Alle inzendingen over droogte

472 resultaten.

Sorteren op:

aalscholver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
winters kaal waar stads de mensen lonkend rij aan rij nu huizen staan ooit daar lag zijn kolonie waar in bronsgroen vederpak kruiend op de wind gericht hij zijn gedachten droogde kronend zilverig zijn manen kon hij genieten van zijn vangst die uit rijk toen het water nog zijn gehaakte snavel viste nu met wijd gespreid de vleugels droogt…

gedijen in het zicht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
ik afgevlakt, ingepakt, ingezakt, is de emotie vergrijsd is de dag enkel een dief op de loer, kwijlend wachtend, op een vruchtbare letter die de geest zou kunnen voeden ach neen, het vergezicht is dichtbij sporen heb ik getrokken en sta nu in de rij waarin ik tussen de rijpende vruchten maar tevens in de aan mij toebedeelde droogte…

IJskappen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Groepen mensen trekken leiders aan geven hen macht, en die macht trekt mensen aan In nieuwe tijden smelt de macht Aanhangers haken af Het peil daalt weer Zo stuwen en duwen de massa's de wateren der welvaart op en neer alsof het hen overkomt Ver weg beweegt de zee mee brengt daar droogte of vloed en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Zywa3 mei 2023Lees meer >

Straks komt de herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 166
Straks komt de herfst, al is het nu nog volop zomer maar gele blaadjes vallen al door zoveel droogte. We worden moe door zorgen en door hitte, door overvloed van zon en weinig schaduw. Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms niet volgen omdat we weinig stilte vinden en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.…
Adeleyd14 augustus 2026Lees meer >

Woest venijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
De droogte die eindeloos verzand Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen De eeuwige woede die verwoestend brand De vraag verzwijgend, wat te doen De leegte gevuld met de warmte van een zoen Het water sijpelt schaars over de rand Het leven schiet voorbij terwijl het water land De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
D.R. Korthof16 november 2005Lees meer >

Voetstappen in het zand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
wind ontbladerde zong kale takken tegen een strak blauwe lucht ik huisde niet meer thuis verbleef achter gesloten luiken de wereld buiten ordende zich in verder sluiten gaf mij geen gezicht zelfs het roepen van mijn naam liet ik zeilen strijkend zonder aan te leggen gaan ik dobber rond want het tij is dood de zee droogt op…
wil melker19 augustus 2015Lees meer >

Ritselend blad

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 433
ik voel en zie je altijd geniet van je speelse gedrag als wij beneden in het koesterend zomerse zonnetje van boven lopen jij tikt iedereen aan licht blonde krullen op laat zomerjurken benen opleuken in ondeugende zwierige vlagen maar deel ook je rust tussen van droogte en zon ritselend blad dat in de luwte wel even alles…

Met paarse streken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik heb het bos achter me gelaten nog groenen drogende bomen of ik terug wil komen leg net de laatste hand aan de bosrand in zijn overgang naar hei met herten spiedend op een rij oplichtend wit met paarse streken geven lucht zijn horizon in weidsheid en vrij perspectief ik zoek het zand de kaalheid van de droogte waar de scheve…
wil melker5 augustus 2015Lees meer >

Wind

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
uit het noorden als deze het wil uit het oosten droogt hij je lippen uit het zuiden komt de zijden wind. Als alles stil staat heb je geen naam laten alle bladeren zich hangen. Het wordt donker dus ik kan je niet meer zien. Als de bladeren spreken in hun eigen taal heb je weer naam. Achter het diepgroene zwart jullie hilariteit.…

En face

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 852
mijn ezel is van hout opgerekt tot ooghoogte wel zittend immers staande ziet men over het naakte linnen doek herkent men niet de eigen droogte om blinde vlekken te kunnen verven spiegelt men zich aan een wit vlak in deze ootmoedige pose kan men enkel inzicht uit schaduwrijke vergezichten verwerven ze huizen namelijk onder eigen…

STILTE NA DE STORM

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
De auto is een schuilplaats in de nacht De ruitenwissers zorgen voor wat zicht De lucht is droef en donker en slaat dicht Het is teveel wat jij van mij verwacht Ik wil niet langer meedoen aan de jacht Op alles wat jij mij hebt toegedicht Ik ben volledig uit mijn evenwicht Wie droogt de tranen die dit weten bracht?…

Zorro zingt voor de regen

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Rivieren proberen zich de zee te herinneren en het rood droogt op handen. Regen, waarom ben je een douche voor het groen als je zijn leven kunt zijn? He regen, waarom val je op regen? ---------------------------------- uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…

Zinderende warmte

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
Met de kleuren en geuren en felle zon, te weinig regen waar ook nu droogte mee begon. Het is een geluk dat de boomrijke plekken voor ons passanten nog wat schaduw en luwte lekken.…

Leven..., nu

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
Laten wij de wereld weer vol kleuren verven De beken en rivieren met leven vullen En blazen de wolken van de hemelboog Zodat de zon tranen op aarde droogt Laten we dansen onder de regenboog Als kinderen spetteren in plassen Kuilen graven aan het strand En kastelen ergens hoog in de lucht Als bejaarden wandelen over paden Op een bank op…

Breaking News

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Droogte. Watertekort. Schadeclaims. Verboden. Verontwaardiging. 'En mijn vuile auto?' 'En mijn gazonnetje?' 'En mijn zwembad?' Bij voortdurend gebrek aan regen verdwijnt de volgende aanslag onopgemerkt in de bodemloze put van het verleden.…

kikkerroep

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
het water krimpt en krimpt dag na dag week na week terwijl de duivelse droogte tot op het kurkdroge bed langzaam zuigend het leegdrinkt als zinderend de zon ondergaat stoomt dan de avond tot nacht waarin langzaam onweer vleugelt tot in licht flitsend de donder rolt terwijl het overstromingen regent dan kwaken uit tientallen kelen in het…

