767 resultaten.
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 Oude beelden liggen in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden…
De schilder.
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
4.115 De smerigheid bedekkend,
hier en daar wat lekkend,
zich soms nét iets te ver
uitstrekkend,
verloor hij zijn evenwicht.
Nu was niet alleen de muur
voorzien van een andere kleur
maar zelfs de ramen en de
deur.
Had hij misschien toch beter
de oude gore kleur gelaten
voor wat ’t was?…
Maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.144 's nachts in mijn verstijfd bestaan
is hij mijn enige bron van hoop en licht
hij houdt de balans in evenwicht
en roept telkens weer mijn naam
hij wil mij met zijn schijnen
beschermen tegen sombere gedachten
die ontstaan in duistere nachten
mij in mijzelf laten verdwijnen
hij beschermt mij met zijn stralen
tegen kobolten, trollen en geesten…
Weerbarstige ziel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
654 Weerbarstige ziel
je bent aanhef voor dronkemanstaal
wankel evenwicht uit ’t verleden
je loopt over de kade als gedicht en levenslied
jouw levenskrachtige bloed
stroomt door ieders stoffelijk lichaam
jij bent het eergevoel, de duisterwetenschap
en lege spiegel van de nacht
psycholoog van de aandacht
dat ben jij, vanaf de wedergeboorte…
donker en licht
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
867 vanuit het donker in het licht,
jij bracht mij weer in evenwicht.
mijn hart, mijn ziel, dat ben jij,
je bind mij vast én maakt mij vrij.
naast jou wil ik oneindig leven
mijn liefde voor altijd aan jou geven
In jouw armen wil ik gaan slapen,
in jouw armen weer ontwaken.…
Veinst gewetensvol
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 de zolder ademt
al reeds lang verbruikte lucht
kraakt en kreunt in iedere zucht
door verstoring van zijn rust
en evenwicht schrikt hij op
uit lethargie en jarenlang gepeins
veinst gewetensvol
zijn schatten te bewaken onder stof
en afgedekt met smoezelige lakens
toen later het kale peertje knapte
en licht slechts door het luikje kierde…
tweedelige antwoorden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
573 ik lente de dood in de herfst
van het schaduwwezen, geen
buizenstelsels langs anale wegen, slechts
onbegrip is het fornuis waar de rapen
gaar worden weggezet
er sijpelt angst, ergens waar het niet
had moeten zijn wellicht zijn de woorden
onbemind, maar het geschrevene stapelt
zich met recht tot de driekleur in enkelvoud
evenwicht…
Bij vader op de fiets
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 fiets
Jij die mijn vader
En mijn veiligheid bent
'k Heb vanaf mijn
Zitplaats die in alles
Geborgenheid ademt
Zicht op die antieke
Koplamp van jou
Waarin het Philips-logo
Is uitgespaard,
Het licht komt er
Weldadig warm door heen
En ik voel mij getroost
Door de spreiding
Van de sterretjes
Die sprankelen in
Volkomen evenwicht…
Tussen boven- en onderstroom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
528 Als de weg tussen
Afscheid en aankomst
Is afgelegd kijk ik terug
Op wat geweest is,
Hoogten en diepten liggen
Achter mij, met beide heb ik
Pijnlijk kennis gemaakt,
Toch heb ik nooit geweigerd
Ze onder ogen te zien -
Heb intussen in de maalstroom
Wel een soort evenwicht bereikt,
Bovenstroom die mij bewaarde
Voor te pijnlijke hoogten…
Jaloersheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Tussen gunnen en misgunnen
kan een evenwicht wankel zijn.
Staat gunning op sterke benen,
die de weelde dragen van een gedeeld
gelukkig zijn.…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 Rakelings schijnt de zon haar warmte
langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende…
schemerboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 er blijken randen te zitten
aan wegstervend zicht
een netwerk van uitersten dat
versmelt tot uitwendige kleur
deze boom blijft sprakeloos met
zwarte aderen en grijs geschut
de handen ten hemel en het lijf
kloppend als een aorta
een ontkalkte vertakking
tot diep in instabiele lucht
het zwart van de nacht brengt
onafwendbaar evenwicht…
Zomerbos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 En brengen mij uit
mijn evenwicht.
Ik ben een ontwortelde die haar
beeltenis wil bewaren.
