959 resultaten.
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
Uit Dromenland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Berlijn ziet onze polder,
duin en riet
Per heden als hoogrisicogebied
Een vaccinatie-/test-/ herstelbewijs
Geldt als een vrijgeleide
voor een reis
bewuste passagier uit Gelderland
En omstreken, tenzij een Alpenland
Z'n einddoel is of Dolomietenland
Vanaf zes jaar - tenzij uit Dromenland…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
De wolken spieglen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.494 Wij zitten bij de top van 't duin
Hoog in de bocht van 't diepe pad.…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
2.947 Natuurlijk kom ik
terug, zei je
en pakt de stoute
schoenen
ga maar, ga maar
en tart mijn tere
ziel
loop langs de zilveren
stranden en waai de wind
die zacht je
ogen kust
en leg je lege lichaam
in de duin, die afscheid
heet
ga maar, ga maar
ik zal je later
zoeken.…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
Wanvertrouwen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.168 Snijden gedachten wonden
in het zijn van geleefd
verleden en is het pad
van de toekomst soms
slingerend en onbegaanbaar
struikelt wantrouwen niet
meer over vertrouwen in
het nu, dan zal morgen
tijd geven in dagen die
lengen, de zon zal roepen
en ik zal wachten boven
aan het duin waar zicht
geen vergezicht meer is
en de…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
suites voor annemieke VII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 schreeuw van de dakmeeuw
op de grens van de duinen
schuim van de branding
het nieuwe veerhuis
zakt af naar de oude rijn
waar is de veerman
in rook opgegaan
de gedachten en dromen
slechts klanken blijven
een pruimenmondje
we hebben nog niet alles
gedaan en gezegd
racen naar oegstgeest
de kreet van de overkant
gehoord en gevreesd…
Open Lucht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.349 ------------------------------------------
(Rechterlijke uitspraak in Vlaanderen:
vrijspraak in openbare zedenschennnis
sex in de duinen)…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 Duinen dansen in de wind
zeewierharen golven onder
een purperen hemel
en zij
zij zwijgt in al haar verlatenheid
als een verzwegen herinnering
in een verbleekte droom.
De nacht spookt
de zee kleurt donker
en weer wist het water haar sporen uit.…
Strand weer.
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
955 Struinden elkaar in lome duinen
strandden samen in heet zand
Handen graasden in gewillig gras
lippen zochten, vol begeer
Gesloten ogen spellen liefde
in staalblauw met zomerzon.
“Ik wou, ik wou, ik wou!”
”Ja schat, en ik van jou!
“Ook volgende keer…
naar strand weer?”…
Suites voor Annemieke XXVII
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
485 moe van het zwemmen
het spikkeltje in zee
waar drijft het heen
terug in de tijd
naar het huis van geboorte
van zee en duinen
lassche la cafee
lachende cacao bloesem
een vertrouwd raadsel
gewoon doen alsof
ze er nog is de keuken
of boodschappen doet
zeker onzeker
buitengesloten luchten
op het grasveldje…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Beleeft het dorp
Ziet de duinen
Hoort de wind
Ruikt de bossen
Je….
Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
Wat in mijn nacht licht
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
546 doe echt alles
wat in mijn nacht ligt
om van jou een bloem te maken
maar ik mag je nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn doodsdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om jou als een bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan je ruiken
ik verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de duinen…
Zomerhitte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 de duinen liggen in warme plooien
zand brandt onder onze voeten
wind brengt als warme adem
goven van zout vanuit een hijgende zee
lichamen geven zich gewillig bloot
verhitte zinnen vloeien druppelend
openen een bezweet verstand
maar vinden enkel zomerhitte…
Met eenzijdig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 winter heeft vleugels gekregen
sneeuw jacht driftend
langs herens wegen
tekent bomen en struiken
met eenzijdig wit
spookachtig zonder gezicht
nog stuiven duinen
naar onbegaanbaar
raken dorpen geïsoleerd
snel zal de mens
de sneeuw weer gaan ruimen
in overleving zijn kleinheid geleerd…
Purmer
gedicht
1.5 met 28 stemmen
6.991 Ze zit in bus 106
de stad trekt bleek aan haar schouder
op de weilanden ligt groen
kinderen fietsen in de wind
huizen spartelen aan de grond
onder de rivieren
geen polders maar bossen
zomers de Sonse duinen
ze kan er niet genoeg van krijgen
het land zó uit de zee geschept!
---------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
goed te pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 ik sta hier in de duinen
die in wolkenlucht verstuiven
windvlagen die wuiven
met handpalmen van gras
zie de manen van ruinen
langs briesende paarden
die niet meer bedaarden
toen het éénmaal zo ver was
zij nemen de benen
het strand op naar zee
langs het water gaat het in rengalop
goed te pas ga ik er even helemaal in mee…
Winter 2013
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Daar
waar ik van de wereld af zou kunnen kijken
heerst het grijs
ijzig waait de wind de middag tegemoet
neerslag wordt verwacht
wanneer het licht zich terugtrekt in de nacht
die zich met poedersneeuw zal laten overstuiven
zo wordt gezegd
zo wordt gedacht aan duinen
alom hinder
morgen in ’t verkeer
met nog meer sneeuw
Siberisch…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 achter de duinen kleuren.…
de veren van de vogelman
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 achter de duinen heeft hij zich
vleugels aangemeten
nu fladdert hij
de vogelman door het
zand naar het water
boven hem strekt een
oneindig blauwgrijze deken uit
hij houdt de vleugels hoog
tot hij als een vogelstip aan
de horizon verdween
de veren van de vogelman
komen bovendrijven
wie ziet zijn unieke veren
wie haalt ze uit het water…
totnogtoe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
958 betrekkelijk
is
het
te blijven lopen, meelevend
te lopen, blijvend meegeleefd achter de
duinen.
de zee geeft, ja niemand door
in heel haar
grondig lichaam
is het al
ondergeschoven.…
Denkend aan Holland
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.160 Verder dan tuinen
vind je de duinen,
waar een jong meisje
heel zacht wordt bemind.
Denkend aan Holland,
bied ik geen weerstand,
wil enkel wezen
zo blij als dat kind.…
september
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
970 bramen plukken in het duin
zondoorstoven, kruidig ruikend
doorns krassen zo gemeen
op je armen, zomerbruin
voorzichtig pluk je, één voor één
zoete, zachte, zwarte bramen
bijen zoemen om je heen
zomerweelde, voor jou alleen
rode schrammen, rood van bloed
rode monden, bramenzoet…
Texel
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.906 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten…
geroezemoes
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
805 ik weet
waarom jouw zwijgen
de dag onderdompelt in bleke kringen
om je ogen
-stil maar-
hoe het geschuifel
van beminnen kan klinken in holle handen
als koude op het winterstrand
uit woordennood
omdat lippen sterven en de helften van jouw hart
zwart maken in geschonden duinen
en in alles wat is geweest
-stil maar-
dit…