1878 resultaten.
de Peloponnesos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.540 hoog in aszwangere hemel
bloeien fel rode fonteinen
rookspiralen openen zich
vallen als vuurzuilen naar het dal
een ontwaken dat de ziel schokt.…
In de nacht
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.635 Nu hij u wegnam, hoor ik vaak in dromen
Uw stem zo klaar als ik die ooit genoot,
En zie ik u blijmoedig naderkomen;
Zalig verrast, klopt dan mijn hart zó luid
Dat ik ontwaak....
En 't sprookje is gruwzaam uit.…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 ochtendgloren zacht en mild
dat 't duister uit de stilte tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister…
lofzang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.223 waar zon en wind
in pure stilte
ontwaken
vroege vogels
hun lofzang fluiten
over water en land
ontluikt de aarde
nog in eigen
schoonheid…
bevroren stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 de dag
beroert de nacht
in glasdun ochtendlicht
ontwaken vogels
het gras
teder omhelsd
door druppels dauw
bevroren stilte
nog even raakbaar…
ochtendlicht
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.043 een lichte streling
als een
vluchtige kus
het ochtendlicht
nog jong
raakt me
aan
fluistert zacht
kom
kom
ontwaak
sta op
en dans
dans
het leven
met mij…
oogverblindende gezichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
534 in een rode gloed ontwakend
laat de passie van de nacht
het bed terug
hevig kraken
en zelfs al wordt er na
nooit meer in geslapen
toch zal men nog zwichten
voor oogverblindende gezichten…
Dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik slaap, ik droom,
een mooie droom,
ik ontwaak en besef
dat juist die droom
ervoor zorgt
dat ik met liefde
vanavond weer in bed stap,
voor het vervolg!…
Karikatuur van geluk...
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.558 Bij het ontwaken van de dag
ontwaken ook bewuste gedachten
die tijdens slaap hun kans
af hebben lopen wachten
Zodat de werkelijkheid
meteen de ogen spert,
adem stokt in de keel
Het is teveel...…
In de nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.317 Nu hij u wegnam, hoor ik vaak in dromen
Uw stem zo klaar als ik die ooit genoot,
En zie ik u blijmoedig naderkomen;
Zalig verrast, klopt dan mijn hart zó luid
Dat ik ontwaak....
En 't sprookje is gruwzaam uit.…
Buiten en binnen
netgedicht
2.9 met 291 stemmen
31.068 In het donker van de vragen
die altijd wachten
en de stilte
die niemand
vergeet
is
de grootste
twijfel
de gedachte
en
de droom
die zonder het
leven
niet meer
ontwaken
wil
waar de dood
slaapt
en
het licht
niets
meer
verandert…
Krokus
netgedicht
4.0 met 90 stemmen
10.037 Teder en onverwacht
Voel jij aan als toen
Na een eenzame nacht
Gelijk de eerste zoen
Een stil ontwaken
Na verloren dromen
Van witbevroren daken
En nog stille bomen…
een zegen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
654 er was eens bakker
die werkte van middernacht
tot 's morgens vroeg half negen
hij kwam daardoor zijn vrouw
bij haar ontwaken nauw'lijks tegen
in zijn geval was dat waarlijk
een zegen…
Klassiek
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.409 deze ochtend is het licht
zuiver genoeg om je
verschijning op te roepen
ik hou je in mijn hand
naar een venster
naar mijn hart, een beeld
vernoemd naar geluk
een ademloze stilte
in de palm van ontwaken…
donquichot
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.141 de tijd die nog moet komen
lijkt achter mij te liggen
wellicht dat doelloos reizen
mijn eindbestemming is
hoe werkelijk zijn mijn dromen
hoe schijnbaar mijn ontwaken
ik voel mij de fantast
die windmolens zo mist…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
678 Vroeg in de morgen
geluiden van buiten
doen mij ontwaken