Gevangen in een zomerbos ontdek
ik hiervan de gevaren.…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
504 ze loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.258 Wanneer de glimlach
verdwijnt uit je leven,
je gedachten sterven
een langzame dood,
Wanneer boosheid en angst
hun evenwicht verliezen,
je geest dwaalt weg
in een traag lopende tijd,
Zoek dan naar
een sleutelwoord in je leven,
naar een moment
van opperste geluk,
Zet je stilte om in een kracht,
kijk naar je aarzelende lach,…
zelfs
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.944 zelfs
met beide voeten op de aarde
sta je
in wankel evenwicht
zelfs
met voldoende eigenwaarde
schrik je
van een vreemd gezicht
zelfs
met vertrouwen in elkander
weeg je
ieder woord weer af
zelfs
met respect voor die ander
schend je
telkens weer zijn graf
zelfs
dat moet je hinderen
leer je
het je eigen kinderen
zelfs
dit…
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 viel het
van z’n voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de nivellering
van het duister
en het morgenlicht,
ontstaat evenwicht…
THUIS...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
662 Je er thuis
te voelen
stoel en leuning
te kennen
Haar zitting
stof of leer
het aantal poten
het evenwicht
Niet te hoeven
wennen
aan bed of bank
kussen of deken
Niet bang voor
behang of
schilderijen
uit een donker verleden
Je nauwelijks
los kunnen weken
uit je favoriete hoek
waarin louter licht
Geen hoofdpijn
weltschmerz…
Wankel perspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 daardoor
het mij vertrouwde vergezicht
zo kwam de einder in het zicht
maar ik zie niet scherper, nee
zonder contouren wijdser, grootser
als in het ijler lentegroen
alle obstakels zijn vervaagd
het voelt alsof er dieper diepte is
de verte deel van mij
de toekomst losgeraakt
van smalle dromen
met in een wankel perspectief
toch evenwichtig…
Houvast
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
670 Het fundament steunt evenwichtig.
Door een tast en tactvolle houding.
Maakt ons transparant en doorzichtig.…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland staan
verbonden met alles
let op evenwicht…
De Kluizenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 In onwrikbaar evenwicht
draag ik mijn eigen licht.
Ik ontmoet mijn medemens
in het eenzame lot
levens lief en leed te dragen,
zo wijsheid te vergaren
en als baken te stralen
voor allen die dwalen.…
De weegschaal
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.173 Banden kunnen bréken als je niet op het puntje
van je tong wilt bijten
want de waarheid is soms hárd
vrijheid van meningsuiting heet het dan toch, maar
toch, om de banden heel te houden is verstandiger
dat de weegschaal steeds evenwichtig in balans blijft…
GEESTDRIFT & STERRENSTOF
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.201 Van origine zijn we vonken
Het liefste zijn we vreugdedronken
Ooit waren we een zeegezicht
Universeel in evenwicht
Branding die altijd heeft geklonken
Ontvlammen jij en ik niet licht?…
Eenzame Kerk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
778 zich biddend neer
Het binnenste niet langer opgetogen
Want God is dood en herrijst niet meer
Een laatste kiek wordt nog genomen
Door een toerist die het heilige niet raakt
Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen
De kerk is oud en zwartgeblaakt
En de dominee schuifelt voorzichtig
Geeft zijn laatste zegening
De stilt valt, koud maar evenwichtig…
netwerker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.079 de trip die hij maakt
in elke dag zijn licht
doet hem zonnig stralen
brengt hem evenwicht
maar inzicht, nee
dat blijft afwezig
hij is de wortel zelf
die zijn boom blijft voeden
een stukje radio centraal
in zijn karig bestaan
waarin hij soms bericht
over de dingen en de zaken
die hem al eens laten bezwijken
aan het op mensen nederkijken…
de steen die aanstoot gaf
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
666 we struikelden weer
samen maar wie het eerst
ik nam en zag je hand
in begeleiden maar
wist ons evenwicht
voor even niet
jij zag de steen
die aanstoot gaf
in voelen en dacht
wat die bedoelde
ik stapte mis althans
in jouw gezicht
mag ik je hulp
om overeind te komen
dit is geen eind
aan onze dromen want
wegen zijn soms stroef…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Waggelend door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn…
BEGIFTIGD (6)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 laden
Van jutter, Triton, Jan- van- Gent
Ze raakte aan haar taak gewend
En dichtte kieren, scheuren, naden
Zoals ze door het leven waadde
Een Zeeuwse oester, vaak absent
Somtijds geopend en attent
Een werf voor averij en schade
Het werd haar allerlaatste reis
Vertelden haar de lichtsignalen
Van vuurtoren en hemelzalen
Ze was in evenwicht…