5397 resultaten.
Herfstkunde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
873 De nacht ademt
de zware lucht van herfstbladeren
ik bewoon de overkoepelende vorm van taalfilosofie
met uitzicht over de binnenterreinen van de fantasie
ik verdiep me in de wijsgerige bestudering
van taalverschijnselen
ik ben transcendentaal
doe zowel aan vervreemding als aan jongleren
ik ben mij bewust van het vitalisme
van mijn angsten…
Wat ik niet weet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
656 [kan ik ook niet schrijven]
wat botweg, voor jou een platitude
in een wereld die transparant staat voor
je eigen ik, een ik zonder vorm
met wel een tijdlijn waaraan je bestaan
zich bedient aan de rafels van jouw
eigen gestopte sokken
in iedere lichtval
verzwijg je weer een dictee
jij tekent de leegte in
een door jouw gefantaseerde wereld…
Éénzijdig dualisme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
495 Als je kijkt uit je raam,
zie je niets staan
Als je iets hebt,
laat je het gaan
Als je vraagt,
komt er een antwoord
Als je spreekt,
wordt het niet gehoord
Als je dit doet,
dan doe je dat
Als je iets moet,
valt daar het gat
Hoe zeer je alles lief hebt en alles haat,
Alles kan alleen maar zijn
Als alles niet bestaat…
Materie als mantra
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
707 Zij hadden zich ooit vrijgevochten van de kerk,
die wetenschappers,
nu moeten we ons bevrijden van het juk der wetenschap!
Die 3-d ideeën, zo derderangs...
Ziel, geest, God en bewustzijn;
overbodige hypotheses, lastige ballast,
bijkomstige bijwerkingen van de hersens.
een scheet van de materie.....
Zij zijn ver verwijderd geraakt van de…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Wat je denkt van liefde te weten
Dat zou je met liefde vergeten
Als je in de oceaan werd gesmeten
Van het spiritueel gemoed
Want de jammerende kreten
Van je hart opengereten
Wat je anderen hebt verweten
Is wat je zelf doet…
Hoe jij voor de wereld wilt heten
De angst om te worden vergeten
Het blijft toch aan je vreten
Al houd je jezelf…
zijn naam
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
590 zij sprak zijn naam in heldere letters
met warme adem reeg zij die aaneen
totdat ineens het woord ontstond
dat hij nog nooit zo had gehoord
zijn naam klonk niet als wenk
en niet als roep om snelle hulp
en ook niet als een woord
dat kil en vluchtig wordt gehoord
zijn naam klonk als een korte symfonie
die heel zijn lijf beroerde
en zijn…
Als alles liefde zijn zou... .
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.123 Als alles liefde zijn zou,
zou er dan oorlog zijn ?
Als er kwaad bestaat,
zou 'slecht' dan nog een kansje maken ?
Als alles liefde zou zijn,
zou je dat dan nog merken ?
De moraal van dit verhaal
is dat tegengestelden hand in hand gaan
contrasten vullen elkaar aan,
alsof ze van elkaar hielden.
Donker en licht liggen in elkaars verlengde…
foto's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 daar was ik en zat ik
of stond ik of sliep ik
en at ik
of keek ik
of zwaaide ik
en hield ik ..
en lachte ik
of huilde maar waar ?…
ALEXANDRE POLLIEN (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
527 Dood, dit wil ik van u weten
Dood, wat doet u in het leven
Ons is korte tijd gegeven
Waarom bijt u zich verbeten
Vast in jong of in versleten
Dat wat er werd opgeschreven
Maakt dat ik nog ben gedreven
Om te slapen en te eten
Als de wijzers van de klok
Me ijlings tot de orde roepen
Ik me op het heden richt
Leef ik, leef ik, slok en slok…
begin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 een vis is een vis
in het water
en als ze niet
in het water zou zijn
ging ze dood
is de algemene opvatting
maar wie weet
wat een vis doormaakt
als ze even op de kant springt
dus precies dat moment
en dan weer
terug in het water
daar begon het al…
stilte voor de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 de storm eist de gedachte
aan zachte stilte
tussen hier en nergens
het perspectief van een orkaan…
Wie? Waar?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 De meest ongepubliceerde
dichter van Nederland
heeft zojuist
het meest ongepubliceerde
gedicht gepubliceerd.
Het heet: De mens.
Het gaat als volgt:
De mens:
Een niemendalletje
in een heelalletje…
Over bergen en door dalen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.398 Door de dalen zal ik dwalen
over bergen zal ik gaan
door tunnels zal ik dolen
maar voor open bruggen stil
gaan staan.