het is voorjaar
ik hoor de vogels
ze zijn weer actief
werkend aan hun nest
vliegen ze af en aan
het is heerlijk om er naar te kijken
ik geniet…
november
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
673 november
je bent er
al voor ik ontwaak
nog de smaak van de zon
in mijn bloed
november
aanbidder
van winter en wee
van duister en donker
mistige pronker
met veren van mei
op je hoed…
Slaap maar
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
510 In mijn armen slaap je
Ik droom je in mijn hart
Ik streel je als een deken
Kus het kussen voor je zacht
Ik laat je veilig in mij rusten
Zal een lichtje voor je zijn
Als je langzaam zal ontwaken
Uit de omhelzing van de nacht…
Sluimerstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
461 Soms in die tijd
tussen ontwaken
en weer opstaan
niet te moeten
niet te willen
nog wat tijd
dagdromen die komen
alle kanten opgaan
alles lijkt nog mogelijk
ja, zelfs het niets…
Relatief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
830 De herinnering is
als het ontwaken
uit een dagdroom
Fijn, verdrietig, mooi
vaak alleen maar vaag
De realiteit onze kooi
de droom het verleden
vrijheid soms relatief…
MEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Vogels ontwaken
Niet eentje, een drom
Vijf over zes start dit
Uitsloverijkabaal
Godallemachtig
Ik draai me weer om…
luwte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 ik lig op een stuk karton
in de luwte van de stadsmuur
ik ben verdoofd en voel de kou
mijn eenzaamheid telde ik in blikjes
woorden verdwenen in het donker
ik kon het je niet uitleggen
wordt de ochtend langzaam zichtbaar
en de mensen licht ontwaken
dan zit ik op mijn knieën
met mijn voorhoofd op de grond…
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.352 in alle vroegte doodstil opgestaan
om nog eens het eerste licht te zien.
Wassen, oude kleren aan. Koffie
en dan leven voor het open raam.
De meeuwen draaien om wat brood.
De kinderen slapen nog aan later jaren.
De duif zit dagelijks in de dakgoot.
De wolken kijken werkelijk te varen.
Terwijl ik het zit op te schrijven,
geen andere vraag…
Dit is mijn dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
19 Ik kon niet vluchten, ik was geen Tsjwang Tse
die had gedroomd dat hij een vlinder was
en zich bij ochtendlicht afvroeg of hij,
Tsjwang Tse, gedroomd had een vlinder te zijn
of dat de vlinder droomde als Tsjwang Tse
te ontwaken, nee, ik was een mens,
een taai skelet met tweeëndertig tanden,
twee handen en een tragisch intellect
dat met…
Ons lichaam rust wanneer wij eindlijk slapen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
967 Dan rijst zij traag uit haar kortstondig thuis
Om tot de droom, die leven heet, te ontwaken.
------------------------------------------------------
uit: Opwaartsche wegen, jrg 9 (1931-1932)…
BLOEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Ondergronds
Een kern van vuur
Gevangen in een kiem
Smachtend,
Wachtend op de streling van de gulden vlam
Ontploffend, hoogworstellend, vrijbrekend
De kleur die ons naar het licht leidt…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
LIGGEN EN STAAN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
601 Gods grote zegen
is steeds het bed te mogen
opzoeken, om het
daarna ook even dikwijls
weer te mogen verlaten.…
[ Half wakker drijf ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 Half wakker drijf ik
uit in mijn bewustzijn, drijf --
ik in mijn lichaam.…
Te jong piepgroen
netgedicht
4.2 met 63 stemmen
380 in de vroege
ochtend
dromenmist
van de lage
weilanden
staan zwart en
wit te herkauwen
het natte gras
dat nog aan de
vraatzucht was
ontkomen en het
te jong piepgroen
wacht nog een
zomerdag
om het
met parelend
door de nacht
gekoelde dauw
als ochtenddrank
in alle rust
te consumeren…