367 resultaten.
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokskens, verveerd,
weiflend en trage
vallen op eerd,
zo moeten alle
gedachten van ons,
van uit de hemel
van room en dons,
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 de zwaluw die de nacht
ontziet vreest het uur dat
in gebaren zijn taal verkiest
boven de zwerm met wie hij was gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt…
Oude demonen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
580 (voor Chester Charles Bennington)
'We all have wings, but some of us don't know why'
Michael Hutchenge
Als kind ben je seksueel misbruikt,
een vriend van je vader verwoestte jou,
waardoor jouw ziel werd gefnuikt
en je continu krijste in de ijskou.…
Finse feestvreugde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
635 charme van jouw zang
jouw sex-appeal zo fel
jij bent van groot belang
de godin komt weer tot leven
de jaloersen bijten stof
en beginnen al te beven
voor de bevrijde tepelhof
voor de wilde vrouw in jou
voor de ABBA dancing queen
zij dreigen met het galgetouw
de treurhel van James Dean
het sombere harnas politiek
de dood van levenslust
Don…
Natuur
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.185 Straks rijgt de rijp er zijn pareltjes rond
Dan valt het dons van de sneeuw op de grond
Als een laken zo helder wit en koud
Nu zijn het slechts pareltjes, die men aanschouwt
Tóch moeten deze juweeltjes ook wijken
Als de lentezon weer komt kijken
Of zij aan het werk kan gaan
Om nieuw groen te doen ontstaan.…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Genieters, ontwaak uit uw leven van dons;
Die ogen, die handen, ze roepen naar ons,
Als een vuurrode vloek
Door de weelderige stad;
Ze vloeken:
Wie heeft er ons liefgehad?
Toen doofde voor immer die vragende vlam,
Omdat er van nergens antwoord kwam.…
Onbewerkte planeet?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
436 Hoe heet het wonder dat voorbij
vaart met gebolde zeilen, gestuwd
door zwarte zwanen in de stroom
van een warme passaat, z’n unieke
eieren uitkomen, in het zoetste dons
van hun voorspelling, uitbroeden laat wat
en als speling van het lot geboren wordt?…
Homo's go home; ik kon mijn geile geluk niet op, dank meneer Trump!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Homo's go home, don't come
ook de lesbische, transgenders en non binaire niet, not
ik had het waarschuwingsbord over het hoofd gezien
op Airport New York City, VS van Noord Amerika
ons oude Nederlandse Nieuw Amsterdam
de stad van vrijheid, toekomst en ongekende mogelijkheden
het is een Godsdienstige stad van het verleden geworden
man…
Tadorna tadorna
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
298 watervogels
leven wij het liefst in duinen
als beste broedbiotoop
in slikrijk gebied
in binnenlanden
bij de grote rivieren
op kwelders en veenweiden
breiden wij onze levens uit
bergen onze legsels
achtentwintig dagen lang
in een leegstaande rabbithole
de dolste aanspoelselholtes
tussen stikstofvegetatie
maken wij een nest van dons…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de…
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 Wanneer jij stil jouw handen vouwt
de dag aan weer een nacht toevertrouwt
geen honderden schaapjes meer telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Als zij zo is,
kan zij beter de nacht in dons verlengen,
want voor haar houdt deze dag
de gordijnen dicht.…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 Het werd een
ritmische spel op het linnen
die de golven zingen liet
in het getij van eb en vloed,
je had al gewonnen voor je was
begonnen, passie verpakt in
felste tinten en het luiste oker
die zich om je vinger draait,
je gebruikt beider handen in
de perceptie van je karakter
een rusteloze signatuur
bespeelt het zachtste dons…
Carpe Diem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Maar dan herinner ik me de woorden van de wijze, vreedzame en legendarische Bob Marley:
Woke up this morning, smiled at the rising sun.
3 little birds behind my doorstep singing sweet words, a melody pure and pure, singing:
Don't worry, about a thing, cause every litlle thing is gonna be alright.…
The magical kid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 _________
CARLOS ALCARAZ
Na gravelkoning Rafael Nadal
mag hij zich onder kampioenen scharen
van Wimbledon, als ooit Mano Santana
waar Zweden zegevierden en Germanen
Australiërs en Noord-Amerikanen
Maar toen de eerste Spanjaard Wimbledon
van de gevestigde elite won
deed Manólo Santana wat niet kon
een handkus aan de hertogin - not done…
Bouwen op een krijtrots
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.307 dan door een dronken hand)
Een geblutste flank van gebroken wit
Met aan de voet een keistrand
Omspoeld door armen van schuim
Die zich rond en vol vertakken
Daar aan de rand van het azuur
Bouwen we een lemen hut
Een open wand van glas
Het kinderbed past in de hoek
Zoals de troon in een spiegelzaal
De zoon sputtert wat tegen
Als het dons…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Zij woelt onder dons,
veert recht met koele slapen,
even het roerloze gelaat van een pop.
