Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Mijn schaduw langer wordt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
ben ik verdwaald in golven van de zee als duinen naar me wuiven mijn schaduw langer wordt en wegspoelt in het schuimen zand onder mijn voeten voel verdwijnen als strand de vloed weerstaat niemand ziet hoe ik te gronde ga iedereen ontkent dat ik besta ben gegaan heb geen banden door te snijden daaraan lijden was mijn enige bestaan…
wil melker22 september 2010Lees meer >

Bevaren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
komt er nimmer tot bedaren na eb is er vloed Het zand altijd prooi de tanden er ingezet waar aan geknaagd De duinen kijken het aan nog droge kruinen 't water aan hun tenen Je wilt.... het oor lenen aan de monotone zang van branding.…

Uit Dromenland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Berlijn ziet onze polder, duin en riet Per heden als hoogrisicogebied Een vaccinatie-/test-/ herstelbewijs Geldt als een vrijgeleide voor een reis bewuste passagier uit Gelderland En omstreken, tenzij een Alpenland Z'n einddoel is of Dolomietenland Vanaf zes jaar - tenzij uit Dromenland…

Donker boven de zee (tientje)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 253
Donkere wolken koppen boven woeste golven drijven naar de duinen  staande op het lege strand zie ik ze komen boze luchten word ik nu de schaduw van mezelf? Of laat ik nu gebeuren wat er komt? De wind trekt aan mij en word ik gegrepen door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…

De wolken spieglen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Wij zitten bij de top van 't duin Hoog in de bocht van 't diepe pad.…

Afscheid

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.947
Natuurlijk kom ik terug, zei je en pakt de stoute schoenen ga maar, ga maar en tart mijn tere ziel loop langs de zilveren stranden en waai de wind die zacht je ogen kust en leg je lege lichaam in de duin, die afscheid heet ga maar, ga maar ik zal je later zoeken.…

Zwerfkei

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Boven op een duin wil ik mezelf achterlaten in levende letters op steen Mijn ogen gesloten onder de wijde nacht, gedachten waaierend naar zee Nederig op het zand toon ik de wereld mijn ziel, in vogelvlucht, jij en ik één Heel in de verte hoort men het deinend gefluister ‘strooi mijn assen in de wind, nooit ben ik nog meer’…

Wanvertrouwen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Snijden gedachten wonden in het zijn van geleefd verleden en is het pad van de toekomst soms slingerend en onbegaanbaar struikelt wantrouwen niet meer over vertrouwen in het nu, dan zal morgen tijd geven in dagen die lengen, de zon zal roepen en ik zal wachten boven aan het duin waar zicht geen vergezicht meer is en de…
metha5 april 2005Lees meer >

Langs de vloedlijn

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
Licht tipte zand, ogen bogen en het strand raakte bedolven onder een lange adem, de oceaan een nachtsonate van geruis en wij keerden op onze schreden over gouden duinen, wuivende palmen indrukken achterlatend later dwaalden vingers tussen schouder en blad een levensloop van stiltewoorden.…

suites voor annemieke VII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
schreeuw van de dakmeeuw op de grens van de duinen schuim van de branding het nieuwe veerhuis zakt af naar de oude rijn waar is de veerman in rook opgegaan de gedachten en dromen slechts klanken blijven een pruimenmondje we hebben nog niet alles gedaan en gezegd racen naar oegstgeest de kreet van de overkant gehoord en gevreesd…

Open Lucht

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.349
------------------------------------------ (Rechterlijke uitspraak in Vlaanderen: vrijspraak in openbare zedenschennnis sex in de duinen)…

Fluistergras

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 731
Duinen dansen in de wind zeewierharen golven onder een purperen hemel en zij zij zwijgt in al haar verlatenheid als een verzwegen herinnering in een verbleekte droom. De nacht spookt de zee kleurt donker en weer wist het water haar sporen uit.…

Strand weer.

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 955
Struinden elkaar in lome duinen strandden samen in heet zand Handen graasden in gewillig gras lippen zochten, vol begeer Gesloten ogen spellen liefde in staalblauw met zomerzon. “Ik wou, ik wou, ik wou!” ”Ja schat, en ik van jou! “Ook volgende keer… naar strand weer?”…
Peterdw.23 april 2008Lees meer >

Suites voor Annemieke XXVII

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
moe van het zwemmen het spikkeltje in zee waar drijft het heen terug in de tijd naar het huis van geboorte van zee en duinen lassche la cafee lachende cacao bloesem een vertrouwd raadsel gewoon doen alsof ze er nog is de keuken of boodschappen doet zeker onzeker buitengesloten luchten op het grasveldje…

Vlieland

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
Beleeft het dorp Ziet de duinen Hoort de wind Ruikt de bossen Je…. Proeft de zilte zee Beleeft het strand Voelt het zand Je…. Betreedt de boot Voelt de golven Nadert de kust Verlaat de rust….…

