooit de westenwind geruwd zijn boetekleed verschoonde en het Lied -Gregoriaans na ommegang in stilte viel voor iets waarin hij steeds genadevol een leven lang geloofde hieven mensen nu het glas om er te drinken van zijn bier Het was Trappist - ja dat wist ieder die het hier zich liet bekomen rond het plein waar ook een molen stond…

Cynisme is wel zo goed te manoeuvreren Voor je ’t weet is iedereen aan ’t manipuleren…

Lange mensen Cypressen lichten 't landschap op als kaarsen tussen andere bomen van zichzelf gekandelaberd tot fiere, statige, ranke spitsen Elba, Italie, 6 september 2007…

misschien komt hij tot leven als ik de uitspraak registreer misschien kun jij het toetsen als ik hem hier citeer misschien mag ik hem houden als de spreker mij dat gunt "dat een probleem verdwijnt als je het hebben kunt"…

Alhoewel hij er van droomde danste zij niet met hem hij vroeg zich af hoe dat zo kwam wel hij droeg geen stoute schoenen…

het helpt, niet geraakt te worden door schimpscheuten in het woud van verdichtsels het helpt, niet geraakt te worden door de wanklanken van een knapuil het helpt, niet geraakt te worden…

Ik ga langs een oude kluizende vriend die dingen ziet en hoort die mij ontgaan onverklaarbare geluiden en stemmen hij hoort de deurbel als er niemand is interieur verandert van kleur en plaats Hij verliest greep op de werkelijkheid verwaarloost zijn lijf dat fossiliseert tot karretje van de geest, z’n tanden roesten grondlucht hecht zich…

Zijn zware geweten kocht hij telkens vrij volgens ruime regels met kinderpostzegels en de postcodeloterij de rest door te vergeten…

Het leven is zot in plaats van rot 't Is een simpel regeltje 't betekent niks 't weegt niks 't past op een tegeltje En als het valt is het kapot…

De Verlossing viel als toverwoord waar ieder iets aan had zolang de gek hier niet het recht verkreeg van hemels overpad Zo bracht hij Sodom in vervoering voor de zondaars die er kwamen en hij spelde er hun namen van een duizend verzenblad dat hij bestierde met een hand om Herenwegen uit te kramen van een kansel die net hoog genoeg was als…

Dat zonderlinge wijf van gene zijde, zij schendt de reputatie van de buurt. De nette mensen moeten haar wel mijden: bedilzucht druist in tegen de cultuur. Het moest niet mogen: oogverblindend is ze! Het mansvolk loert wat af naar gene kant. Men kan slechts gissen hoe het kwam. Gemis van een schat? Drank? Dwaasheid? Combinaties van? In ramptijd…

Het begin ervaart iedereen op een eigen manier de hand van God woorden van Mohammed of de evolutietheorie. En bespaar me, ik vergeet vast wel iets. Als ik mijn armen in warmte om je heen sla je ogen lees en liefheb dan weet ik met recht dat de basis van alles in een ieders hart ligt.…