Zij vergrendelt het vertrek,
spant ketens met dikke, stalen schakels.
“Ik zit op rozen,
milde handen zullen mij liefkozen,
demonen vinden mij nooit.”
Dit gelooft de vrouw in kamerjas
dampend zweet in de vouwen van haar buik.…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen,
Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw;
Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou
En op de lippen vriest, zich te verroekelozen,
Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen:
Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw,
In d’armen houdt gevat zijn…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 Haar schoot ontweld, stuwt d'Amstel door de golven
Der nevelzee zijn zwellend zilver heen;
Zij, reeds de voet in 't wazig dons bedolven,
Beurt statiger de forse leên;
En windt zich gloedkoralen om de slapen,
Hecht glorend goud aan kleed en gordelzoom...…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Hoe blinkt uw dons, als sneeuw
zo fijn,
hoe is de glans op 't
hermelijn
als van de zonne zelf.
Gij vaart en scheert
onder blauw 't gewelf
en laat de zachte winden gaan,
en doet de blanke vleugels staan
als blaren van 'n bloeme.…
NACHT MET HAAR
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
763 kon bestaan
op deze wereld van verdriet en pijn
Zachtjes onze eeuwig trouw beloven
tussen alle tedere liefdeskussen door
Schenen mij vlot ‘t verstand te roven
wetende aan wie ik slechts toebehoor
Zwoele warmte hing als een gordijn
in ‘t ravenzwart duister rondom ons
Romantisch gaf de maan zijn schijn
op haar prachtige lichaam in ’t dons…
Vakantiekaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 veel Bud's
en Jack Daniëls met ijsklontjes,
eindelijk in het Wilde Westen
wat heb ik daar lang van gedroomd
na al die cowboyverhalen en verhalen
over dappere indianen als Geronimo
het is hier wel erg heet en ik mis
mijn airco-plafondpropeller wel, maar
hey je moet er iets voor over hebben
en mijn huis en inboedel heb ik flink
verpatst don…
Chiquita Bellefleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
652 Quant-à-moi vous êtes ma Bellefleur
Mijn roze oogappel, mademoiselle,
Gij zijt een schone bruid, ma chère, si belle
Ik wens u liefde's zaligheid, bonheur
Bij wie stijgt niet het schaamrood naar de kaken
In zijn nieuwsgierigheid hoe die sinjeur
Het directoire verwijdert tussen
't laken,
Als een Don Juan, van haar posterieur
Dan…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Klein bolletje dons
zingt vanuit de kale tak
koning van de kou
De wereld is een vlijmscherp
canvas van wit en grijs, waar elk geluid als
glas tegen mijn slapen tikt. Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Hun dons dansend, ’t gekwaak lobbig.
Geen moment begon bij mij te dagen,
Zo vast werd ik erdoor overtuigd,
De verzilverde snavels te bevragen,
Op de oorsprong van dat geluid.
‘t Is gek dat ik geen vinger uitstak,
Gewoon ademloos bleef staan dromen.
Ofschoon ik had geweten dat als ik beetpak,
Er toch geen warmte los zou komen.…
DANSEN OP JE GRAF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.065 dansen op je graf solo macabre
bezorgd luister ik naar de weersvoorspelling
zware buien met onweer en harde windstoten
uit de schoenenzak op zolder vis ik een paar
waarop ik jaren geleden bewoog op muziek
vergeefs probeer ik in een wanordelijke la
het ooit aangeschafte vlinderdasje te vinden
een filmfragment met Gene Kelly en Stanley Donen…
Poeslief
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.520 Maar ’s nachts, wanneer je terug opgerold ligt
op het zachte dons van mijn bed,
smelten mijn ogen om jouw lieve snoet en
dan vergeet je dromend je hoogmoed.
Van jou, mijn viervoetige vriend,
snap ik soms helemaal geen snars,
je bent echt wel iets heel bizars.…
Patron
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
716 My language lingers thou my dear
done thee unjust although sincere
so fare enough I must confess
my inner struggle more or less
whilst poetry is not my thing
Afresh thou love within my words
although a well of pain endures
I would not taunt to go along
and jibber such in native tongue
since poetry is not my thing
Thou sees’st my lacking…
oliebaron in de ijstijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.069 de donder dringt en rolt hoekig over scherven
een dek dat knispert, de doffe speklaag
onder de ribben van een rubberzool
dit is het late antwoord op de iele schicht
in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven
de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels
duikt gapend in het donker dons van de kajuit
knieschijven in de klem van een…
Helmond opgehemeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
580 (bij 'De wolkenjager' van Saskia Pfaeltzer)
Hoog op een stoere sokkel
grijpt de gevleugelde wolkenjager
als een Pegasus naar hogere waarden
terwijl iedere toeschouwer begrijpt
dat hij de volgende Don Quichot
symboliseert, een nieuwe Icarus
die met zijn hoofd in de wolken
loopt en door de zwaartekracht
binnenkort op de harde stenen
in…