1516 resultaten.
Innerlijk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.310 Het was al lente in je ogen
de eerste kusjes bloeiden, na een lach
je zachte hand die mij als eerste raakte
het kleine compliment dat vleugels gaf
gevleugeld gingen onze harten mee
en leerden hoe geluk door tweeën was te delen
beiden genietend van het grootste deel
dat is, waarover vogels in de zomer zingen
woorden heb je nooit verkwist…
Gestrooid zand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Er wordt
ons
zand in de ogen gestrooid
geen schepje, een scheepje
De brieven
post van de overheid
de non-antwoorden
van Bestuurders
Het zijn
de kluitjes
waarmee je
in het riet belandt
Je vindt het
dagelijks
in dagblad of weekkrant
met schepen aangevoerd:
.....gestrooid zand.…
Architect van mijn ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
641 Alleen door jou voel ik mij beter
Op zeldzame wijze lach ik door jou
Met een grenzeloze compassie
Ik ben een beter mens
In hart en geest
Je hebt mijn morele huis herbouwd
Je bent een begaafde architect
Tekende mijn leven opnieuw op
Ik was niks
Nu ben ik een goed mens
Wat als jij gaat?
Zonder jou ben ik boosaardig
Slecht
Gedoemd tot verval…
Bevaren.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Ik ben....
een rare
heb menig schip
en schuit bevaren
als bootsman
soms als stuurman
aan bak - en stuurboord
nooit... als kapitein
Daar zijn......
er al zoveel van
die willen sturen
-als beste- vanaf de wal
Ze zijn....
groot in getal
maar 'het scheepsvolk'
is 't moeilijkst te sturen
Daarom...
zal hun reizen
nooit lang…
Transformatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 Wees zo sterk dat niets je rust kan verstoren
Praat over gezondheid, geluk en welvaart voor iedereen die je ontmoet
Laat al je vrienden voelen dat er iets speciaals in ze is
Denk alleen aan het beste
Werk alleen voor het beste
Verwacht alleen het beste
Wees enthousiast over het succes van anderen
Spendeer zoveel tijd aan het verbeteren…
Haagse bluf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Het is
een gerecht,een toetje:
opgeklopt eiwit
daarbij suiker
en bessensap
Hierbij gezegd:
zo 'opgeklopt'
is de Haagse politiek
'Het Binnenhof'
haar domicilie
Een schouderklopje
wordt een klap
op de schouder
een veeg uit de pan
een harde stomp...
Haagse bluf....
is een dessert
waarvan je buik
zooooo
vol komt zitten…
Patronen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
477 Ons leven
een keten
van patronen
We schuwen
onzekerheid
pijnlijke verrassingen
de uitglijders
en fiasco's
vinden geen belonen
Alleen
het honen
van de meerderheid.…
wie zij de volle lagen geeft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.143 regen sluiert
sluimert soms
vlaagt tot druppels
die ons plagen
het is geen
miezeren, dat doet
de wispelturigheid
van wind tekort
haar speelsheid
wordt dan opgeschort
zij is geen traag en vaag
neervlijend element
zij draagt de druppels
met een tedere hand
wikt en weegt wie
zij de volle lagen geeft
het spel van schuilen…
De tijd
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.377 De moraal van dit "verhaal"
't helpt geen barst, ouder worden we allemaal!…
Tijdloze schaak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.062 Een moraal dat heeft het niet,
Een slagveld doet teniet,
aan het offer dat is geveld.
Een koning in gevangenschap,
in een eeuwen oude tijd.
Door een rijk dat verslapt
en langzaam op het bord
verschijnt.…
Het troosteloze rood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
910 een wereld vol
jagen en jachten
op vrede en succes
in de maand met
de langste nachten
de hoop
om dat te bereiken
is al vervlogen met
in de spiegel te kijken naar
het intens vermoeide gezicht
de vrije dagen
zijn snel verdwenen
met nog meer water
naar zeeën van overvloed
en decadentie te dragen
duurder en mooi
maar met een moraal…
Zin
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
863 bent er zelfs niet opgetut
Als ik al aan het plafond ga hangen
Ik zweef dan heel de kamer door
Duik joelend naar beneden
Mijn lieve schat ik ga ervoor
Wijs me de weg naar Eden
Maar mijn duikvlucht spat uiteen
Als je heel afwezig zegt
nah schat misschien een andere keer
Je weet toch dat ik hoofdpijn heb
De tederheid gerantsoeneerd
Moraal…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 Ze bewoont de stilte,ze
bedrijft haar moraal
voor mij in een nog
te ontdekken taal.
Hoe is het wonen in
de stilte, vroeg ik haar?…
Delen door gedichten
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
681 Zo’n uit het hart en uit het hoofd ontsproten taal,
die via toetsenbord en digitale snelweg de moraal
van een verhaal weet te omschrijven.
Zo’n taal ontroert. Zo’n taal ontvoert ons telkens weer
waardoor wij onze onverzadigbare liefde voor de taal blijven bedrijven.…
koe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Moraal:
Daarom als ik u raden mag,
laat mij hier in de sloot,
dan ga ik vast en zeker
aan ondervoeding dood.