Wat in mijn nacht licht

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
doe echt alles wat in mijn nacht ligt om van jou een bloem te maken maar ik mag je nooit plukken het blijft voorlopig bij de stukken van de flora in mijn doodsdrift ik doe werkelijk alles wat in mijn nacht ligt om jou als een bloem te laten geuren maar ik mag niet aan je ruiken ik verberg mij achter de duisterstruiken tussen de duinen…
mobar18 maart 2009Lees meer >

Zomerhitte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 427
de duinen liggen in warme plooien zand brandt onder onze voeten wind brengt als warme adem goven van zout vanuit een hijgende zee lichamen geven zich gewillig bloot verhitte zinnen vloeien druppelend openen een bezweet verstand maar vinden enkel zomerhitte…

Met eenzijdig wit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
winter heeft vleugels gekregen sneeuw jacht driftend langs herens wegen tekent bomen en struiken met eenzijdig wit spookachtig zonder gezicht nog stuiven duinen naar onbegaanbaar raken dorpen geïsoleerd snel zal de mens de sneeuw weer gaan ruimen in overleving zijn kleinheid geleerd…
wil melker11 december 2012Lees meer >

Purmer

gedicht
1.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 6.991
Ze zit in bus 106 de stad trekt bleek aan haar schouder op de weilanden ligt groen kinderen fietsen in de wind huizen spartelen aan de grond onder de rivieren geen polders maar bossen zomers de Sonse duinen ze kan er niet genoeg van krijgen het land zó uit de zee geschept! --------------------------- uit: 'Glazen jas', 2007.…

Asscheid

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.537
As verzandt langzaam tot sediment Als hij wegzakt in het sentiment Van een golvende herinnering Onderweg naar de Noordpierbranding In het deinen op duinen van woelig water Valt het nu samen met later En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
Pjoer20 april 2012Lees meer >

ode

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 805
dagje op het strand voeten in het zand vlieger in de lucht de wind slaakt een stille zucht blauwe hemel witte strandhutjes kinderen lopen over de duinen terwijl verderop mensen over de dijk struinen zuivere zeelucht nog even uitwaaien vakantiegevoel ik wil jou vasthouden tot volgend jaar…

goed te pas

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
ik sta hier in de duinen die in wolkenlucht verstuiven windvlagen die wuiven met handpalmen van gras zie de manen van ruinen langs briesende paarden die niet meer bedaarden toen het éénmaal zo ver was zij nemen de benen het strand op naar zee langs het water gaat het in rengalop goed te pas ga ik er even helemaal in mee…

Winter 2013

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Daar waar ik van de wereld af zou kunnen kijken heerst het grijs ijzig waait de wind de middag tegemoet neerslag wordt verwacht wanneer het licht zich terugtrekt in de nacht die zich met poedersneeuw zal laten overstuiven zo wordt gezegd zo wordt gedacht aan duinen alom hinder morgen in ’t verkeer met nog meer sneeuw Siberisch…

de veren van de vogelman

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
achter de duinen heeft hij zich vleugels aangemeten nu fladdert hij de vogelman door het zand naar het water boven hem strekt een oneindig blauwgrijze deken uit hij houdt de vleugels hoog tot hij als een vogelstip aan de horizon verdween de veren van de vogelman komen bovendrijven wie ziet zijn unieke veren wie haalt ze uit het water…
J.Bakx24 augustus 2022Lees meer >

totnogtoe

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 958
betrekkelijk is het te blijven lopen, meelevend te lopen, blijvend meegeleefd achter de duinen. de zee geeft, ja niemand door in heel haar grondig lichaam is het al ondergeschoven.…
Ids Blaauw13 oktober 2003Lees meer >

Denkend aan Holland

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Verder dan tuinen vind je de duinen, waar een jong meisje heel zacht wordt bemind. Denkend aan Holland, bied ik geen weerstand, wil enkel wezen zo blij als dat kind.…
klaasje18 september 2003Lees meer >

september

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 970
bramen plukken in het duin zondoorstoven, kruidig ruikend doorns krassen zo gemeen op je armen, zomerbruin voorzichtig pluk je, één voor één zoete, zachte, zwarte bramen bijen zoemen om je heen zomerweelde, voor jou alleen rode schrammen, rood van bloed rode monden, bramenzoet…
Evelyn20 maart 2003Lees meer >

Texel

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.906
waar strand en zee schuimend de liefde bedrijven schuren zand en zout zonverbrande lijven moet ik in wind en duin kind en kruin beschermen terwijl gaap en slaap zich over mijn geest ontfermen jij kust de rust en sluit het zonlicht buiten ik tel de schapen die wollig ook mijn ogen sluiten…

geroezemoes

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 805
ik weet waarom jouw zwijgen de dag onderdompelt in bleke kringen om je ogen -stil maar- hoe het geschuifel van beminnen kan klinken in holle handen als koude op het winterstrand uit woordennood omdat lippen sterven en de helften van jouw hart zwart maken in geschonden duinen en in alles wat is geweest -stil maar- dit…