Ik zal het licht zien in de
duister, ik zal de stormen ook
trotseren en zal mijn armen heffen
om vloedgolven te keren.
Dat is de weg die ik zal gaan
want ik wil niet langer dwalen
ik wil alleen de bergen zien en
niet…
wandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Vandaag las ik iets over Kant
alweer een tijdje geleden
dat ik iets over hem las
vraag mij echter wat hij dacht
zal ik zeggen dat hij elke dag
dezelfde wandeling maakte
maar wat dat heeft dat dan
met zijn denken te maken ?
Waarschijnlijk alles
Maak dus elke dag
dezelfde wandeling
en je begrijpt Kant…
de uren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
520 De uren waarin ik
zonder antwoorden leefde
deuren op een kier liet staan
tederheid vleugels gaf
ziel kon blazen in de dood.
De uren waarin ik
slechts zong
het praten achterwege liet
de diepte van de stille nacht beleefde
verlangde naar wat voorbijgaat
De uren waarin ik
uit sterrenstof bestond
me mee liet nemen
en langzaam van je hield…
Angst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Toch is elke dag
de moeite waard
te strijden
ook al brengt ze veel lijden
want de verlichting komt
op een moment
dat je het vrezen
niet meer kent.…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?
van wie het koren op de akkers…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
zo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
406 het kan elk
moment en echt
elke dag of uur
en dat wat je niet
wilt zeggen of
nooit zegt of misschien
zeg het alsjeblieft
of ik ga huilen terwijl
de regen altijd weer
valt oer oud water
de vuilniswagen passeert
en ik word wakker, althans hier
vergeef mij, vergeef mij…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Mijn buur maait
ijverig zijn gazon
de stilte stuift uiteen
en decibels doen mij
als een krekel
uit zijn zomerdromen
springen voor de mier.
Alles kortgewiekt vliegen
de laatste zonneresten
als gefnuikte bloemen
verstrooid in het rond.
Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.
Een mens…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
Voorbij de huizenrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 voorbij de huizenrij
blijf ik dralend staan
in ieder ervan had ik een bestaan
herinneringen verschimmen tot allerlei
vrees voor heldere kinderstemmen
die mijn ziel beroeren
en naar de avond voeren
tonen die in schemer zwemmen
een ommegang van gezang
met slepende tred
bij iedere doorgang
gevangen in het drijfnet
huizenrij mijn kruisgang…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 de nacht valt in
het leven trekt zich langzaam terug
en vlucht
in opgetrokken muren
geen klank, geen toon
verliest zich in de straten
het woord valt stil
wat zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt…
als een oude boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Als een oude boom
zo wil ik worden
Vol met knoesten,
littekens van afgebroken takken
Een schuilplaats biedend,
aan rondtrekkende vogels
Een veilig nest,
voor hen die rust nodig hebben om te broeden
Ik laat de stormen over mij heen komen,
maar groei door
Met mijn stevige wortels,
voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…
begrip
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 er zijn dingen
die ik niet begrijp
hoe een rups
een vlinder
kan worden
om eens wat te noemen
maar als ik dat
al niet snap
wat dan wel
een lelijk ding
wordt een mooie vlinder
maar kan waarschijnlijk
ook precies omgekeerd…
twijfel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 ik twijfel
zo vaak twijfel ik
en er is geen ding
waaraan ik
niet twijfel
ik denk
dus ik ben
dacht ooit
een filosoof
om aan de twijfel
te ontkomen maar
je voelt makkelijk
het vergeefse daaraan
als je de regen
hoort vallen en
de wind voelt die
over het land giert
en de stemmen hoort
die zogenaamd alles zeggen
behalve…
- Hemelhoog boven mij -
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
675 Hemelhoog roept de liefde
schuiven artistieke ambities opzij,
bovenmatige behoefte aan bewondering
wijkt tijdelijk uit, naar meer van mij.
Gekrenkt boven het firnamentenboog,
staat een clichématige vicieuze cirkel,
dagelijkse werkzaamheden, die ik veranderen zag.
Jij kon niet blij voor mij zijn,
niet gelukkig was je, dagen met je zelf…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
- Onrecht synoniem alleen -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Onrecht gaat gebukt rechtop
draagt in nare oude wandelgangen
nauwe schoenen
de hele dag tekent onzichtbare pyjamas
door het wijdopenstaande venster
van afbladderende louvre luikjes
speelt dag en nacht muziek
in stilte
lacht onrecht van hoge felle muren
zonder het ongemakkelijke gevoel
onrecht synoniem alleen
platgedrukt staren…
Bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.110 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…