Ef.4:32…
Geschaakte* toekomst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Jij gedroeg je
vol begrip, als wol-
vin in schaapskleren
Jij deed alsof 't jou interesseerde
jouw hart sloeg over, bij het
idee dat de norm moest vervagen
Een verzwakte moraal doet lijden
Plots verbrak jij
in jubel, contact
Gescheurd aan flarden
trok ik aan een voltooid verleden tijd
Het heden plengde een traan
daar inmiddels geschaakte…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Elke dag opnieuw
is de mens aan het zorgen
voor zichzelf en zijn naasten:
de moraal is goed
Ze gaat niet achteruit
of vooruit, noch omhoog of omlaag
maar zijwaarts
heen en weer, van mens tot mens
tussen hard en zacht, lief en leed
jong en oud
en tussen wijs en dom
Zou je kunnen regelen, dat er alleen
wijze mensen zijn?…
Gemeengoed
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 Poëzie is niet zomaar een woord
het vloeide voort uit poiesis
het is de genesis van onze verbeeldingskracht
de heilige graal van het mensenhart
die de taal van ons allemaal
mystieke macht schenkt en het brein
doordrenkt van fantasie,
hartstocht en drama
De Mana van dichterlijk oraal kent
geen strakke moraal en vloeit
niet aflatend, universeel…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
413 in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen
uit het zicht maar,
als een andere staat,
waar
wat verschijnt
zich keert van haar gewicht
en slechts als afwezigheid
bestaat
haar moraal…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 huid glanst duister als de nacht
ogen fonkelen geslepen granaten
en sluiten zich brandend verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan haar moraal…
Kerstmis, missen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.834 Juist gedurende deze dagen,
vol familiare activiteiten,
oneigenlijk verplicht en met moraal,
kan hij niet van haar liefde genieten,
zien doet hij die zeker wel,
zonder ook maar van kleur te verschieten.…
Licht en diefstal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 De moraal van dit verhaal: moe zijn we soms allemaal,
maar blijf met je poten van een lantarenpaal!
Bron: In Den Haag halen onverlaten
nu ook al de lantarenpalen uit de grond
om die te verpatsen.…
De prijs te hoog ?
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
821 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en over het aureool
van het verleden, door hun praatjes
bewegen de hemelen en wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
zweeft de moraal van schaamte
in een geveinsd boetelicht, kleeft…
Het enige wapen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 De winterwind rukt
aan de ketting van zijn muze
waarin de toon veranderd
lief en leed in ieders
voortschrijdend verhaal,
boreling die zich voedt aan
de navelstreng van het alfabet
de couveuse van de moraal
en ik meer te biechten heb
dan schrijven kan
de toekomst wordt op
elk moment gedrukt op
de onmetelijke borsten van
het…
kleedden liefde te veel uit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 de argumenten kamerbreed
muren verf je licht doorzichtig
gordijnen schuiven de moraal
het uitzicht is voorzichtig
ik mocht het slapen bij je leren
woonde je toen nog niet uit
eerst tasten, voelen en proberen
je lichaam was voor mij de bruid
we lieten ons niet meer bekoren
kleedden liefde te veel uit
de verbazing hebben we verloren…
Rambo
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.488 'Ik ben een commando, man, ik ben geslaagd'
Vertelde laatst een kennis bij het stappen
'Van harte dan,' zei ik vrij afgezaagd
Toen heb ik naar zijn kundigheid gevraagd
Zijn antwoord wil ik graag aan u verklappen
'Ik laat mijn vijand eerst naar adem happen
Voordat hij van de aardkloot wordt gevaagd
Ik kan een bovenbeen doormidden trappen…
Commercieel gesjoemel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Het sterrenlicht vergeten
zie ik haar hoerennaam
in felrood neonlicht
nu ze haar bustehouder afdoet
haar blote tieten glorieus laat gelden
om een snelle auto aan de man te brengen
en ze toetert wat af
met haar wijdbeens verlangen
ze foetert dwaze mannen uit
neemt een loopje met een Jaguar
rijdt het liefst in een Mercedes
haar haren…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Wij kwamen uit de savanne,
gedreven door een hongerige wet.
De klauw die territorium pakt,
de tand die de ander uiteenrijt
om de zon nog één dag te zien stijgen.
Een kosmische loterij sloeg de dinosauriërs neer,
gaf ons per ongeluk de ruimte,
een eenzaam, beestachtig begin.
In de hitte van de eerste vuren
groeide de schedel, ontwaakte de…
Ode aan Femke
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Haar lipjes trillend van ridderend moraal.
De kamer gaapt - hoort bekend verhaal.
Einde verzorgingsstaat - harteloze Balkenende.
Femke preekt, draalt weg van microfoon.
Armen over elkaar - met ferme pasjes.
Onbegrepen grimas - ploft zij in haar troon.…
Holocast
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
945 Ze kruipen weg in de beeldbuis
Opdat we monddood blijven
Van daar uit bestoken ze ons met moraal
Als spelletjes en blote lijven
Zelf leven ze in het donker
Lichte spot als voeding
Terend op elkaar om de illusie niet te verstoren
Een gouden klapzoen als vergoeding
Het aantal slachtoffers neemt gestaag toe
Gelijk aan de verloedering
Onkruid…