Laatste uren

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Een terugkerende zon blaast strelend deurtjes op een kier, droogt de eerste tranen ontstaan in een wachtende nacht, jaagt stervende bladeren uit mijn hart, vechtend tegen mijn verscheurende onmacht. Maar wanneer de dag over haar laatste uren verhaalt, ben ik alweer van het pad afgedwaald.…

Ik, gewoon ik

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.189
onder de zon en Spelend met het morgenlicht Een berg Opeengepakte stukjes aarde De wereld in zijn reusachtige zelf Standvastig als een sterke wil Krachtig onder de lucht en Overvloeiend in het bos Een vuur Regenende gouden vonkjes Stille warmte in zijn schitterende zelf Fel als de bliksem Brandend onder de maan en Eénwordend met de droogte…

olieverf op doek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
de tubes liggen half leeg geknepen naast schroefdopjes deze verf heeft vele kanten ze dekt het wit of laat zich doorzien in dunne, gladde lagen een mengsel van poeder en olie dat in droogte vergeelt…
Wim Veen11 november 2005Lees meer >

Friese klok

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.240
De drinkebroer zit aan de toog te beslissen en denkt wegens droogte: 'Een afzakker maar.' Het is contradictoir, want daardoor krijgt-ie extra de hoogte. De nathals weet amper van wijken. de torenklok echter laat blijken, dat 't waarlijk hoog tijd is, terwijl het een feit is, dat tijd ongemerkt kan verstrijken.…
Aubrey5 december 2012Lees meer >

schots in de karavaan

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.199
de tocht in de karavaan door eindeloze woestijn met een stokkie slaan op de platte trommel nergens groene oase water en geitenkazen wel vaak fata morgana een bar in Barcelona waar wij ons subito laven verschonen en beschaven over de drukte verwonderen als het dan gaat donderen zoeken we veilig heen komen om in de droogte af te stomen…

Het verboden spel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
waar bomen zich tuigen met groene wazen en bloesemende luister speelt de wind het verboden spel in tintelfrisse vlaagjes opent hij de dag om met een lach koesterende warmte van zon als deken gratis mee te geven hij verlost wolken van vorm en kleur droogt de lucht tot in het blauw kou zijn witte lijnen recht kan schrijven…

Het jaar van het misverstand

gedicht
2.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.769
Ondertussen droogt mijn wijsheid op. Ga dus, nu dat kan, heelhuids heen. Maar verdwijn geen moment uit mijn zicht.' Schiepen mijn woorden een band? Wij hadden immers al gewonnen. En waar begon ik, zo laat nog, een oorlog? ----------------------------------------- uit: 'Zijn opkomst in de voorstad', 2000.…

Lege ochtendstond

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
liefde is in mij gevangen als de bloem in zijn knop niets kan dat vervangen bron droogt nimmer op dromen drijven in duister passie is slechts een lust niets vlucht weg in luister als jij mijn lippen kust als alles is vergeven tijd om weg te gaan niets om voor te leven blijf ik nog even staan verstervend in de verte ontvlucht de overkant…
J.J.v.Verre13 oktober 2015Lees meer >

het verschiet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
ik verlies de blik in je ogen ze dwalen ook verder af niet dat ze naar de einder worden gezogen ze hellen eerder over naar de nacht helder daglicht schijnt bedrogen de warmte van de zon trekt verder de herfst is thans uitzonderlijk stil gevoel ebt weg, is minder zacht en het strand verdubbelt het zand de zee droogt langzaam uit meeuwen…

de glimlach die verdwaalt

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.315
die niet mocht in je ogen alle dromen die ik heel mijn leven zocht je lippen proefden van het rood in warme kussen je lichaam liet zich zacht in volle overgave sussen we braken voor elkaar de banden die ons bonden we werden vrij maar voelden waar we ons verwondden ik kijk je aan en zie je blik op morgen, weet hoe daar de regen droogt…

lens

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.154
glazen lens je wil jouw lippen nog tuiten maar te laat elke omtreklijn kantelt de matte spiegel kaatst hem naar een broos vlies van zilver dat oplost zoals de vampier de schicht maar één tel verdraagt zo brand ik jouw beeld dat ik onderdompel in een bad van ijzerzout naar azijnzuur ik speld jou aan een draad tot de glimlach droogt…
Wim Veen30 oktober 2005Lees meer >

wierook

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
in de droogte van de tropen in de hoorn van Afrika kerf ik jouw welving in de bast witte druppels hars stollen tot kristallen die ik losschraap met een blikkerend mes door kruimels houtskool en rozenblaadjes roer met de olie van jasmijn besprenkel gomhars bindt het mengsel waarin ik een splinter van bamboe doop het smeult en kringelt…
Wim Veen9 februari 2006Lees meer >

Pijn Stiller

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.113
Pijn droogt zich af. Pijn trekt zijn pyjama aan. Pijn neemt een pil in. Pijn gaat naar bed. Hij valt in slaap. Pijn bestaat niet meer.…
Jan de Bas25 januari 2007Lees meer >

De echo schatert kakmadam

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
nul tranen in je ziel droge ogen glimlach gestift op verlegen lippen aarzelende voetstappen vanuit wiegende heupen kakmadam echoot haar na ze durfde niet zo goed naar buiten de angst hield haar jaren thuis nu zal ze nooit meer haar voeten buiten de deur wagen banger hart wezeltje fluistert de wind troost krullend haar en droogt…
windwhisper25 oktober 2009Lees meer >