472 resultaten.
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste
nu met wijd gespreid de vleugels
droogt…
gedijen in het zicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 ik afgevlakt, ingepakt,
ingezakt, is de emotie vergrijsd
is de dag enkel een dief
op de loer, kwijlend wachtend,
op een vruchtbare letter
die de geest zou kunnen voeden
ach neen,
het vergezicht is dichtbij
sporen heb ik getrokken
en sta nu in de rij
waarin ik tussen
de rijpende vruchten maar
tevens in de aan mij
toebedeelde droogte…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Straks komt de herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
166 Straks komt de herfst, al is het nu nog volop zomer
maar gele blaadjes vallen al door zoveel droogte.
We worden moe door zorgen en door hitte,
door overvloed van zon en weinig schaduw.
Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms
niet volgen omdat we weinig stilte vinden
en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…
Ritselend blad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 ik voel en
zie je altijd
geniet van je
speelse gedrag
als wij beneden
in het koesterend
zomerse zonnetje
van boven lopen
jij tikt
iedereen aan
licht blonde
krullen op
laat zomerjurken
benen opleuken
in ondeugende
zwierige vlagen
maar deel
ook je rust
tussen van
droogte en zon
ritselend blad
dat in de luwte
wel even alles…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
612 uit het noorden als deze het wil
uit het oosten droogt hij je lippen
uit het zuiden komt de zijden wind.
Als alles stil staat heb je geen naam
laten alle bladeren zich hangen.
Het wordt donker dus ik kan je niet meer zien.
Als de bladeren spreken in hun eigen taal
heb je weer naam.
Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 mijn ezel is van hout
opgerekt tot ooghoogte
wel zittend
immers staande ziet men
over het naakte linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen…
STILTE NA DE STORM
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 De auto is een schuilplaats in de nacht
De ruitenwissers zorgen voor wat zicht
De lucht is droef en donker en slaat dicht
Het is teveel wat jij van mij verwacht
Ik wil niet langer meedoen aan de jacht
Op alles wat jij mij hebt toegedicht
Ik ben volledig uit mijn evenwicht
Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.
Regen,
waarom ben je een douche voor het groen
als je zijn leven kunt zijn?
He regen,
waarom val je op regen?
----------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 Met de kleuren en geuren en felle zon,
te weinig regen waar ook nu droogte mee begon.
Het is een geluk dat de boomrijke plekken
voor ons passanten nog wat schaduw en luwte lekken.…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Breaking News
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Droogte. Watertekort. Schadeclaims.
Verboden. Verontwaardiging.
'En mijn vuile auto?'
'En mijn gazonnetje?'
'En mijn zwembad?'
Bij voortdurend gebrek aan regen
verdwijnt de volgende aanslag
onopgemerkt in de bodemloze put
van het verleden.…
kikkerroep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 het water krimpt en krimpt
dag na dag week na week
terwijl de duivelse droogte
tot op het kurkdroge bed
langzaam zuigend het leegdrinkt
als zinderend de zon ondergaat
stoomt dan de avond tot nacht
waarin langzaam onweer vleugelt
tot in licht flitsend de donder rolt
terwijl het overstromingen regent
dan kwaken uit tientallen kelen
in het…
Laatste uren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.039 Een terugkerende zon
blaast strelend deurtjes op een kier,
droogt de eerste tranen
ontstaan in een wachtende nacht,
jaagt stervende bladeren uit mijn hart,
vechtend tegen mijn verscheurende onmacht.
Maar wanneer de dag over haar
laatste uren verhaalt,
ben ik alweer van het pad afgedwaald.…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte in zijn schitterende zelf
Fel als de bliksem
Brandend onder de maan en
Eénwordend met de droogte…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 de tubes liggen half leeg geknepen naast schroefdopjes
deze verf heeft vele kanten
ze dekt het wit of laat zich doorzien
in dunne, gladde lagen
een mengsel van poeder en olie
dat in droogte vergeelt…
Friese klok
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.240 De drinkebroer zit aan de toog te
beslissen en denkt wegens droogte:
'Een afzakker maar.'
Het is contradictoir,
want daardoor krijgt-ie extra de hoogte.
De nathals weet amper van wijken.
de torenklok echter laat blijken,
dat 't waarlijk hoog tijd is,
terwijl het een feit is,
dat tijd ongemerkt kan verstrijken.…
schots in de karavaan
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.199 de tocht in de karavaan
door eindeloze woestijn
met een stokkie slaan
op de platte trommel
nergens groene oase
water en geitenkazen
wel vaak fata morgana
een bar in Barcelona
waar wij ons subito laven
verschonen en beschaven
over de drukte verwonderen
als het dan gaat donderen
zoeken we veilig heen komen
om in de droogte af te stomen…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
Het jaar van het misverstand
gedicht
2.7 met 30 stemmen
10.769 Ondertussen droogt mijn wijsheid op.
Ga dus, nu dat kan, heelhuids heen.
Maar verdwijn geen moment uit mijn zicht.'
Schiepen mijn woorden een band?
Wij hadden immers al gewonnen.
En waar begon ik, zo laat nog, een oorlog?
-----------------------------------------
uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000.…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 liefde is in mij gevangen
als de bloem in zijn knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen…
de glimlach die verdwaalt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.315 die niet mocht
in je ogen alle dromen
die ik heel mijn leven zocht
je lippen proefden van
het rood in warme kussen
je lichaam liet zich zacht
in volle overgave sussen
we braken voor elkaar
de banden die ons bonden
we werden vrij maar voelden
waar we ons verwondden
ik kijk je aan en zie
je blik op morgen, weet
hoe daar de regen droogt…
lens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
2.154 glazen lens
je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat
elke omtreklijn kantelt
de matte spiegel kaatst hem
naar een broos vlies van zilver
dat oplost zoals de vampier
de schicht maar één tel verdraagt
zo brand ik jouw beeld
dat ik onderdompel in een bad
van ijzerzout naar azijnzuur
ik speld jou aan een draad
tot de glimlach droogt…
wierook
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
789 in de droogte van de tropen
in de hoorn van Afrika
kerf ik jouw welving in de bast
witte druppels hars stollen tot kristallen
die ik losschraap met een blikkerend mes
door kruimels houtskool en rozenblaadjes roer
met de olie van jasmijn besprenkel
gomhars bindt het mengsel
waarin ik een splinter van bamboe doop
het smeult en kringelt…
Pijn Stiller
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
2.113 Pijn droogt zich af.
Pijn trekt zijn pyjama aan.
Pijn neemt een pil in.
Pijn gaat naar bed.
Hij valt in slaap.
Pijn bestaat niet meer.…
De echo schatert kakmadam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
543 nul
tranen in je ziel
droge ogen
glimlach gestift
op verlegen lippen
aarzelende voetstappen
vanuit wiegende heupen
kakmadam
echoot haar na
ze durfde niet zo goed
naar buiten
de angst hield haar jaren thuis
nu zal ze nooit meer
haar voeten buiten de deur wagen
banger hart
wezeltje fluistert de wind
troost krullend haar
en droogt…